Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм.
Аллоҳ таолога битмас-туганмас ҳамду санолар бўлсин.
Пайғамбаримизга мукаммал ва батамом салавоту дурудлар бўлсин.

Мусулмон инсон мусулмондан фикридаги бироз ўзгачалик, эътиқодидаги арзимас фарқлилик туфайли нафратланмайди. Шу билан унинг обрўсини тўкиб, ҳурматини оёқости қилмайди. Адоват қилмайди. Тарк этмайди. Балки, унга соҳиб чиқади. Ҳикмат ва гўзал сўзлар билан ўзи тўғри деб билган нарсага чақиради. Ҳаққига дуолар қилади. 

Муғира ибн Миқсам Заббий айтади: "
«Бир одам бор эди. Динда яхши ҳолатда эди. Бир куни бидъатга аралашиб қолди ёхуд қайсидир гуноҳни содир этди. Шунда унинг дўстлари ва атрофидагилар уни ўзларидан узоқлаштириб, ундан воз кечиб юбордилар. Бу воқеа Иброҳим Нахаий раҳимаҳуллоҳнинг қулоғига етиб борган эди, унинг дўстларига: «Унга етишинг, насиҳат қилинг ва асло ўз ҳолига ташлаб қўйманг!», деди. («Ҳилятул авлиё» 4-жилд, 232-бет).

Фузайл ибн Иёз раҳимаҳуллоҳ айтади: 
«Мўмин сатр қилади, ваъз ва насиҳат қилади. Фожир эса фош қилади, шарманда ва овоза қилади» («Ҳилятул авлиё» 8-жилд, 95-бет).

Суфён Саврий раҳимаҳуллоҳ дедилар:
«Яхшиликка юмшоқлик билан буюр. Агар қабул қилса, Аллоҳ азза ва жаллага ҳамд айтасан. Бордию қабул қилмаса, яна ўзинг билан машғул бўласан. Зеро, ўз нафсинг борасида қиладиган ишларинг етарлидир» («Ал-жарҳ ват-таъдил» 1-жилд, 124-бет).

Алишер Султонходжаев