«Mazhablar 4 ta emas, mazhablar ko'p!», degan gap, aslida, so'z o'yinidan boshqa narsa emas!!!
Qani, o'sha 4 tadan boshqa mazhablar?!
To'rt mazhabning har birida minglab kitoblar yozilgan. Shulardan o'rtacharog'ida 30-40 ming shar'iy hukm bayon qilingan bo'ladi.
Qani, siz Imom Savriy yoki Imom Avzoiyning mazhabi bor desangiz, bizga yuqoridagining o'ndan birini – ularning mazhabidagi 3-4 mingta hukmni sanab bering-chi?! “Buxoriy”dan shuni sanab bera olasizmi?!
Ularning mazhabiga ergashgan 20 ta olimni sanab bera olasizmi?!
Hech kim Ikrimaning, Tovusning, Hasan Basriyning, Avzoiyning, Savriyning mazhabi bo'lmagan, demaydi. Balki «saqlanib qolmagan» (!) deydi.
Qadimgilarning qavllarini eng yaxshi jamlagan kitoblar Ibn Abu Shaybaning “Musannaf”lari, Imom Tahoviyning “Ixtilof ul-ulamo” kitoblari (asli yo'qolgan, biroq, Jassosning unga qilgan “Muxtasar”i va undan foydalangan Ibn Qudomaning “Mug'niy”si kabilar saqlangan), Ibn Munzirning “Avsat” kitobi. Biroq, bu asarlarda o'sha olimlar o'sha fatvoda qolganmilar, dalillari nima bo'lgan, o'sha fatvo uchun shartlari, qaydlari bo'lganmi, bu narsalarni to'la bayon qilmaganlar.
Masalan, Imom Ahmad ayol kishi tahoratga ishlatgan idishda qolgan suvdan erkak kishi tahorat qilishi mumkin emas, deydilar. Buni xiloflarni o'rgangan har qanday tolibi ilm biladi. Biroq, bu gapni hech qanday shartsiz aytmaganlar. Balki, bunga 7 ta shart keltirganlar. Buni hanbaliylar biladi. Agar Imom Ahmadning mazhablari shogirdlari va ularning shogirdlari va ularning shogirdlari kabi silsila bilan kelmaganda, balki biz shu shartlardan g'ofil qolardik.
Huddi shunga o'xshab, Imom Molik hayvonlar sutraga yaramaydi, deganlar. Biroq, molikiylardan qarasangiz, tuyani bog'lab, sutra qilib namoz o'qiyverishadi, sababi, imomlari uni 5 shart bilan keltirganlar, uni ular biladi, biz bilmaymiz. Agar Imom Molikning mazhablari shogirdlari va ularning shogirdlari va ularning shogirdlari kabi silsila bilan kelmaganda, balki biz shu shartlardan g'ofil qolardik.
Shunga ko'ra, Hasan Basriydan sa'yni teskarichasiga qilsa, joiz bo'ladi, degan fatvo topsak, yoki turmush qurib, ajrashgan balog'atga etgan ayolni valiysi majburlab erga bersa bo'ladi, degan qavlni topsak, biz bilmaymiz, u zot buni qanday shartlar bilan, qanday qaydlar bilan aytganlar. Biz bilmaymiz, bu fatvodan qaytganmilar, yo'qmi?!
Qolaversa, Savriyning mazhabi deydiganlarga kulgim keladi. Bilishimcha, Imom Savriyning qavllarini eng ko'p jamlaganlardan biri Imom Termiziy bo'ladilar. Yana Imom Ibn Abdulbar ham. “Iztizkor”ni va “Sunan”ni o'qiganlar juda yaxshi biladilarki, Imom Savriy aksar masalalarda Imom Abu Hanifa bilan qavllari bir bo'lgan. Bunga ruku'dan oldin va keyin “raf' ul-yadayn” qilmaslik, tahorat uchun niyat shart emasligi kabi salafiylar eng ko'p raddiya beradigan masalalarni ham misol qilish mumkin. Binobarin, agar Savriyning mazhabi saqlanib qolganida, siz unga ham Abu Hanifa mazhabiga qilgan muomalani qilgan bo'lardingiz. Nega Imom Savriy bilan Imom Abu Hanifa mazhablari bunchalik bir-biriga yaqin? Sababi, u qavllar Abu Hanifa yoki Savriyning emas, balki ular tarbiya topgan madrasa sohiblari Ibrohim an-Naxaiy va u zotdan oldingi Ibn Mas'ud raziyallohu anhuning qavllaridir.
