Maktab davrlaridagi imtihonlarimiz onam olib beradigan sovg'alar bilan esda qolgan. Har gal imtihon topshiradigan kunimizdan oldin yoki topshirganimizdan keyin natijalar qanday bo'lishidan qat'i nazar onam barchamizni bozorga olib chiqar va ko'nglimizga yoqadigan hadyalar olib berar edilar. Kimdirga kiyim, kimdirga poyafzal, yana qaysi birimizgadir anchadan beri orzu qilib yurgan o'yinchog'i... hammamiz o'zimizda yo'q sevinardik.
Bozordan kelganimizdan keyin onam bizga “Bu sovg'alarni sizlarning qilgan mehnatlaringiz, ilm olish yo'lidan qilgan hatti-harakatlaringiz uchun olib berdim” derdilar. Shu gaplari ongimizda muhrlanib qolgan. Bundan tashqari uncha-muncha onalar aytmaydigan yana bir ajoyib gaplari bor edi: “Erkak kishi bir ishga kirishdimi, albatta uni oxiriga etkazmay qo'ymasligi kerak. Natija qanday bo'lishi muhim emas, muhimi kishining harakati va jiddu-jahd bilan mehnat qilishidir”.
Doktor Abdulloh Muhammad Abdulmu'tining
“Farzand tarbiyasida 700 ta saboq” kitobidan
G'iyosiddin Habibulloh, Kamronbek Islom tarjimasi.
Gunohga sabab bo‘lmasa, otaonaning buyurganlarini albatta bajarish; ota-onaga muloyim so‘zlash; uyga kirganlarida, hurmatlari uchun o‘rnidan turish; har tong salom berish, uyqudan oldin xayrli tun tilash; mol-mulklarini saqlash; so‘ragan narsalarini berish; ulardan maslahat so‘rash; ota-ona haqiga duo va istig‘for aytish; ular mehmon kutishsa, yonlarida muntazir bo‘lib turish; ularning aytishlarini kutmay, ularni xursand qiladigan ishlarni bajarish; ularning huzurlarida ovozni baland ko‘tarmaslik; gaplarini bo‘lmaslik; izn berishmagan joyga bormaslik; uxlayotganlarida bezovta qilmaslik; ahli ayoli, farzandlarini ulardan ustun qo‘ymaslik; ota-ona xatoga yo‘l qo‘ysalar, bilmaslikka olish, darhol kechirib, unutish; kulgili gap bo‘lsa ham, ularning huzurlarida o‘zini tutish; ular yaxshi ko‘radigan taomni ilinish; ulardan oldin taomga qo‘l cho‘zmaslik; ularning oldilarida cho‘zilib yotmaslik, oyoq uzatmaslik; uyga ulardan oldin kirmaslik, oldilariga tushib yurmaslik; chaqirganlarida tezlik bilan javob berish; ularning hayotliklarida ham, vafot etganlaridan keyin ham do‘stlarini hurmat qilish; ota-onasining hurmatini qilmaydiganlar bilan do‘stlashmaslik; ularning haqlariga duo qilish; vafotlaridan keyin Allohning quyidagi kalomini ko‘p aytish: «Ey, Rabbim! Meni ular go‘daklik chog‘imda tarbiyalaganlaridek, Sen ham ularga rahm qilgin!» (Isro surasi, 24-oyat).
Ibrohimjon INOMOV tayyorladi.
“Islom nuri” gazetasining 2026 yil 10-sonidan
http://hidoyatuz.taplink.ws