Mehribon va Rahmli Alloh nomi bilan (boshlayman).
«(Ey Muhammad!) Rabbingiz “fil egalari”ni ne qilganini ko'rmadingizmi? (U) ularning makrlarini yo'qqa chiqarmadimi?! Ularning ustiga to'da-to'da qushlarni yubordi. (Ular) sopol toshlar bilan ularni otar edi. (Bas,) ularni (Ka'bani buzishga kelganlarni) eb (chaynab) tashlangan somondek qilib qo'ydi».
Fil voqeasi milodiy 570 yilda sodir bo'lgan.
Bu erda Alloh taolo “أَلَمْ تَرَ” (ko'rmadingizmi?) desa-da, mazmunan “Bilmadingizmi?” ma'nosi kelgan. Ibn Abbos bu jumlani “Eshitmadingizmi?” deb tafsir qilgan. Hitob Payg'ambar sollallohu alayhi va sallamga qilingan, hukmi esa umumiydir. “Men filning sohiblarini nima qilganimni eshitmadingizmi?” degan ta'kid bor.
Alloh taolo aytadi: “(U) ularning makrlarini yo'qqa chiqarmadimi?!” Ya'ni bekorga chiqarmadimi? Abdulmuttalib o'g'li Abdullohni ular qanday baloga yo'liqqanini bilish uchun jo'natishdi. Abdulloh borib qarasa, mayda toshchalar ularning jasadlarini ilma-teshik qilib tashlagan, barchasi halok bo'lgan edi.
Ibn Abbos roziyallohu anhumodan rivoyat qilinadi: “Men Rasululloh sollallohu alayhi va sallamdan eshitdim, u zot: “U osmon bilan er oralig'idagi qush bo'lib, uya qurib, (tuxumdan) bola ochadi”. Oysha onamiz roziyallohu anho: “Ular qaldirg'ochlarga o'xshardi”, degan. Said ibn Jubayr roziyallohu anhudan rivoyat qilinadi: “U tumshug'i sariq yashil qushdir”. Ba'zilar: “Tumshug'i oq edi”, deyishadi. Muhammad ibn Ka'b: “Ular tumshug'i va changalida tosh bo'lgan, qora rangli dengiz qushlaridir”, degan. Ikrima aytadi: “Ular abobil, ya'ni guruh-guruh qushlardir”.
“Sihoh” kitoblarida: “Sijjil toshlari bilan”, deb keltiriladi. Ba'zilar: “Do'zaxda pishirilgan loy-toshlardir, unda o'ldirilgan odamning ismi yozilgan”, deyishadi. Abdurrahmon ibn Abza esa “sijjil”dan maqsad “osmondan kelgan qushlar”, deydi.
Ikrima aytadi: “Qushlar toshni ularning ustiga uloqtirardi. Tosh no'xatdek, yasmiqdan kattaroq edi”. Ibn Abbos aytadi: “Birovining ustiga tosh tushsa, uning terisi kuyib qolardi. Bu chechak kasalligining birinchi ko'rinishi edi”.
Ibn Abbos aytadi: «“Ularni eyiladigan somondek qildi” oyati “Ularni doni eyilgan bug'doy po'stlog'idek qildi” ma'nosini anglatadi». .
Rivoyat qilinishicha, tosh ulardan birining ustiga tushsa, qornidagi hamma narsani chiqarib tashlagan. Shu sabab doni olib tashlangan bug'doy qobig'iga o'xshatilgan. Ibn Mas'ud aytadi: “Qushlar tosh otgan vaqtda Alloh shamolga amr qildi. Shamol toshlarga urilib, ularning shiddatini oshirib yubordi. Tosh tekkan kishi darhol halok bo'ldi. Faqat Kinda qabilasidan bir kishi tirik qolgan edi. U:
“Agar uni ko'rgan bo'lsang, bas, etar, Mug'ammisda biz ko'rgan azobni ko'rma”, deydi.
Fil surasining yana bir afzalligi shuki, unda Allohga tavakkal qilish bayon etilgan. Sura Allohning amrlariga amal qilganlarga rizq va madad berishini bilib, mo'minlarni iymonlarida sobit bo'lishga va Islom dinini yoyishda davom etishga da'vat qiladi.
Imom Qurtubiyning “al-Jome' li ahkamil Qur'on” tafsiri asosida
Imom Termiziy xalqaro ilmiy-tadqiqot markazi ilmiy xodimi Faxriddin HUDOYNAZAROV tayyorladi.
"Hidoyat" jurnalining 12-sonidan olindi
Bismillahir Rohmanir Rohiym
Zinniyra roziyallohu anho Abu Jahlning quli edi. U zot iymon keltirganida, Abu Jahl bundan xabar topib, uni juda qattiq azoblaydi. Zinniyra katta yoshda bo‘lishlariga qaramasdan, ayanchli azoblarga bardosh beradilar. Chunki u zot iymon keltirsalar qanday mashaqqatlar bo‘lishini yaxshi bilganlar. Abu Jahl u zotning tilidan kufr kalimasi chiqmayotganini ko‘rib darg‘azab bo‘ladi va boshlariga qattiq narsa bilan uradi. Buning natijasida Zinniyra roziyallohu anhuning ko‘zlari ko‘r bo‘lib qoladi. Shunda kofirlar “sen bizning butlarimizga sig‘inishni tark etganing uchun ularning g‘azabiga duchor bo‘lding”, deb mazax qilishadi. U zot shuncha qiyinchiliklarga chidaydilar, mashaqqatlarga bardosh beradilar lekin Allohning sha’niga bo‘lgan bu so‘zlariga chidab turolmaydilar.
Darhol sajdaga yiqiladilar va haqiqiy ma’budga o‘z hollarini shikoyat qiladilar: “Yo Allohim! Ular meni juda ko‘p qiynoqlarga solishdi, ta’na-malomatlar qilishdi, ularning barchasiga chidadim. Mening suyaklarimni sindirishdi, jismimni ilma-teshik qilishdi barchasiga bardosh berdim. Lekin, Sening sha’ningga noloyiq so‘zlarni so‘zlashganiga chiday olmadim. Ularning aytishicha, toshdan yasalgan butlari meni ko‘r qilib qo‘ygan emish. Allohim! Mening ko‘z nurimni qaytargin, toki ularga sening ulug‘liging namoyon bo‘lsin”.
Zinniyra roziyallohu anho duoga ko‘targan qo‘llarini yuzlariga tortmasdan turib, Alloh taolo u zotga ko‘z nurlarini qaytarib berdi. Subhanalloh! U davrdagi erkaklar qanchalik mard bo‘lsalar, ayollarining ham qalbida ilohiy ishq jazbalari limmo-lim edi.
Shayx Zulfiqor Ahmad Naqshbandiyning
"Ilohiy ishq" kitobidan Nodir Odinayev tarjimasi