Sayt test holatida ishlamoqda!
27 Avgust, 2026   |   14 Rabi`ul avval, 1448

Toshkent shahri
Tong
04:20
Quyosh
05:44
Peshin
12:25
Asr
17:07
Shom
19:08
Xufton
20:28
Bismillah
27 Avgust, 2026, 14 Rabi`ul avval, 1448

Davriy nashrlarda: Nomai a'molini birinchi oladigan zot

26.02.2021   2582   7 min.
Davriy nashrlarda: Nomai a'molini birinchi oladigan zot

«Bas, o'z kitobi (nomai ­a'moli) o'ng tomonidan berilgan kishi aytur: “Ma­na mening kitobimni o'qing­lar”» (Al-Hoqqa surasi, 19-oyat).

Ushbu oyati karima dastlab Habashistonga, so'ng Yasribga hijrat qilgan birinchi mu­hojir Abu Salama haqida nozil bo'lgan.

Ibn Abu Osim Ibn Abbos roziyallohu anhudan qilgan rivoyatda bunday keladi: “(Qiyomat kuni) nomai a'molini o'ng tomonidan oladigan birinchi kishi Abu Salama ibn Abdul Asad roziyallohu anhudir. Nomai a'molini chap tomonidan oladigan bi­rinchi kishi uning akasi Su­fyon ibn Abdul Asaddir”.

To'liq ismi: Abdulloh ibn Abdul Asad Maxzumiy. Kunyasi: Abu Salama. Islom­ni ilk qabul qilgan o'n sa­hobadan keyin, Nabiy alay­hissalom Dorul Arqamga kirishlaridan oldin imon keltirganlardan. Ota­si: Abdul Asad ibn Hilol. Onasi: Rasululloh sollal­­lohu alay­hi va sallamning ammalari Barra binti Abdul­mutta­lib. Turmush o'rtog'i: Ummu Salama roziyallohu an­ho. Abu Salama Nabiy alayhis­salomning ham ammalarining o'g'li, ham emikdoshla­ridir. Abu Lahabning cho'­ri­si Suvayba roziyallohu an­ho ikkalalarini emizgan.

Hidoyat quyoshiporladi

Abu Salama atrofida sodir bo'layotgan, sog'lom qalb egasi ko'tara olmaydigan johiliyat ishlarini ko'rib, yuragi ezilar, og'riq chekardi. Qaniydi, bir tong otsaki, johiliyatning bu zulmatlari parchalansa... Quyosh nuridan butun olam yorishsa...

Nihoyat kutilgan tong keldi. Muhammad alayhissalom payg'ambar etib yuborilishlari bilan hidoyat quyoshi johiliyat zulmatlarini yorib, o'z nurini yoya boshladi. Avvalida bu hidoyat nuridan bahramand bo'lganlar kamchilikni tashkil etdi. Abu Salama ular orasida edi.

Johiliyat hayotidan yaxshigina nasiba olayotgan ba'zi mushriklar ko'p yillik obro'-e'tibor va martabalaridan ayrilishni istashmadi. Shu bois musulmonlarni Islomdan uzoqlashtirishni istashdi. Mo'minlarni bu yo'ldan qaytarish uchun zulmning turli ko'rinishlarini ishga solishdi.

Nabiy alayhissalom sa­ho­balarning azoblanish­larini istamadilar. Mushriklarning jabr-zulmi­dan saqlanish uchush Habashis­tonga hijrat qilishni buyur­dilar. Abu Salama va uning oilasi ham birinchi muhojirga aylandi...

Intilganga tole yor

Allohning Habibidan uzoqda yashash, sog'inch hissi boshqa muhojirlar qatori Abu Salamaning ham qalbini o'rtardi. Makkadan kelgan har bir xabarni intiqlik bilan kutdi. Keyin esa Makkada vaziyat yumshagani, musulmonlar soni ko'payayotgani haqidagi gap-so'zlarga ishonib, Habashistonda ko'p vaqt qololmadi. Payg'ambarimiz alayhissalomning suhbat­laridan bahra olish uchun oilasi bilan yana Makkaga qaytdi.

