Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм
Инсон зотида яратилиш эътибори билан нуқсонлар жуда кўпдир. Лекин унда ажойиб бир жазба яшайди. Агар унинг жазбаси жўш ўрса, ундаги заифлик қувватга, жаҳли эса илмга ўзгаради. Камчиликлари мукаммалликка айланади.
Шунда у инсон жаннатга ҳақли бўлади. Бу жазбанинг номи “Илоҳий ишқ” дейилади. Бу худди ниҳолнинг тагидаги сув кабидир. Агар сув бўлмаса, дарахт ям-яшил бўлиб кўкармайди. Унинг тагида сув бўлсагина гуллайди, мева беради. Инсондаги илоҳий ишқ ҳам дарахтнинг суви кабидир. Агар инсонда илоҳий муҳаббат бўлса, унинг имони гуллай бошлайди ва ундан мўминлик ифори таралади ва ён-атрофни ҳам ўраб олади.
Шайх Зулфиқор Аҳмад Нақшбандийнинг "Илоҳий ишқ" китобидан
Нодир Одинаев таржимаси
Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм
رَبِّ اغْفِرْ وَارْحَمْ وَأَنْتَ خَيْرُ الرَّاحِمِينَ
Ўқилиши: Роббиғфир варҳам ва анта хойрур рооҳимийн
Маъноси: “Роббим, мағфират қил, раҳим қил. Ўзинг раҳм қилгувчиларнинг яхшисисан” (Муьминун сураси, 118-оят).
وَاعْفُ عَنَّا وَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا أَنْتَ مَوْلَانَا فَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ
Ўқилиши: Ваъфу ъаннаа вағфир ланаа варҳамнаа анта мавлаанаа фансурнаа ъалал қовмил каафирийн
Маъноси: “Бизни афв эт, мағфират қил ва раҳм эт. Сен хожамизсан. Бас, кофир қавмларга бизни ғолиб қил” (Бақара сураси, 286-оят).