Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм.
Аллоҳ таолога битмас-туганмас ҳамду санолар бўлсин.
Пайғамбаримизга мукаммал ва батамом салавоту дурудлар бўлсин.
عَنْ ثَوْبَانَ رَضِي اللهُ عَنْهُ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: مَنْ قَالَ إِذَا أَصْبَحَ وَإِذَا أَمْسَى: رَضِيْنَا بِاللهِ رَبًّا وَبِالْإِسْلَامِ دِينًا وَبِمُحَمَّدٍ رَسُولًا إِلَّا كَانَ حَقًّا عَلَى اللهِ أَنْ يُرْضِيَهُ.
Савбон розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади. Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам:
«Ким тонг отганда ва кеч кирганда: “Розийнаа биллаҳи Роббан ва бил Ислами дийнан ва би Муҳаммадин Росулан” деса, албатта, Аллоҳ учун уни рози қилиш ҳақ бўлур», дедилар.
Дуонинг маъноси: Аллоҳни Робб деб, Исломни дин деб ва Муҳаммадни Расул деб рози бўлдик.
“Ҳадис ва ҳаёт” китобининг 35-жузидан
Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм
Имом Абу Бакр ал-Хаббозий раҳимаҳуллоҳ айтганлар: «Мен қаттиқ касал бўлиб қолдим. Солиҳ бир қўшним мени кўргани келиб, бундай деди: Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламнинг суннатларига амалга қилинг, у зот соллаллоҳу алайҳи васаллам: “Касалларингизни садақа билан даволанглар”, деганлар.
Ўша пайт ёз фасли эди. Мен кўп миқдорда тарвуз сотиб олдим. Камбағаллар ва болаларни йиғиб, уларни тарвуз билан меҳмон қилдим. Улар тарвузни еб бўлгач, қўлларини кўтариб, Аллоҳдан менга шифо сўраб дуо қилдилар.
Аллоҳга қасамки, эрталаб мен Аллоҳ таолонинг инояти билан соғайиб уйғондим».
(Шамсиддин Заҳабий. “Сияр аъломун-нубала”. 44/18).
Ҳомиджон домла ИШМАТБЕКОВ