Bugun tez suratlar bilan o'zgarib borayotgan shiddatli va murakkab bir davrimizni olim va ziyolilar texnologiyalar zamoni, fikr-tafakkur asri va axboratlashuv davri deya turli ta'rif berishmoqda.
Haqiqatan biz yashayotgan davr, fitna, turli nizolar, hasad, ziddiyatlar to'qnashgan, aniqroq aytganda globallashuv davridir. Har bir ijtimoiy hodisaning ijobiy va salbiy tomoni bo'lgani kabi globallashuv jarayoni ham bundan mustasno emas. Hozirda uning o'tkir va keng qamrovli ta'sirini deyarli barcha sohalarda ko'rish mumkin.
Ayni davr yoshlarimiz ongiga ma'naviy tahdid qilmoqda. Yoshlarni turli qabohatlardan ogohlantirib, ma'naviy tahdidlarga qarshi bilim va ko'nikma, malaka hosil qilishlariga targ'ib qilish davrimiz va dinimiz talabi ekanini anglab etishimiz lozim.
G'oyaviy tahdidlarga qarshi turish uchun har bir insondan o'z mustaqil fikri, sog'lom dunyoqarash va mustahkam irodaga ega bo'lish talab qilinadi. Buning uchun yoshlar har qaysi sohada kasbining etuk mutaxassisi bo'lib chiqishi, jamiyat rivojiga o'z hissasini qo'shishga harkat qilishi lozim.
Voyaga etayotgan har bir yoshning ma'naviy barkamol, irodasi baquvvat, iymoni butun, kuchli mafkuraviy immunitetga ega shaxs sifatida tarbiyalash ozod va obod Vatan, erkin va farovon hayot barpo etishning asosiy shartlaridan biri bo'lib qolaveradi.
Ulug' ajdodlarimiz or-nomus, uyat, andisha, sharmu-hayo, ibo, iffat kabi yuksak axloqiy tuyg'ularni doimo birinchi o'ringa qo'yib kelgan. Shu bois biz yoshlar o'tmishga nazar solib, ibratli o'gitlardan xulosalar chiqarishimiz, ilm-ma'rifatimizni oshirishimiz lozim.
Barno AZIMOVA,
O'zbekiston musulmonlari idorasi
Kadrlar bo'limi mutaxassisi
Bismillahir Rohmanir Rohiym
O‘g‘il har oylik maoshini onasiga topshirar, uning yuzidagi tabassumni ko‘rib, o‘zini dunyodagi eng boy inson deb hisoblardi.
Yillar o‘tib, onasi olamdan o‘tdi. Navbatdagi maoshini olgan o‘g‘il bir zum ne qilarini bilmay qoldi-yu, bir qarorga keldi: «Pullarni onamning nomidan ehson qilaman».
Shu kundan e’tiboran, u har oy masjidlarga suv kullerlari o‘rnatishni odat qildi. Namozxonlar suv ichib, onasining haqiga duo qilishlaridan qalbi taskin topardi.
Kunlardan bir kun mahalla masjidida yangi kuller o‘rnatilganini ko‘rib, «Attang, bu safar kechikdim-a», deb o‘kindi. Shunda yoniga imom kelib:
– Xayrli hadya uchun rahmat, – dedi.
– Uzr, adashdingiz, shekilli. Buni men olib kelmadim...
– Yo‘q, adashmadim. Buni sizning nomingizdan o‘g‘lingiz keltirdi.
Orqasiga o‘girilgan ota jilmayib turgan o‘g‘liga ko‘zi tushdi.
– Bolam, bunga pulni qayerdan olding? – hayajondan ko‘zlari yoshlandi otaning.
– Ota, anchadan beri menga beradigan pullaringizni yig‘ib yurgandim. Siz buvijonim uchun xayrli ish qilayotganingizni ko‘rib, men ham siz uchun shunday qilishni istadim.
Otaning ko‘zlaridan quvonch yoshlari sizib chiqdi. U o‘g‘liga nasihat qilmagan, shunchaki o‘z amali bilan namuna bo‘lgandi.
Ha, farzandlar eshitgan gaplarini unutishi mumkin, ammo ko‘rgan amallarini hech qachon unutmaydi. Bugun ota-onamizga qilgan yaxshiligimiz ertaga farzandlarimizdan albatta qaytadi.
Akbarshoh RASULOV