Samarqand viloyati imom-xatiblari xalqimizga yaqin bo‘lish, muammo va kamchiliklarini bartaraf etishda ko‘makdosh bo‘lish maqsadida shahar va tuman bosh imom-xatiblari va iqtidorli imom-xatiblar hamda 20 nafar xoji otalar bugun Toyloq tumanida yig‘ildi.
Tumandagi 20 ta masjid imom-xatiblari bilan hamkorlikda 100 dan ziyod xonadonga, 20 ta mahallaga borilib, muammoli oilalarga moddiy yordamlar ko‘rsatilishi, nizoli holatlar mahalla ishtirokida bartaraf etilishi va peshin namozida esa jamoat bilan ma’rifiy suhbatlar o‘tkazildi.
Mazkur tadbirlar oldidan viloyat vakilligi mas’ul xodimi Hasanxon domla Temirov boshchiligida imom-xatiblar bilan uchrashib, rahbariyatning kerakli ko‘rsatma va topshiriqlarini berib o‘tdi. Shundan so‘ng imom-xatiblar taqsimot asosida joylarga chiqdi.
Tashrif davomida Samarqand viloyati vakilligi jamoasi boshchiligida Toyloq tumanida barcha shahar va tuman bosh imom-xatiblari birgalikda yashil makon loyihasi asosida mevali daraxt ko‘chatlari ekildi. Din peshvolari tomonidan hududlarda yashil maydonlar barpo etish ishlari davom ettirilmoqda.
Zero, hadis shariflarda: “Albatta, farishtalar ekin yoki ko‘chat ekuvchining haqqiga, modomiki, ekkan narsasi ko‘karib turarkan, istig‘for aytib turishadi”, deyiladi.
Sayyor uchrashuv va suhbatlar davom etadi...
Alloh taolo bu xayrli ishlarni bardavom va manfaatli qilsin.
O‘zbekiston musulmonlari idorasi
Matbuot xizmati
Bismillahir Rohmanir Rohiym
O‘g‘il har oylik maoshini onasiga topshirar, uning yuzidagi tabassumni ko‘rib, o‘zini dunyodagi eng boy inson deb hisoblardi.
Yillar o‘tib, onasi olamdan o‘tdi. Navbatdagi maoshini olgan o‘g‘il bir zum ne qilarini bilmay qoldi-yu, bir qarorga keldi: «Pullarni onamning nomidan ehson qilaman».
Shu kundan e’tiboran, u har oy masjidlarga suv kullerlari o‘rnatishni odat qildi. Namozxonlar suv ichib, onasining haqiga duo qilishlaridan qalbi taskin topardi.
Kunlardan bir kun mahalla masjidida yangi kuller o‘rnatilganini ko‘rib, «Attang, bu safar kechikdim-a», deb o‘kindi. Shunda yoniga imom kelib:
– Xayrli hadya uchun rahmat, – dedi.
– Uzr, adashdingiz, shekilli. Buni men olib kelmadim...
– Yo‘q, adashmadim. Buni sizning nomingizdan o‘g‘lingiz keltirdi.
Orqasiga o‘girilgan ota jilmayib turgan o‘g‘liga ko‘zi tushdi.
– Bolam, bunga pulni qayerdan olding? – hayajondan ko‘zlari yoshlandi otaning.
– Ota, anchadan beri menga beradigan pullaringizni yig‘ib yurgandim. Siz buvijonim uchun xayrli ish qilayotganingizni ko‘rib, men ham siz uchun shunday qilishni istadim.
Otaning ko‘zlaridan quvonch yoshlari sizib chiqdi. U o‘g‘liga nasihat qilmagan, shunchaki o‘z amali bilan namuna bo‘lgandi.
Ha, farzandlar eshitgan gaplarini unutishi mumkin, ammo ko‘rgan amallarini hech qachon unutmaydi. Bugun ota-onamizga qilgan yaxshiligimiz ertaga farzandlarimizdan albatta qaytadi.
Akbarshoh RASULOV