Biroq vaziyat u kutganidek emas edi. Mushriklar, ayniqsa, o'z qabilasi Bani maxzumliklar Abu Salama va uning oilasiga tinch­lik bermadi. Sababi, Abu Jahl ushbu qabilaning rai­si edi. Buning ustiga Abu Salamaning himoyachisi – tog'asi Abu Tolib ham vafot etgandi.

Oyning o'n beshi qorong'u, o'n beshi yorug' deganlaridek, Yasribga hijrat boshlandi. Abu Salama yana yo'lga otlandi. Uning Yasribga ko'chish ixtiyori Habashistonga qaytib ketishdan ko'ra kuchliroq edi. Chunki Yasrib bilan Makka orasi Habashistongacha bo'l­gan masofadan ko'ra yaqinroq, u erning aholisi arablar bo'lib, tili bir, tabiati bir-biriga mos edi. Yasrib aho­lisining musulmon bo'­layotgani, ayniqsa, u erga Mus'ab roziyallohu anhu­ning dinni o'rgatish uchun yuborilgani, ibodatlarini xavotirsiz bajarishiga, Is­lom dinini yanayam ko'proq o'r­ganishiga imkon yaratardi.

Ushbu omillar sabab Abu Salama oilasi bilan Madi­na sari otlandi. Bi­roq hijrat chog'ida katta qiyin­chiliklarga duchor bo'ldi. Yo'l-yo'lakay ayoli­ning qarindoshlari Ummu Salama roziyallohu anho­­ni hibsga olishdi. Qabiladoshlari esa o'g'li Salamani olib qolishdi. Abu Salama Madinaga yolg'iz o'zi safar qilishga majbur bo'ldi. Faqat bir yildan so'nggi­na butun oila Yasribda jamlandi.

Abu Salama avvaliga Qu­boda madinalik ansoriy Mubashshir ibn Abdul Munzir roziyallohu anhu­ning ­uyiga kelib tushdi. Keyinchalik Rasululloh alayhissalom unga Bani Zuhra qavmidan maskan ajratib berdilar. Yana Sa'd ibn Haysama ansoriy bilan birodar tutintirdilar.

Madinada Abu Salama Nabiy alayhissalomning har bir ishlari, xulqlari­ni o'rganib, o'rnak oldi, soya kabi doimo ergashib yurdi. Rasululloh sollal­lohu alayhi va sallamga nisbatan muhabbati kundan-kun ziyodalashib bordi. Natijada u zot uchun jonini, mol-dunyosini fido qiladigan holga etdi.

Hijratning ikkinchi yili musulmonlar bilan Makka mushriklari o'rtasi­da Badr g'azoti bo'lib o'tdi. Jangda oz sonli musulmonlar orasida Abu Salama ham ishtirok etdi. Musulmon­lar zafar qozonishdi. Hud­di shu yili Payg'ambarimiz alayhissalom Ushayra g'a­zotiga ketayotib, Abu Sala­mani Madinada o'rinbo­sar etib qoldirdilar. Keyin­gi yili Uhud jangida Abu Salama qo'lidan jarohat­landi...

Uhuddan ikki oy o'tar-o'tmas, Rasululloh sollal­lohu alayhi va sallamga Huvaylidning Tulayha va Salama ismli ikki o'g'li ­musulmonlarga qarshi urush uchun qavmidan odam to'plagani xabari keldi. Nabiy alayhissalom 150 kishilik jangchi guruh tuzib, Abu Salamani boshliq etib yubordilar. Askarlar bilan dushmanni engib ortga qaytishdi. Bu yurishda Abu Salamaning qo'lidagi eski jarohati yana ochilib, qon keta boshladi. Ahvoli og'irlashdi.

O'lim to'shagida yotarkan, bir vaqtlar Nabiy alayhis­salomning: «Sizlardan qay biringizga musibat etsa: “Albatta, biz Allohniki­miz va albatta, biz Unga qaytuvchimiz. Yo Alloh, ­ush­bu musibatimga Sen­dan ajr umid qildim. Bas, menga musibatim evaziga ajr ber. Uning o'rniga yaxshilik ber”, deb aytgan ta'limlarini esladi va: “Yo Rabbim, mendan so'ng ah­limga mendan ko'ra yaxshi­roq o'rinbosar ato etgin», deb duo qildi.

