Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм
Абу Ҳурайра ва Абу Саид Худрий розияллоҳу анҳумодан ривоят қилинади.
Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам:
“Мўминга бирор касалликми, кулфатми, ғамми, ташвишми, хафаликми етса, ҳатто тикан кириб оғритса ҳам, албатта, Аллоҳ хатоларига каффорот қилади”, дедилар (Имом Аҳмад ривояти).
Савол: Аёллар сажда қилганда билак ва тирсакни қай ҳолда тутадилар?
Жавоб: Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм. Аёллар саждани ҳам қимтинган, ўзларини йиққан ҳолда бажарадилар. Бунда қўлнинг билаклари ерга тўшалган, тирсак ҳам ерга теккизилган ҳолда бўлади.
Шунингдек, қўлнинг билакдан юқори қисмини ўзларидан узоқ тутмайдилар, яъни қўлтиқ орасини очмайдилар. Сонлар қоринга ёпиштирилган ҳолда тутилади.
Бу ҳақда Ибн Обидин раҳимаҳуллоҳ бундай дейдилар:
وَتَنْضَمُّ فِي رُكُوعِهَا وَسُجُودِهَا، وَتَفْتَرِشُ ذِرَاعَيْهَا
“Аёл киши руку ва саждада қимтинган ҳолда бўлади, саждада билакларини ерга тўшайди” (“Раддул муҳтор” китоби). Валлоҳу аълам.
Ўзбекистон мусулмонлари идораси
Фатво маркази.