ٱللَّهُ وَلِيُّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ يُخۡرِجُهُم مِّنَ ٱلظُّلُمَٰتِ إِلَى ٱلنُّورِۖ وَٱلَّذِينَ كَفَرُوٓاْ أَوۡلِيَآؤُهُمُ ٱلطَّٰغُوتُ يُخۡرِجُونَهُم مِّنَ ٱلنُّورِ إِلَى ٱلظُّلُمَٰتِۗ أُوْلَٰٓئِكَ أَصۡحَٰبُ ٱلنَّارِۖ هُمۡ فِيهَا خَٰلِدُونَ٢٥٧

1. Alloh mo'minlarning do'stidir, ularni zulmatdan nurga chiqaradi. Kofirlarning ulfati esa tog'utlardir, ularni nurdan zulmatga chiqaradi. Ana shular do'zaxiylardir, ular unda abadiy qolajaklar!

Alloh taolo mo'minlarning do'sti bo'lgani uchun ularni johillik zulmatlaridan hidoyat nurlariga chiqardi, Qur'oni karim va so'nggi Payg'ambarining sunnati bilan sharafladi. Alloh taoloning amr-farmonlariga amal qilish bilan johil, qabila-qabila bo'lib yashagan kishilar yana Parvardigor shariatini ushlab, mukarram insonlarga aylanishdi. Inson Alloh yuborgan nur, ya'ni Qur'on va Sunnatni mahkam tutib, ma'naviyati keng, madaniyati yuksak bo'ldi. Ruhan quvvatga to'lib, o'zgalarga bo'ysunmaydigan va o'zgalar bo'ysundira olmaydigan muzaffar millatga aylandi. Kofirlarning do'stlari esa tog'ut-shaytonlardir. Shu bois ular Alloh nuridan bebahra qolib, moddiy jihatdan qanchalar rivojlanmasin, ma'naviy jihatdan qashshoqligicha qolishaveradi. O'zlarining idroksizliklari, imonsizliklari tufayli mukarramlikni qo'ldan boy berishadi, xorlikka yuz tutishadi. Alal-oqibat do'zaxga mahkum bo'lib, azob joyida abadiy qolib ketishadi