Имом Муслим раҳимаҳуллоҳ ривоят қилган ҳадисда Оиша онамиз розияллоҳу анҳо шундай деганлар: “Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам уйларида ёнбошлаб ётган эдилар. Болдирлари бироз очиқ эди. Абу Бакр (розияллоҳу анҳу) киришга изн сўради. У зот унга ўша ҳолларича (ёнбошлаган ҳолларида) изн бердилар. У кириб, (ҳожатини) гапирди. Кейин Умар (розияллоҳу анҳу) киришга изн сўради. У зот ўша (ёнбошлаган) ҳолда унинг киришига изн бердилар. (У кириб, ҳожатини) гапирди. Кейин Усмон (розияллоҳу анҳу) киришга изн сўради. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам ўтириб олдилар ва кийимларини тузатдилар. У чиқиб кетгач мен: “Эй Расулуллоҳ, Абу Бакр (розияллоҳу анҳу) кирди. Ўрнингиздан турмадингиз, қўзғалмадингиз, парво ҳам қилмадингиз. Кейин Умар кирган эди, унга ҳам ўрнингиздан қўзғалмадингиз, парво ҳам қилмадингиз. Сўнгра Усмон кирганда эса ўтириб олдингиз ва кийимингизни тузатдингиз?!” деган эдим, Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам “Фаришталар ҳаё қилиб, уяладиган кишидан мен қандай уялмай?” дедилар”.
Нозимжон Иминжонов таржима қилди
Бухоро шаҳридаги Мир Араб ўрта махсус ислом таълим муассасасида таниқли уламо, шайх Юсуфхон тўра Шокиров таваллудининг 100 йиллиги муносабати билан “Юсуфхон тўра Шокиров – умрини ислом маърифатига бағишлаган аллома” мавзусида маънавий-маърифий тадбир ташкил этилди.

Давра суҳбатида таълим муассасаси маънавий-маърифий ишлар бўйича мудир ўринбосари А.Нажмиддинов, Бухоро давлат университети Филология факультети ўқитувчиси А.Ҳамидов, мадраса устозлари ва талабалар иштирок этдилар.

Тадбир давомида сўзга чиққанлар алломанинг ибратли ҳаёт йўли ва илмий мероси ҳақида тўхталиб ўтдилар. Таъкидланганидек, Юсуфхон тўра Шокиров 1926 йили Қирғизистоннинг Тўқмоқ шаҳрида таваллуд топган бўлиб, илм йўлидаги дастлабки қадамларини машҳур “Мир Араб” мадрасасида (1948–1954 йиллар) бошлаган. Кейинчалик Мисрнинг дунёга машҳур “Ал-Азҳар” университетида (1955–1961 йиллар) таҳсил олиб, юксак илмий салоҳиятга эга бўлган.
Юсуфхон тўра Шокиров ўз фаолияти давомида нафақат маъмурий масъул лавозимларда ишлаган, балки Мир Араб мадрасаси ва Тошкент ислом институтида кўплаб шогирдлар тарбиялаган.

Унинг қаламига мансуб:
· “Қиссаси Рабғузий китобидаги оят ва ҳадислар”,
· “Ислом – иймон, эътиқод ва ҳаёт рамзи” каби монографияси,
· “Алишер Навоий асарларининг изоҳли луғати” каби илмий ишлари бугунги кунда ҳам ўз аҳамиятини йўқотмаган.

Тадбирдан кўзланган асосий мақсад — талаба-ёшларни буюк уламоларнинг ҳаёти ва ижоди билан яқиндан таништириш, уларда илмга муҳаббат ва аждодлар меросига ҳурмат туйғусини шакллантиришдан иборат.
Давра суҳбати қизғин савол-жавоблар билан якунланди. Талабалар ўзларини қизиқтирган саволларга мутахассислардан атрофлича жавоб олдилар.
А.Нажмиддинов