Hulosa qilib aytsam, 4 mazhab – 4 fiqhiy madrasa asrlar davomida minglab, o'n minglab ulamolar tomonidan shakllantirilgan, hukmlari bizgacha kuchli silsila bilan etib kelgan mazhablardir. Biz imomimiz qaysi qavlni qaysi shartlar bilan qachon aytganini aniq silsila bilan bilamiz.
Boshqa mazhablar esa Allohning irodasi bilan fiqhiy yo'nalish – madrasa o'laroq saqlanib qolmagan. Shu sababdan Ibn Saloh, Zarkashiy (“Bahri muhit”ning sohibi), Imom ul-Haramayn, Ibn Nujaym va boshqa ko'plab ummatning muhaddis va fuqaholari asrlar davomida 4 mazhabdan chiqish joiz emas, deganlar. Bunga o'z davrlarida ijmo' bo'lganini ta'kidlaganlar.
Shuning uchun «Maroqiy» sohibi ham aytadi:
والمُجْمَعّ اليَومَ عليه الأربعةْ —— وقَفْوُ غيرِهِ الجميعّ منعهْ
Baytning sharhi المجمع عليه ijmo' qilingan narsa اليوم kunimizda, ya'ni zamonimizda الأربعة — to'rt mazhabdir, وقفو غيره — yoki غيرها — shu to'rt mazhabdan boshqasiga ergashishni yoki ularning biridan boshqasiga ergashishni الجميع منعه — barcha ulamolar man qilganlar.
Men tolibi ilm birodarlarimga mana shu baytni yodlab olishni va Alloh irodasi bilan sahih silsila asosida saqlangan 4 mazhabdan chiqib, 10 ta mazhab bor, 100 ta mazhab bor deya so'z o'yini qiluvchilarga adlanmaslikni nasihat va qattiq tavsiya qilaman.
Unutmangki, 4 mazhabdan biridagi hukmga ergashgan odam o'zi bilan Rasululloh sollallohu alayhi va sallam o'rtasida kuchli arqonni — mujtahidlar va faqihlar silsilasini ushlagan bo'ladi.
Buning eng ochiq-oydin dalili shuki, 4 mazhabning fiqh kitoblari ming — ming ikki yuz yil oldin yozilgan. Masalan, hanafiylarning “Asl”, “Al-Jome' as-Sag'ir” kitoblari ikkinchi hijriy asrda, molikiylarning “Mudavvana”si o'sha asrda, shofe'iylarning Muzaniy va Buvaytiy “Muxtasar”lari 3 chi asrda, hanbaliylarning Hiraqiy “Muxtasar”i 4 chi asrda yozilgan. Bular hammasi fiqhning barcha boblarini va undagi aksar masalalarni jamlagan kitoblar. Salafiylarda shunday kitob qachon yozilgan?! Salafiylarning ilk fiqh kitobi esa HH asr oxirida yozilgan. Ungacha bu 5 chi mazhabning barcha fiqh boblarini jamlagan fiqh kitobi bo'lmagan.
