Ijtimoiy tarmoqlarda, afsuski, bolalarning o‘z joniga qasd qilishi, uydan qochib ketishi, jinoyatga qo‘l urishi haqidagi xabarlar ko‘payib bormoqda. Bugun biz ko‘rayotgan kino va seriallarda ham, albatta, bebosh qahramonlar va ularning ayanchli taqdiri namoyish etilmoqda. Ota-onasi bor qizlarning o‘zaro janjali yoki o‘smir yigitlarning pichoqbozligi sabab bir oila yolg‘iz o‘g‘lidan ayrilgani aslida noto‘g‘ri tarbiya oqibati emasmi?
«Ular: “Parvardigoro, xotinlarimizdan va zurriyotlarimizdan bizlarga ko‘z quvonchini baxsh et va bizlarni taqvodorlarga peshvo qilgin!” deydigan kishilardir» (Furqon surasi, 74-oyat).
Oilalar bilan suhbatlashar ekanman, ajrimlarga qadar oiladagi nosog‘lom muhit, ayol o‘z dunyosi va haqiqati, erkak o‘z holicha yashayotgani natijasida bolalarga mutlaq befarq, ilmsiz va salomatligida ham nuqsonlar borligini ko‘raman. Biz bolalarni duo qilishni, ularni tinglash va ular bilan suhbatlashishni bilmaymiz. Ular o‘z-o‘zidan tarbiyalanib, katta bo‘lib qolmaydi axir. Ayniqsa, hozirgi murakkab davrda, turli zararli ta’sirlar ko‘paygan bir vaqtda farzandlarimizni sog‘lom fitratda ushlab qolish oson emas.
Bir safar ajrim yoqasidagi oila bilan suhbatlashdik. Ayol va erkak janjal qilar, o‘smir qiz bir chetda o‘yin o‘ynab o‘tirar, ota-onasining bu holati unga ahamiyatsizday edi. Qizig‘i, ular bolaga qaramaslik, undan xalos bo‘lish uchun o‘zaro nizolashar edi. O‘z holiga tashlab qo‘yilgan qiz axloqsiz bo‘lib ulg‘aygan. O‘zlarining tarbiyasi hosilasini “bosh og‘rig‘i” deyishgani bizni yanada ajablantirdi. Bu kabi taqdirlar har birimizni o‘ylantirishi lozim.
Afsuski, ko‘p ota-onalar farzandlariga faqat taqiq qo‘yishadi, tinglashni istashmaydi. Bir voqea butun bir qishloqni larzaga soldi. Maktab o‘quvchisi o‘z joniga qasd qildi. Sababi esa, qo‘shnisining uyida o‘ynab uning o‘g‘li bilan janjallashgani uchun bolani haqoratlagan, ota-onasiga yomonlagan. O‘z uyidagilar ham bolani eshitishni istashmagan. Buning oqibatida qattiq tushkunlikka tushib, u o‘z joniga qasd qilgan. Bu kabi ko‘plab voqelar ota-onalarni farzand tarbiyasiga befarq bo‘lmaslikka chaqiradi. So‘nggi pushaymon – o‘zimizga dushman.
Anas ibn Molik roziyallohu anhudan rivoyat qilinadi. Rasululloh sollallohu alayhi va sallam dedilar:
«Uch duo rad etilmaydi:
Alloh farzandlarimizni ko‘z quvonchimiz qilsin!
Gulnora IBRAGIMOVA,
Xatirchi tumani “Bog‘ishamol” mahallasi otinoyisi
“Mo‘minalar” jurnalining 2025 yil 9-sonidan
Abu Bakr ibn Abdurahmon Umar ibn Xattobning xalifalik zamonida hijriy 22 yilda dunyoga kelgan. Otasi Abdurahmon ibn Horis ibn Hishom katta tobein, o‘z qavmining sharafli kishisi edi. U Ammor ibn Yosir, Abu Mas’ud Ansoriy, Oysha binti Abu Bakr, Ummu Salama, Abu Hurayra, Asmo binti Umays va boshqa ko‘plab katta sahobalardan hadis rivoyat qilgan.
Uning o‘zidan esa mo‘minlar amiri Umar ibn Abdulaziz, Ibn Shihob Zuhriy va boshqa roviylar rivoyat qilgan. Abu Bakr ibn Abdurahmon naql qilgan rivoyatlarning aksariyati Abu Hurayraga bog‘lanadi. Abu Bakr ibn Abdurahmonning mashhur rivoyatlari orasida Payg‘ambarimiz alayhissalomning mana bu hadislari ham bor. Buni Ibn Shihob Abu Bakr ibn Abdurahmondan, u Abu Hurayradan rivoyat qilgan:
«Men Rasululloh sollallohu alayhi va sallamning: “Men bir kunda yetmish martadan ko‘proq istig‘for aytaman”, deganlarini eshitdim» (Imom Buxoriy rivoyati).
Abu Bakr ibn Abdurahmon kuchli va mustahkam xotira sohibi edi. U rivoyat qilgan hadislarni shogirdlari sinchkovlik bilan yozib borishgan. Chunki o‘sha davrdagi fiqhiy majlislarda hadisni yozib borish amaliyoti keng qo‘llanar edi. Abu Bakr ibn Abdurahmon va uning aka-ukalari bu borada haqiqiy ibrat namunasi bo‘lishdi.
Abu Bakr ibn Abdurahmonning taqvodorligi va ilmi uchun mo‘minlar amiri Abdulmalik ibn Marvon uni qattiq hurmat qilgan. Xalifa o‘g‘illariga ham faqihning hurmatini o‘rniga qo‘yishni tayinlagan. Biroq Madinada umraviylarni yoqtirmagan toifalar ham bor edi. Buni bilgan Abdulmalik ibn Marvon bunday degan edi:
“Allohga qasam, Madina ahlidan bizning sha’nimizga yomon gaplar aytadiganlarni jazolamoqchi bo‘laman-u, Abu Bakr ibn Abdurahmon esimga tushib, bu niyatimdan qaytaman. Undan uyalganim uchun bu ishni qilmayman”.
Mo‘minlar amiri hadis va fiqh sohibi hurmati uchun o‘ziga qarshi so‘zlovchilarni jazolamagan.
Bir kuni u Masjidi Nabaviyda jamoatga peshin namozini o‘qib berdi. So‘ngra uyiga qaytib hushidan ketdi. Shom namozidan oldin masjid muazzini Madina ahliga bunday dedi:
«“Albatta, biz Allohnikimiz va albatta, Unga qaytguvchimiz”. Abu Bakr ibn Abdurahmon ibn Horis roziyallohu anhu vafot etdi».
Shu kuni uning shogirdlari shom namozini qayg‘uga botgan holda shayxsiz ado etdilar. U Baqi’ qabristoniga qo‘yildi. Hijriy 94 yilda ko‘plab faqihlar qatori Abu Bakr ibn Abdurahmon ham vafot etdi. Keyinchalik o‘sha yilga “Faqihlar yili” deb nom berildi.
Bobomurod Erali
tayyorladi.
“Hidoyat” jurnalining 2026 yil 4-sonidan
http://hidoyatuz.taplink.ws