Мўмин банда биродарининг ўзгаларга зарари етмайдиган айбини билиб, уни яшириши улкан савобдир. Бу ҳақида Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламдан қуйидаги ҳадис ривоят қилинган:
Абу Ҳурайра розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади:
“Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам: “Бирор банда дунёда бир бан-дани(нг айбини) яширса, Аллоҳ таоло қиёмат куни уни(нг айбла-рини) яширади”, дедилар”.
(Имом Муслим ривояти)
Бошқа ҳадиси шарифда шундай дейилган:
Уқба ибн Омир розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади:
“Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламнинг: “Қайси киши ўзганинг айбини кўриб, уни яширса, худди тириклай кўмилган қизни қабридан қутқарган каби бўлади”, деяётганларини эшитдим”.
(Абу Довуд ривояти)
Абдуллоҳ ибн Умар розияллоҳу анҳумодан ривоят қилинади:
“Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам: “Мусулмон мусулмоннинг биродаридир. Унга зулм қилмайди, уни ташлаб ҳам қўймайди. Ким биродарининг ғамида бўлса, Аллоҳ унинг ғамида бўлади. Ким биродарининг ҳожатини раво қилса, Аллоҳ унинг ҳожатини раво қилади. Ким мусулмондан бир ташвишни аритса, Аллоҳ ундан Қиёмат кунининг ташвишларидан бирини аритади. Ким бир мусулмон-нинг айбини беркитса, Аллоҳ Қиёмат кунида унинг айбини беркитади”, дедилар”.
(Имом Бухорий ривояти)
“Айбни яшириш” ёки “айбни беркитиш”дан мақсад бошқаларга унинг айбини айтмаслик ва барчанинг кўз ўнгида эълон қилмасликдир. Лекин, бу масалада қуйидагиларни ёдда тутиш лозим:
- айбни беркитиш учун ёлғон сўзламаслик.
Шунинг учун, кимдир у айб ҳақида сўраса, дастлаб жавоб беришни орқага суришга ҳаракат қилади. Мабодо, жавоб беришга мажбурласа, воқеликка зид бирор сўз айтмасдан, ҳақиқатни айтади; айб бошқаларга таъсир қилмасагина, уни яшириш мумкин.
Агар унинг бошқаларга зарар келтириш хавфи бўлса, тегишли одамларга хабар бериш нафақат жоиз, балки савобли амалдир. Бунда, бошқаларга зиён етиб қолишнинг олдини олиш ният қилиниши ва айбдорни камситишлик кўзланмаслиги шарт.
Масалан, бир шахснинг ёлғон билан одамларнинг пулини олиб, еб юбориш одати бўлса ёки қарз олиб қайтариб беришга эътибор қаратмайдиган бўлса, буни билмайдиган инсон у билан муомала қилиб, зарар кўришнинг олдини олиш учун одамларни бундан бохабар қилишнинг ҳеч қандай зарари йўқ.
Шунингдек, уйига совчи келганда, келин хонадони куёв бўлмишни ўрганишни исташи табиийдир. Албатта, бундай ҳолатда уларга тўғри маълумот бериш лозим. Лекин, барча ўринларда асосий мақсад бошқаларни зарар кўришдан сақлаш бўлиши даркор.
Шунингдек, бир кишининг содир қилган жинояти сабабли жамиятда ёмонлик тарқалиши хавфи бўлса, бу ҳақида тегишли идораларга маълумот етказиш тўғри ва савобли иш ҳисобланади. Лекин, шунда ҳам ният жамиятни ислоҳ қилиш бўлиши лозим. Асло айбдордан ўч олиш ёки душманлик қилиш кўзланмаслиги керак.
Шайх Муҳаммад Тақий Усмоний
Миролим Мансур таёрлади
Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм
Бахтсизлик ҳаддидан ошса билки, у тезда кетар,
Тун зулмати шиддатланса унга нурли тонг етар.
Сиз ўз чиройингиз билан Қуёшдан ҳам гўзалроқ, хулқ-атворингиз билан мушк-анбардан хушбўйроқ, камтарлигингиз билан тўлин ойдан баландроқ ва мулойимлигингиз билан майин ёмғирдан ҳам ёқимлироқсиз. Шундай экан, иймон билан гўзаллигингизда, қаноат билан розилигингизда ва сатри аврат билан иффатингизда бардавом бўлинг.
Шуни билингки, сизнинг безакларингиз тилла-кумуш ёки олмослар эмас, балки, саҳар вақтидаги икки ракат намозингиз, жазирамадаги Аллоҳ учун тутган рўзангиз, фақатгина Аллоҳ биладиган махфий садақангиз, хатоларингизни ювадиган қайноқ кўз ёшларингиз, жойнамоздаги узундан-узоқ саждаларингиз ҳамда нафсингиз ва шайтон сизни ёмонликларга буюрган вақтдаги Аллоҳдан қилган ҳаёйингиз сизнинг ҳақиқий зеб-зийнатингиздир.
Устингизга тақво либосини кийинг, шунда кийимларингиз ямоқланган бўлсада дунёдаги энг гўзал аёл бўласиз. Авратларингизни беркитинг, шунда оёқ кийимсиз бўлсангизда дунёдаги энг чиройли инсон бўласиз. Ўзингизни ахлоқсиз, фаҳш ишларга берилган, беҳаё ва жодугар аёллар ҳаётидан сақланг. Чунки улар ҳақиқий бахтиқаро инсонлардир.
Шуъла: Ҳаётингиздаги зулмат вақтларида ўзингизгина кўнглингизда умид чироқларини ёқишингиз мумкин.
Доктор Оиз ал-Қарнийнинг
"Дунёдаги энг бахтли аёл" китобидан