Аллоҳ таолога беадад ҳамду санолар бўлсинки, бир неча ойга чўзилган соғинч ва иштиёқдан сўнг ниҳоят ойларнинг султони, эзгулик ва хайр мавсуми, тоату ибодат фасли, саховату дуо, таровеҳу Қуръон ойи бўлмиш муборак моҳи Рамазон тароватинг, файзинг ва баракотинг ила бизларни ҳушнуд этиш, арафасида турибсан.
Рамазон, сени биз ҳудди ёлғиз фарзанди узоқ муддатга сафарга кетиб, қайтишини интизорлик билан кутаётган онадек, волидасини йўқотиб қўйиб уни интиқлик билан қидираётган гўдакдек соғинганмиз.
Айниқса, бугун бутун дунёни эгаллаб, одамларни ваҳимага солган “вирус” сенга бўлган иштиёқ ва муҳаббатимизни, интиқлигимизни янада оширди.
Ўтган йилларда сенга бера олмаган меҳрим, сенла топа олмаган қалб ҳаловатим ва сен сабаб эриша олмаган Аллоҳ таолонинг ризоси ва марҳаматига, бу гал жидду жаҳд ва мухаббат ила барчасига муяссар бўлиш учун азми қарор қилдим.
Аллоҳ таоло сен ҳақингда бизларга Қуръони каримнинг Бақара сураси, 185-оятида шундай хушхабар берганлар: “Рамазон ойи – одамлар учун ҳидоят (манбаи) ва тўғри йўл ҳамда ажрим этувчи ҳужжатлардан иборат Қуръон нозил қилинган ойдир” (Бақара сураси, 185-оят).
“Пайғамбар соллаллоҳу алайҳи ва саллам сен келганингда саҳобаларига хушхабар бериб, айтардилар: “Сизга муборак Рамазон ойи келди. Аллоҳ сизга унинг рўзасини тутишни фарз қилди. Бу ойда жаннат дарвозалари очилур, жаҳаннам қопқалари ёпилур, итоатсиз жин-шайтонлар занжирбанд қилинур. Бу ойда бир кеча бўлиб, у минг ойдан яхшироқдир. Ким ўша кечанинг яхшилигидан маҳрум бўлса, кўп яхшиликдан маҳрум бўлибди”
«Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам яна дедиларки: «У (Рамазон)нинг охирги кечасида рўзадорларнинг гуноҳлари кечирилади», дедилар. Улар: «Эй Аллоҳнинг Расули, у Қадр кечасими?», деб сўрашди. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам: «Йўқ, лекин ишчи ишини адо этганидан сўнг ажри – ҳақи тўла қилиб берилади»
Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам сенинг фазилатинг ҳақида сўзлаб: «Рамазонда ҳар кеча Аллоҳнинг дўзахдан озод қилинадиган бандалари бор», деганлар.
Рамазон сен ўхшаши йўқ, фазилатда тенгсиз муборак ойсан. Умримнинг бутун бошли йилларини сенинг бир лаҳзалик таровеҳинг, бир онлик кундузинг ва сониялик тунингга алмаштиришга розиман.
Биласанми нима учун сени яхши кўраман? Чунки сен Аллоҳ таоло ва Расулига маҳбуб, суюкли ойсан. Аллоҳ таолонинг Каломи ҳам айнан сенинг кунларингда Набий алайҳиссаломга нозил бўлган. Сон-саноқсиз мўминлар сенинг шарофатинг ила гуноҳлари кечирилиб жаҳаннамдан озод бўлган ва жаннатга кирган. Сен сабаб ночорларга кўмак, очларга таом, етимларга мурувват кўрсатилади.Фазилатинг ила инсонлар қалбига ҳидоят нури, меҳр-оқибат ва яхшилик уруғи сочилади. Рамазон сени яхши кўрамиз ва сени биз мўминларга тортиқ қилган Аллоҳ таолога беҳад ҳамду сано, сени қадрлаган ва севган Расули Акрам саллоллоҳу алайҳи васалламга бехисоб саловату дурудлар айтамиз.
