Yurtimiz tinch-osoyishta va xalqimiz farovon hayot kechirayotgan bir davrda, ba'zi qo'shtirnoq ichidagi kimsalar o'z joniga qasd qilish bilan birga yurtimiz kelajagi bo'lgan yoshlarni, irodasi sust kishilarni hatto ayol-qizlarni ham yo'ldan urib, xavfli kasallik OITS (SPID)ni tarqatuvchi asosiy omil bo'lgan giyohvandlikni yuqtirmoqdalar, tarqatmoqdalar.
Giyovandlik ilmiy tilda narkomaniya deyilib, yunoncha “narke” – karaxtlik, harakatsizlik, “maniya” – aqldan ozish ma'nosini anglatadi. Soha mutaxassislari: “Giyohni bir marta iste'mol qilgan kimsa, ruhiy holatini, ya'ni kayfiyatini ko'tarib, bosh miyani ishdan chiqaradi. Tez-tez iste'mol qilsa, unga o'rganib qoladi va giyohlarsiz yasholmaydigan bo'lib qoladi”, deb ta'kidlaydilar.
Giyohlarni doimiy iste'mol qilib, kasallikka chalingan bemorlarga giyohvand deyiladi. Ular hayotning barcha lazzatidan ayriladi, insoniy qiyofasini yo'qotadi, eslash qobiliyati, ruhiy holati, fikrlash sistemasi va aql-idroki pasayib butunlay izdan chiqadi. Ularda mehr-oqibat, kattaga hurmat, kichikka izzat, hayo-uyat va xulq-odob kabi insoniy xislatlarning zarrasi ham qolmaydi. Ular ota-onasi, oilasi, mahalla-ko'yi, el-yurti, xalqi hamda Ona Vatani oldidagi vazifasi, burch va majburiyatlarini unutadilar. Qisqa qilib aytganda, ma'naviy hayotdan uzilib, inson suratida qoladilar, xolos.
Muqaddas dinimiz insonni o'z-o'zini halok qilish, joniga qasd qilish, salomatligiga zararli narsalarni iste'mol qilish kabi ishlardan qaytaradi. Alloh taolo bu haqida shunday marhamat qiladi:
“…o'z qo'llaringiz (baxilligingiz) bilan o'zlaringizni halokatga tashlamangiz!..”(Baqara, 195).
Giyohvandlik nafaqat insonning joniga balki moli, oilasi, qarindoshlari, yaqinlari va jamiyatning barcha a'zolariga zarar keltiradi. Jamiyat taraqqiyotini ma'lum miqdorda orqaga tortadi. Jamiyat tinchligiga rahna soladi. Statistik ma'lumotlarga qaraganda qotilliklarning, bezoriliklarning katta qismi giyohvandlar tomonidan amalga oshirilar ekan. Bir giyohvand bir yil mobaynida besh nafar sog'lom o'smir-yoshlarni yo'ldan urib, giyohvandlik domiga tortarkan.
Bu haqida Abu Said Hudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilingan hadisda Payg'ambarimiz (sollallohu alayhi va sallam): “Islomda zarar keltirish yo'q. Kim musulmonga (moli, joni, matosiga nohaqdan) zarar keltirsa, Alloh taolo uning o'ziga zarar etkazib qo'yadi. Kim musulmon bilan zulm qilib tortishsa, Alloh taolo uni mashaqqatga solib qo'yadi” (Imom Hokim rivoyati).
Mutaxassislar giyohvandlikka sabab qilib, quyidagi ba'zi omillarni aytishadi:
– oilaviy kelishmovchiliklar, ziddiyatlar, etishmovchiliklar;
– barcha narsaning ta'mini bilish, sinab ko'rish uchun intilish;
– zo'riqishning oldini olish va bo'shashish maqsadida;
– hayot qiyinchiliklari va zerikish;
– johillik, aqlsizlik oqibati;
– kayfichog'lik qilish istagi;
– atrofdagilarga taqlid qilish va hokazo.
