Firqalar haqida gapirar ekanmiz, buzg'unchi oqimlardan biri bo'lmish Soxta salafiylardir. Bu oqim mutaassib oqimlar toifasiga kiradi. So'nggi vaqtlarda «salaf solihlarga ergashish» shiori ostida "Salafiylik" mafkurasini bayroq qilib olgan, o'zlarini go'yoki salaflarning izdoshlarimiz deb hisoblaydigan mutaassib soxta salafiylar paydo bo'lganini alohida qayd etish lozim.
Hozirgi kunda soxta salafiylarning umumlashtirib, ikki guruhga ajratish mumkin.
• Birinchisi, davlat boshqaruvida shariatning ustuvorligiga erishish yo'lida jangu jadallar bilan xarakat qiladigan «radikal salafiylar». Bu toifadagi soxta salafiylar jihod g'oyasining mazmunini buzib talqin qilib, unga jangarilik, qo'poruvchilik tusini bermoqdalar. Ular nafaqat boshqa din vakillari, balki musulmonlarga qarshi zo'ravonlik, qo'poruvchilik hamda bosqinchilik xatti - harakatlarini asoslash va oqlash uchun «jihod» tushunchasidan foydalanmoqdalar.
• Ikkinchisi, o'zlarini go'yoki davlatdagi mavjud qonun qoidalarga bo'ysinadigan va ularga qarshi chiqmaydigan qilib ko'rsatadigan, biroq jangarilik faoliyati bilan shug'ullanmaydigan, go'yoki mo''tadil salafiylar hisoblanadi. Ular o'zlarining mutaassib fikrlaridan qaytmagan holda, muayyan mazhabga mansub bo'lishni yoqlamaydilar. Ular bu g'oya ostida an'anaviy mazhablardan voz kechish va islomning ilk davriga qaytishni da'vat qiladilar.
Manbalar asosida So'fiyev Abdulhakim tayorladi
Bismillahir Rohmanir Rohiym
O‘g‘il har oylik maoshini onasiga topshirar, uning yuzidagi tabassumni ko‘rib, o‘zini dunyodagi eng boy inson deb hisoblardi.
Yillar o‘tib, onasi olamdan o‘tdi. Navbatdagi maoshini olgan o‘g‘il bir zum ne qilarini bilmay qoldi-yu, bir qarorga keldi: «Pullarni onamning nomidan ehson qilaman».
Shu kundan e’tiboran, u har oy masjidlarga suv kullerlari o‘rnatishni odat qildi. Namozxonlar suv ichib, onasining haqiga duo qilishlaridan qalbi taskin topardi.
Kunlardan bir kun mahalla masjidida yangi kuller o‘rnatilganini ko‘rib, «Attang, bu safar kechikdim-a», deb o‘kindi. Shunda yoniga imom kelib:
– Xayrli hadya uchun rahmat, – dedi.
– Uzr, adashdingiz, shekilli. Buni men olib kelmadim...
– Yo‘q, adashmadim. Buni sizning nomingizdan o‘g‘lingiz keltirdi.
Orqasiga o‘girilgan ota jilmayib turgan o‘g‘liga ko‘zi tushdi.
– Bolam, bunga pulni qayerdan olding? – hayajondan ko‘zlari yoshlandi otaning.
– Ota, anchadan beri menga beradigan pullaringizni yig‘ib yurgandim. Siz buvijonim uchun xayrli ish qilayotganingizni ko‘rib, men ham siz uchun shunday qilishni istadim.
Otaning ko‘zlaridan quvonch yoshlari sizib chiqdi. U o‘g‘liga nasihat qilmagan, shunchaki o‘z amali bilan namuna bo‘lgandi.
Ha, farzandlar eshitgan gaplarini unutishi mumkin, ammo ko‘rgan amallarini hech qachon unutmaydi. Bugun ota-onamizga qilgan yaxshiligimiz ertaga farzandlarimizdan albatta qaytadi.
Akbarshoh RASULOV