Men birovga bu «5-mazhab»ga ergashmang demayman. Aslida, 5-mazhab ham kamida 10 ta mazhab bo'lib ketdi. Hech kimga sir emaski, shayx Alboniy, shayx Ibn Usaymin, shayx Ibn Bozlar ham minglab masalada o'zaro ixtilof qilganlar. Siz istagangizga ergashavering. Shaxsan, mening e'tirozim yo'q…
Biroq…
….Biroq, “Mazhablar to'rtta emas!”, “Mazhabsiz kishi” degan gap yo'q, hammaning mazhabi bor”, kabi so'z o'yinlar qilib, barchaga ma'lum haqiqatlarni burib, buzib ko'rsatmang!!! Barchaga ma'lum terminlar – mustalahlarning ma'nosini o'zgartirib, o'zingizga moslab sharhlamang. Zero, ilmiy omonatdorlik va sidq bu dinning asrlar davomida buzilmay saqlanib qolishida, Allohning irodasi bilan, eng asosiy va birlamchi omil bo'ldi. Endiyam, shunday bo'lib qolsin!
Mahmud USMON
Insoniyat sivilizatsiyasi tarixida ayrim davrlar borki, ular faqat muayyan xalq yoki mintaqaning emas, balki butun jahon taraqqiyotining yo‘nalishini belgilab bergan. Islom sivilizatsiyasining IX–XV asrlardagi yuksalish davri ana shunday tarixiy bosqichlardan biri hisoblanadi. Bu davrda ilm-fanning turli sohalari bir-biridan ajralmagan holda. o‘zaro uyg‘unlikda rivojlandi. Matematika astronomiya bilan, tibbiyot falsafa bilan, geografiya matematika bilan, tilshunoslik tarix bilan, diniy ilmlar esa mantiq va tafakkur madaniyati bilan muloqot qilgan. Bugun fanlararo tadqiqot, raqamli gumanitaristika, sun’iy intellekt va kompleks ilmiy yondashuvlar jahon ilm-fanining eng muhim yo‘nalishlariga aylangan bir paytda, o‘sha tarixiy tajriba yanada qiziqarli ahamiyat kasb etmoqda.
Mazkur uyg‘unlik tasodifiy emas edi. U Qur’oni karimda ilmga berilgan yuksak qadr, tafakkurga da’vat, insonni borliqni anglashga chorlovchi g‘oyalar bilan mustahkamlangan ilmiy dunyoqarash mahsuli edi. Shu sababli o‘sha davr olimlarini bugungi zamonaviy tushunchalardagi qat’iy «mutaxassisliklar» doirasiga joylashtirish qiyin.
Forobiy falsafa, mantiq, siyosat, axloq va musiqa nazariyasi bilan shug‘ullangan. Xorazmiy matematika va astronomiya sohalarida ishlagan. Beruniy astronomiya, geografiya, geodeziya, mineralogiya, tarix va etnografiyaga oid asarlar yaratgan. Ibn Sino tibbiyot bilan bir qatorda falsafa, mantiq va tabiiy fanlar haqida ham keng tadqiqotlar olib borgan. Ulug‘bek esa davlat boshqaruvi, ta’lim va astronomik tadqiqotlarni birlashtirgan ilmiy muhitni shakllantirgan. Bu misollarning umumiy jihati shundaki, bilim sohalari o‘rtasidagi chegaralar qat’iy bo‘lmagan.
Bugun «interdissiplinar tadqiqot» deb ataladigan yondashuvning ayrim tamoyillari aynan ana shu intellektual an’analar bilan hamohang.
Shuningdek, islom sivilizatsiyasining intellektual merosini faqat tabiiy va aniq fanlar bilan cheklash ham to‘g‘ri emas. Chunki diniy ilmlar sohasida ham manbalarni yig‘ish, tekshirish, tasniflash va baholashga qaratilgan murakkab ilmiy an’analar shakllangan.
Imom Buxoriyning hadis ilmidagi merosi bunga yaqqol misol bo‘la oladi. Hadislarni saralashda roviylar haqidagi ma’lumotlar, rivoyat zanjiri va boshqa mezonlar o‘rganilgan. Imom Moturidiy esa aqidaviy masalalarni aql va naql uyg‘unligi asosida tahlil qilgan. Uning merosi islom intellektual an’anasida aqliy dalillash va diniy bilim o‘rtasidagi munosabat masalasida muhim o‘rin tutadi.
