14 Август, 2026, 1 Рабиъул аввал, 1448
14 Август, 2026, 1 Рабиъул аввал, 1448
Самарқанд вилояти имом-хатиблари халқимизга яқин бўлиш, муаммо ва камчиликларини бартараф этишда кўмакдош бўлиш мақсадида шаҳар ва туман бош имом-хатиблари ва иқтидорли имом-хатиблар ҳамда 20 нафар хожи оталар бугун Тойлоқ туманида йиғилди.
Тумандаги 20 та масжид имом-хатиблари билан ҳамкорликда 100 дан зиёд хонадонга, 20 та маҳаллага борилиб, муаммоли оилаларга моддий ёрдамлар кўрсатилиши, низоли ҳолатлар маҳалла иштирокида бартараф этилиши ва пешин намозида эса жамоат билан маърифий суҳбатлар ўтказилди.
Мазкур тадбирлар олдидан вилоят вакиллиги масъул ходими Ҳасанхон домла Темиров бошчилигида имом-хатиблар билан учрашиб, раҳбариятнинг керакли кўрсатма ва топшириқларини бериб ўтди. Шундан сўнг имом-хатиблар тақсимот асосида жойларга чиқди.
Ташриф давомида Самарқанд вилояти вакиллиги жамоаси бошчилигида Тойлоқ туманида барча шаҳар ва туман бош имом-хатиблари биргаликда яшил макон лойиҳаси асосида мевали дарахт кўчатлари экилди. Дин пешволари томонидан ҳудудларда яшил майдонлар барпо этиш ишлари давом эттирилмоқда.
Зеро, ҳадис шарифларда: “Албатта, фаришталар экин ёки кўчат экувчининг ҳаққига, модомики, эккан нарсаси кўкариб тураркан, истиғфор айтиб туришади”, дейилади.
Сайёр учрашув ва суҳбатлар давом этади...
Аллоҳ таоло бу хайрли ишларни бардавом ва манфаатли қилсин.
Ўзбекистон мусулмонлари идораси
Матбуот хизмати
Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм
Ўғил ҳар ойлик маошини онасига топширар, унинг юзидаги табассумни кўриб, ўзини дунёдаги энг бой инсон деб ҳисобларди.
Йиллар ўтиб, онаси оламдан ўтди. Навбатдаги маошини олган ўғил бир зум не қиларини билмай қолди-ю, бир қарорга келди: «Пулларни онамнинг номидан эҳсон қиламан».
Шу кундан эътиборан, у ҳар ой масжидларга сув куллерлари ўрнатишни одат қилди. Намозхонлар сув ичиб, онасининг ҳақига дуо қилишларидан қалби таскин топарди.
Кунлардан бир кун маҳалла масжидида янги куллер ўрнатилганини кўриб, «Аттанг, бу сафар кечикдим-а», деб ўкинди. Шунда ёнига имом келиб:
– Хайрли ҳадя учун раҳмат, – деди.
– Узр, адашдингиз, шекилли. Буни мен олиб келмадим...
– Йўқ, адашмадим. Буни сизнинг номингиздан ўғлингиз келтирди.
Орқасига ўгирилган ота жилмайиб турган ўғлига кўзи тушди.
– Болам, бунга пулни қаердан олдинг? – ҳаяжондан кўзлари ёшланди отанинг.
– Ота, анчадан бери менга берадиган пулларингизни йиғиб юргандим. Сиз бувижоним учун хайрли иш қилаётганингизни кўриб, мен ҳам сиз учун шундай қилишни истадим.
Отанинг кўзларидан қувонч ёшлари сизиб чиқди. У ўғлига насиҳат қилмаган, шунчаки ўз амали билан намуна бўлганди.
Ҳа, фарзандлар эшитган гапларини унутиши мумкин, аммо кўрган амалларини ҳеч қачон унутмайди. Бугун ота-онамизга қилган яхшилигимиз эртага фарзандларимиздан албатта қайтади.
Акбаршоҳ РАСУЛОВ
Иймон 
Намоз 
Рўза 
Закот 
Ҳаж 
Қуръон 
Ислом сабоқлари 
Aлоқа 