Giyohvandlikning sabablari juda ko'p. Tegishli muassasalar, tashkilotlarning o'zi bilangina ularning oldini olish mushkul ish. Shuning uchun bu illatga qarshi jamiyatning har bir a'zosi birdek kurashsa, natijaga erishish mumkin. Jamiyatdagi har bir shaxs avval o'zini, so'ngra qo'l ostidagilarni, oilasini, farzandlarini bu jirkanch balodan saqlashga urinsa, xalq bu illatdan xalos bo'ladi. Farzandlarga ta'lim-tarbiya berilsa, hunar o'rgatilsa, ularni mehr-oqibatli, hurmat-izzatli, odobli qilib tarbiya qilinsa, ularning bo'sh vaqtlarini foydali ishlar bilan band qilinsa, lo'nda qilib aytganda, yuksak ma'naviyat sohibi qilib etishtirilganda bu illatdan qutulish, forig' bo'lish mumkin. El-yurt tinchligi, osoyishtaligi buyuk ne'matligini his etib, ushbu zararli illat ayni ko'rnamaklik ekanligini anglab etsak, bu kasallikdan xalos bo'lamiz.
Toshkent Islom instituti
talabasi Soatov Mansur
Raddiya: Islomda peshvolikni da’vo qiladigan guruh va oqimlar dindagi ayrim tushuncha va so‘zlarni g‘arazli maqsadlari yo‘lida buzib, noto‘g‘ri talqin qilishi hammaga ma’lum. Ular shu orqali musulmonlar hissiyotiga teginish, o‘zlariga tobelarni ko‘paytirish, dindor va ilmli bo‘lib ko‘rinishga harakat qiladi. “Tog‘ut” so‘zi ular ko‘p ishlatadigan, insonlarni, ayniqsa hukmdorlarni ayblashda qo‘llaydigan tushunchalardan biri. Aslida u nima? Qanday ma’nolarda ishlatiladi? Kimlar tog‘ut bo‘lishi mumkin?
“Tog‘ut” lafzi “tug‘yon” so‘zi bilan o‘zakdosh bo‘lib, Alloh belgilab qo‘ygan chegaradan chiqishga, kufrda haddan oshishga, isyon qilishga nisbatan ishlatiladi. Islomda Allohning yo‘lidan boshqa yo‘l “tog‘ut” deyiladi. Tog‘utning kattasi Shaytondir.
“Tog‘ut” kalimasi Qur’oni karimning sakkiz joyida zikr qilingan bo‘lib, ulamolarimiz uni turlicha tafsir qilgan. Umar ibn Xattob roziyallohu anhu, Imom Sha’biy, Imom Zahhok “Tog‘utdan murod – Shayton” degan. Imom Abu Oliya va Muhammad ibn Sirin tog‘ut sehrgar va folbin ekanini aytgan.
“Tafsiri Jalolayn”da tog‘ut so‘zi tafsiriga murojaat qilaylik: “Kim tog‘utga kufr keltirib, Allohga iymon keltirsa, batahqiq uzilmaydigan mustahkam tutqichni ushlagan bo‘ladi” (Baqara surasi, 256) va “Kufr keltirganlarning do‘stlari tog‘utlardir. Ularni nurdan zulmatlarga chiqarurlar” (Baqara surasi, 257) oyatlarida tog‘utlar – but-sanamlar va Shayton, “Kitob (Tavrot)dan nasibador bo‘lganlarning “Jibt” va “Tog‘ut”ga sig‘inishlarini va kofirlarga “Shular mo‘minlardan ko‘ra to‘g‘riroq yo‘ldadir” deyishlarini ko‘rmadingizmi?!” (Niso surasi, 51) oyatida – Jibt va Tog‘ut Quraysh qabilasidagilarning ikki sanami, “O‘zlarini, Sizga nozil qilingan (Qur’on) va Sizdan oldin nozil qilingan (ilohiy kitoblar)ga iymon keltirgan, deb hisoblaydiganlarning hukm so‘rab, Tog‘ut huzuriga borishni xohlayotganlarini ko‘rmadingizmi?” (Niso surasi, 60) oyatidagi tog‘ut kufrda haddan oshgan, tug‘yonga ketgan Ka’b ibn Ashraf, “Kofirlar (esa) Tog‘ut yo‘lida jang qiladilar” (Niso surasi, 76-oyat) va “Kim Allohning la’natiga uchragan, g‘azabiga duchor bo‘lgan, maymun va cho‘chqaga aylantirilgan va tog‘utga ibodat qilgan bo‘lsa, ana o‘shalar yomon martabadagi va to‘g‘ri yo‘ldan butunlay adashgan kimsalardir” (Moida surasi, 60) oyatlarida ular Shayton, “Batahqiq, Biz har bir ummatga: “Allohga ibodat qiling va tog‘utdan chetlaning” deb payg‘ambar yuborganmiz” (Nahl surasi, 36-oyat) va “Tog‘utdan, unga ibodat qilishdan chetda bo‘lganlarga va Allohga qaytganlarga xushxabar bor” (Zumar surasi, 17-oyat) oyatlarida ham ular Shayton deb nazarda tutilgan.
