Badavlat insonlarning biri aytadi: "Meni alohida hissiyotlar boshqarmaydi. Chunki men dunyodagi eng badavlat insonman. Oddiy hayotda, kichik bir uyda ayolim bilan yashayman. Spirtli ichimliklar ichmayman, chekmayman. Suratlari gazetalarni to‘ldirib yuborgan, sohillardagi qasrlarda yashaydigan, hayotlari shovqin suronli bo‘lgan va nikohlari go‘zal qizlar bilan bo‘ladigan milliarderlar hayotiga oshiq bo‘lmayman. Ularning bu nikohlari odatda evaziga millionlab dollar beriladigan ajralish bilan tugaydi.

O‘z ishimni sevaman, u bilan baxtliman. Ko‘pincha ish joyimda yeyish uchun taomimni olib ketaman. Qo‘limga million dollar tushib qolishini tasavvur qilsam xayollarimni shodlik qurshab olmaydi, ammo ona shahrimning rivojlanishiga go‘zal ko‘chalar qurish bilan hissa qo‘shayotganimni o‘ylasam shodlanib ketaman. U bugun men qurayotgan yo‘llar bilan dunyoning eng go‘zal shaharlaridan biri bo‘layotganidan xursand bo‘laman. Qisqa qilib aytganda mening baxtim ishimni mukammal ado etishimdadir".

Shu’la: Afsus-nadomat kemani dengiz chuqurliklaridan chiqara olmaydi.

Doktor Oiz al-Qarniyning
"Dunyodagi eng baxtli ayol" kitobidan