Shu jihatdan Islom sivilizatsiyasi tarixini faqat diniy yoki faqat ilmiy tarix sifatida emas, keng intellektual jarayon sifatida ko‘rish mumkin.
O‘zbekistonda ilgari surilayotgan Uchinchi Renessans g‘oyasi tarixiy ilmiy merosni zamonaviy taraqqiyot ehtiyojlari bilan bog‘lashga qaratilgan.
Bu yondashuvning markazida ilm-fan, ta’lim, innovatsiya, madaniyat va ma’naviyatni o‘zaro bog‘liq tizim sifatida rivojlantirish g‘oyasi turadi.
Prezident Shavkat Mirziyoyev tashabbusi bilan barpo etilgan O‘zbekistondagi Islom sivilizatsiyasi markazi ham ana shu konsepsiyaning muhim amaliy ifodalaridan biridir.
Markazning vazifasi faqat tarixiy eksponatlarni namoyish qilish bilan cheklanmaydi.
Uning konsepsiyasida islom sivilizatsiyasining ilm-fan, ta’lim, falsafa, san’at, me’morchilik va insonparvarlik sohalaridagi merosini kompleks ravishda o‘rganish va namoyish etish g‘oyasi mujassam.
Nafaqat muzey, balki intellektual platforma
Markazni an’anaviy muzey tushunchasi doirasidagina baholash uning konsepsiyasini to‘liq ifodalamaydi. Zamonaviy muzey faqat eksponat saqlaydigan joy emas. U tadqiqot, ta’lim, raqamlashtirish va xalqaro ilmiy muloqot markaziga aylanishi mumkin. O‘zbekistondagi islom sivilizatsiyasi markazi konsepsiyasida ham ana shu yondashuv muhim o‘rin tutadi.
Qadimiy qo‘lyozma — shunchaki tarixiy buyum emas. U til, tarix, matnshunoslik, kodikologiya, san’at, materialshunoslik va raqamli texnologiyalar nuqtayi nazaridan tadqiq qilinishi mumkin bo‘lgan murakkab manba. Arxeologik merosni o‘rganishda esa geoinformatsion tizimlar, raqamli modellashtirish, 3D texnologiyalar va boshqa zamonaviy usullardan foydalanish imkoniyatlari kengaymoqda. Shunday qilib, madaniy merosni o‘rganishning o‘zi fanlararo jarayonga aylanmoqda.
O‘tmishni sun’iy intellekt bilan bog‘lash
Texnologiyalar madaniy merosni o‘rganish usullarini ham o‘zgartirmoqda.
Qo‘lyozmalarni yuqori sifatda raqamlashtirish, matnlarni elektron bazalarga kiritish, sun’iy intellekt yordamida matnlarni tahlil qilish, 3D modellar yaratish va virtual muhitlarda tarixiy obyektlarni qayta tiklash imkoniyatlari ilmiy tadqiqotlar uchun yangi yo‘nalishlarni ochmoqda.
Bu yerda muhim nuqta bor. Texnologiya tarixning o‘rnini bosmaydi — u tarixni yangi avlod uchun tushunarli va tadqiqot uchun yanada ochiq qiladi.
O‘zbekistondagi Islom sivilizatsiyasi markazining konsepsiyasi ham o‘tmishdagi ilmiy merosni zamonaviy texnologiyalar bilan bog‘lashga qaratilgan.
Bu yondashuv tarixiy bilimni arxiv va kitoblar doirasidan chiqarib, xalqaro tadqiqotchilar, talabalar va keng jamoatchilik uchun ochiq intellektual resursga aylantirish imkonini beradi.
«Ma’rifat bilan jaholatga qarshi»
Islom sivilizatsiyasining ilmiy merosini o‘rganishning yana bir ahamiyati bor.
Global axborot makonida din, tarix va madaniyat haqida turli xil, ba’zan bir-biriga zid tasavvurlar yuzaga kelganda tarixiy merosni ilmiy asosda tushuntirish nafaqat madaniy, balki ma’rifiy ahamiyatga ham ega.