Умид ва ният қиламизки сенинг фазилатинг сабаб Аллоҳ таоло бало-ю офатлар, хасталиклар-у мусибатлар, хусусан айни кунлардаги вирусларни инсоният бошидан даф этиб саломатлик ва хотиржамликни насиб этсин!
Соғинч ва муҳаббат билан Саидаброр Умаров
Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм
Инсонлар ҳаётда бир бирлари билан аҳл иноқ яшашлари динимизда мақталган кўрсатма ҳисобланади.
Жобир ибн Абдуллоҳ разияллоҳу анҳудан ривоят қилинган ҳадиси шарифда, Ҳазрати Пайғамбаримиз соллаллоҳу алайҳи васаллам: “Мўмин мўминнинг биродаридир, ҳеч бир ҳолатда унинг насиҳатини ерда қолдирмайди”. деганлар.
Динимизда мўминлар бир-бирлари билан ака-ука кабидирлар. Шундай экан, мўминлар ўртасидаги ҳақиқий муносабат туғишган биродарлари билан қиладиган муносабати каби бўлиши керак. Ҳатто зиёдароқ бўлиши даркор. Шу сабабдан биродарини севмоқ, унга гўзал муомала қилмоқ, унинг олдида камтар бўлмоқ, ўзининг ва ака-укасининг обрўсини ҳимоя килгани каби унинг ҳам шарафини ҳимоя қилмоқ мўъминлик, дўстлик шартларидандир.
Бундай аҳилликни Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам ҳазратлари Мадинага борган вақтларида саҳобаи киром ўртасида тадбиқ этилган. Маккада бор-йўғини қолдириб, фақат Аллоҳнинг розилиги учун ҳижрат қилган маккалик муҳожирлар билан уларни қучоқ очиб кутиб олган Мадина халқи – ансорлар орасида юзага келди.
Исломга ёрдам берганлари учун мадиналик мусулмонлар ансор – ёрдамчи дейилди. Мадиналик ансор маккалик биродарига бор-йўғини топшириб, ҳақиқий самимийлик муомаласи қилган бўлсалар ҳам, аҳли Маккаликлар ўзларига кўрсатилган бу инсоний биродарликка миннатдорлик билдириш билан бирга, биродарларига ортиқча юк бўлмаслик учун савдо-сотиқ билан шуғуллана бошладилар. Бироз вақтдан сўнг эса уларнинг ўзлари бошқа муҳтожларга ёрдам бера бошладилар. Улардан бири ҳазрати Абдурраҳмон ибн Авф (Аллоҳ ундан рози бўлсин) Шом сафаридан келган савдо молларини туялари билан бирга Мадина камбағалларига эҳсон қилганлар.
Маълумки, инсон нуқсондан холи эмас. Аммо мусулмон ўз биродаридаги баъзи камчиликларни шартта юзига солмайди. Балки муносиб бир вақтда муносиб бир сўз билан ҳамда танҳо бир жойда айтади ва насиҳат қилади. Биродарининг хатою камчиликларини ошкор айтиш жоҳилларнинг ҳаракатидир.
Зеро, бунинг фойдадан кўра зарари кўпроқ бўлади. Чунки ўртада ҳасад, гина-адоват, жанжаллар келиб чиқиши мумкин. Шунинг учун насиҳат қилувчилар, мутлақ танҳо бир жойда, ширин тил билан ўзининг камчиликларини ҳам бироз мисол келтириб, уни ўзидан совутиб, узоқлаштирмайдиган даражада ўгит беришлари лозим. Ҳар ҳолда, барчамиз насиҳатга муҳтожмиз.
Яратган бир-биримизни тўғри йўлга чақиришимиз ҳам динимиз амри, ҳам дунёю охиратимизнинг саодати учун зарурдир. Барчамизга шундай гўзал хулқ эгаси бўлишимизни насиб айласин.
Кенжабек Солиев,
Чуст туман “Ғойиб эронлар” жоме масжиди имом-хатиби.