Аллоҳ таоло Набий соллаллоҳу алайҳи васалламга умрлари давомида кўплаб синовларни юборди. Хулқлари Қуръон билан сифатланган Набийимиз Аллоҳ талонинг ушбу оятига амал қилиб яшадилар: «Бас, (эй муҳаммад) сиз ҳам матонатли пайғамбарлар сабр қилганларидек сабр қилинг ва (тушадиган азобни) қистаманг (Аҳқоф сураси, 35-оят).

Набийимиз алайҳиссаломнинг умрлари давомида кўрган синовларининг энг оғири бу “Тоиф” воқеаси эди. Урва ибн Зубайр розияллоҳу анҳумодан ривоят қилинади: “Абу Толиб вафот этганидн сўнг, Пайғамбаримиз алайҳиссаломга ўз қавмлари томонидан бўлган азиятлар янада кўпайди. Макка мушрикларига қарши туришда ёрдам беришар деган умидда, Зайд ибн Ҳориса розияллоҳу анҳу билан биргаликда Тоифдаги “Сақиф” қабиласи томон отландилар. У ерда Набийимиз алайҳиссаломни “Сақиф” қабиласидагилар тан олмадилар, Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламни масхара қилдилар ва у зотнинг йўлларига икки қатор бўлиб туриб, тошлар ота бошладилар.

Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам Зайд ибн Ҳориса розияллоҳу анҳуни ҳимоя қилишларига қарамай у зотнинг оёқларидан қон оқарди, шу ҳолда тоифликларнинг узумзорлари томон бордилар. Набийимиз Муҳаммад соллаллоҳу алайҳи васаллам у ерда маҳзун бўлганча Аллоҳ таолога дуо қилдилар. Шунда ҳам тоифликларнинг зиддига эмас балки, Аллоҳ таолодан бу синовга янада сабрларини зиёда қилишини сўраб дуо қилдилар.

Аллоҳим бизларни Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламга  ҳақийқий, муҳаббатли уммат бўлишимизни насиб айла.

Ойбек МАЪРУПОВ

Кўкалдош ислом ўрта махсус билим юрти талабаси