Alloma Ibn Atiyya aytadi: “Ba’zi olimlar: “Allohdan o‘zga ibodat qilinadigan har qanday narsa tog‘utdir”, degan”. Fir’avn, Namrud va o‘zini iloh deb e’lon qilganlar va ibodat qilinadigan but-sanamlar tog‘ut deyiladi.
Muqotil roziyallohu anhu “Kufr keltirganlarning do‘stlari tog‘utlardir” oyatidagi tog‘utni Ka’b ibn Ashraf va Huyay ibn Axtab deb tafsir qilgan. U ikkisi islom va musulmonlarga adovati cheksiz, Rasululloh sollallohu alayhi vasallamga ko‘p aziyat bergan, musulmonlarga qarshi urushga juda ko‘p da’vat qilgan yahudiylardan edi.
Imom Navaviy aytadi: “Lays, Abu Ubayda, Kisoiy va ko‘pchilik tilshunoslar: “Tog‘ut – Alloh taolodan boshqa ibodat qilinadigan narsa”, degan”.
Shayx Muhammad Amin Shinqitiy: “Haqiqat shuki, Allohdan o‘zga ibodat qilinadigan har qanday narsa tog‘ut, eng katta tog‘ut esa Shaytondir”, deydi.
Tog‘ut so‘zining ma’nosi haqida buyuk mufassir Imom Tabariy “Jomi’ul bayon” tafsirida: “Fikrimcha, tog‘ut haqida to‘g‘ri gap shuki, tog‘ut Allohga tug‘yon qilib, Uni tark etib, Undan o‘zgaga ibodat qilingan narsadir. O‘sha ma’bud inson, shayton, but va boshqa narsalar bo‘lishi mumkin”, deydi.
Mufassir olim Hasan Tahsin Fayzli “tog‘ut” so‘zini “Allohdan uzoqlashtiradigan, uning amrlarini bajarishni man etadigan kimsalar”, deb izohlagan.
Demak, sahobai kiromlar, tobeinlar va ulamolarimizning so‘zlaridan tog‘ut kalimasi shayton, sehrgar, folbin va Allohdan boshqa ibodat qilinadigan har qanday narsa ekani ma’lum bo‘lmoqda.
Afsuski, hozirgi kunda ba’zi toifalar musulmon rahbarlarni tog‘ut deb atab, ularni osongina kofirga chiqarmoqda. Ularning uslubi xavorijlarnikiga o‘xshaydi. Ular arzimas narsalar tufayli iymonli odamni kofirga chiqarib, qonini halol hisoblab, qanchadan-qancha beayb musulmonlar umriga zomin bo‘lmoqda, islomning pok nomiga dog‘ tushirib, asl mohiyat va tamoyillarini yot va buzg‘unchi g‘oyalardan iborat fitnalar soyasiga tushirib qo‘ymoqda.
O‘tkirbek Sobirov
O‘zbekiston musulmonlari idorasi bo‘lim boshlig‘i,
Toshkent islom instituti o‘qituvchisi