Islom sivilizatsiyasi tarixini faqat diniy marosimlar yoki siyosiy voqealar orqali emas, balki matematika, tibbiyot, astronomiya, falsafa, geografiya, me’morchilik va boshqa sohalardagi yutuqlar bilan birga o‘rganish uning murakkab va ko‘p qirrali tabiatini yaxshiroq anglash imkonini beradi.
Shu ma’noda ma’rifat tarixiy bilimni zamonaviy axborot muhitidagi noto‘g‘ri talqinlarga qarshi muhim vositaga aylantirishi mumkin.
O‘zbekistonning yangi xalqaro ilmiy platformasi
Islom sivilizatsiyasi bir mamlakat yoki bir xalqning merosi emas. U Markaziy Osiyo, Yaqin Sharq, Shimoliy Afrika, Janubiy Osiyo va boshqa hududlarni qamrab olgan keng tarixiy va intellektual makonni ifodalaydi. Shu sababli bu merosni o‘rganish ham xalqaro hamkorlikni talab qiladi.
O‘zbekistondagi Islom sivilizatsiyasi markazi oldidagi muhim vazifalardan biri ham turli mamlakatlarning olimlari, universitetlari, muzeylari va ilmiy-tadqiqot markazlari o‘rtasida muloqotni kuchaytirishdan iborat.
Bu O‘zbekistonning o‘z tarixiy merosini dunyoga tanitish bilan birga, mamlakatni global gumanitar tadqiqotlarning faol ishtirokchisi sifatida namoyon etishiga xizmat qilishi mumkin.
Uchinchi Renessansning asosiy kuchi
Uchinchi Renessans haqida gap ketganda, masala faqat yangi binolar qurish yoki yangi muassasalar tashkil etishdan iborat emas. Asosiy savol boshqa: O‘zbekiston o‘zining boy ilmiy merosini zamonaviy bilim va innovatsiyalarga qanday aylantira oladi? Bu savolning javobi ilm-fan, ta’lim, texnologiya, madaniyat va inson kapitalining bir nuqtada birlashishini talab qiladi.
O‘zbekistondagi Islom sivilizatsiyasi markazining ahamiyati ham shu nuqtada namoyon bo‘ladi. U tarixiy merosni saqlash bilan birga, uni tadqiq qilish, raqamlashtirish, xalqaro ilmiy muloqotga olib chiqish va yangi avlodga yetkazish uchun platformaga aylanishi ko‘zda tutilmoqda.
Shu ma’noda Markazni o‘tmishga bag‘ishlangan inshoot emas, kelajakka yo‘naltirilgan intellektual investitsiya sifatida baholash mumkin.
Chunki sivilizatsiyaning haqiqiy qiymati faqat uning o‘tmishda yaratgan merosi bilan emas, balki bu meros yangi avlod uchun qanday yangi bilim va g‘oyalarga aylanishi bilan ham o‘lchanadi.
Xorazmiyning hisoblash usullaridan bugungi algoritmlargacha, Beruniyning kompleks tadqiqotlaridan zamonaviy fanlararo loyihalargacha, Ulug‘bek rasadxonasidan raqamli astronomiyagacha bo‘lgan yo‘l bir haqiqatni ko‘rsatadi: ilm taraqqiyoti chegaralar emas, muloqot va hamkorlik orqali tezlashadi.
Ehtimol, Uchinchi Renessansning eng muhim vazifasi ham ana shunda — ajdodlar yaratgan bilimlarni shunchaki eslash emas, balki ulardan yangi bilimlar yaratish uchun foydalanish. O‘zbekistondagi Islom sivilizatsiyasi markazi esa ana shu g‘oya atrofida shakllanayotgan yangi intellektual muhitning muhim platformalaridan biridir.
Muallif: Abulfayz Sayidasqarov, iccu.uz
O‘zbekiston musulmonlari idorasi Matbuot xizmati