Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм
Анас розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади: "...Аллоҳнинг Набийси соллаллоҳу алайҳи васаллам пардани ушлаб, кўтардилар. Аллоҳнинг Набийси соллаллоҳу алайҳи васалламнинг юзлари бизга кўринган пайтдагидан гўзалроқ манзарани кўрмаганмиз..." (Имом Муслим ривояти).
Абдуллоҳ ибн Каъб айтади: "Каъб ибн Моликнинг Табукдан қолиб кетган пайтини сўзлаб, бундай деганини эшитганман: "Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламга салом бердим. У зотнинг юзлари шодликдан яшнар эди. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам қачон хурсанд бўлсалар, юзлари ёришиб, худди ойнинг парчасидек бўлиб кетарди. Биз буни шундан билиб олар эдик" (Имом Бухорий ривояти).
Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм
Пайғамбаримиз ﷺ дедилар: "Ким ғазабини ичига ютса, гарчи уни амалга оширишга қодир бўла туриб, ўзини тийса — Аллоҳ унинг қалбини хотиржамлик ва иймон билан тўлдиради".
Яна бир бошқа ҳадисда Набий ﷺ дедилар: "Ким ғазабини ичига ютиб, уни амалга оширишга қудрати ета туриб тийиб қолса — Аллоҳ таоло уни Қиёмат куни бутун махлуқотлар олдига чорлаб, қайси ҳурни истаса, ўшани танлаш ихтиёрини беради".
Бир киши Пайғамбаримиз ﷺ ҳузурларига келиб: "Ё Аллоҳнинг Расули, менга насиҳат қилинг, озроқ айтинг, шояд айтганларингизни эслаб қолсам", деди.
Шунда Пайғамбаримиз ﷺ: "Ғазаб қилма", дедилар. У киши яна сўради. Расулуллоҳ ﷺ яна: "Ғазаб қилма", дедилар.