Olamlar sarvari ziyoratga kelganlarida Abu Salama endigina jon taslim qil­gan, ko'zlari ochiq qolgan edi. Nabiy alayhissalom mu­borak qo'llari bilan ko'z­larini yumdirdilar va: “Ruh qabz etilsa, ko'z unga er­ga­shadi”, dedilar. Shu vaqt uning oilasidagi kishilar uvvos solib faryod qi­la boshlashdi. Buni ko'r­gan Nabiy alayhissalom: “O'zingizga faqat yaxshilik tilang. Albatta, farishtalar omin deb turishadi”, deb ogohlantirdilar. So'ng: “Yo Alloh, Abu Salamani mag'­firat et, Na'im jan­natlarida uning darajasini yuqori qil. Bizni ham, uni ham mag'firat ayla, ey olamlar Rabbi”, deya duo qildilar (Imom Muslim ri­voyati). 

Abu Salama vafot etganda Ummu Salama roziyallohu anho istirjo aytdi. Ushbu duo ijobatidan keyinchalik Nabiy alayhissalomga turmushga chiqib, mo'minlar onasi sharafiga erishdi.

ToshkentIslom institutio'qituvchisi

Hafiza BAHTIYoR qizitayyorladi.

Maqolalar
Boshqa maqolalar

Ikki ulug‘ ne’mat

14.08.2026   40847   3 min.
Ikki ulug‘ ne’mat

#Mustaqillikning 35 yilligi

 

Mustaqilligimizning 35 yillik to‘yi yaqinlashib, joylarda bayram shukuhi keza boshladi. Bundan dilda shukronalik hissi ortmoqda.

Tarixga nazar tashlansa, hamma davrda ham davlatning rivojlanishi, taraqqiy topishi jamiyatning farovon va osoyishta hayot kechirishiga bog‘liqligi ayon bo‘ladi.

Payg‘ambarimiz sollallohu alayhi va sallam tinchlik-xotirjamlik eng katta ne’mat ekanligini ta’kidlab, bunday deganlar: “Ikki ne’mat borki, ko‘pchilik insonlar uning qadriga yetmaydi. Ular xotirjamlik va sihat-salomatlik” (Imom Buxoriy rivoyati).

Demak, tinchlik va xotirjamlik Alloh ta’oloning behisob bo‘lgan buyuk ilohiy ne’matlaridan. Shunday ekan, tinchlikning qadriga yetib, uning shukrini ado etish insonning burchlaridandir. Zero, hayotning bir maromda davom etishi, Haq taolo buyurgan ishlar xotirjam ado etilishi uchun ham osoyishtalik lozim bo‘ladi. Alloh taolo ham: “Ey, imon keltirganlar! Yoppasiga tinchlik ishiga kirishingiz!” deya buyuradi (Baqara surasi, 208-oyat). Tinchlik, salimlik mavzusi o‘ta muhim bo‘lgani bois Qur’oni karim oyatlaridan o‘rin olgan. Zotan, arab tilidagi “salm”, “silm”, “salom”, va “islom” so‘zlari bir o‘zakdan chiqqan, turli ma’nodagi so‘zlar bo‘lsada, aynan bir maqsadga yo‘naltirilgandir.

Bandaga berilgan ne’matlarning qadriga yetishda va uni asrashda, bizga payg‘amlarlarning otasi bo‘lgan, Ibrohim alayhissalom o‘rnak bo‘lib kelgan. U zot o‘z davrida Makkaga tinchlik, uning ahliga rizq so‘ragani so‘zimizning yorqin misolidir: “Ibrohim: “Ey, Rabbim, bu (Makka)ni tinchlik shahri qilgin va uning aholisidan Allohga va oxirat kuniga ishonuvchilarga (turli) mevalardan rizq qilib bergin” dedi” (Baqara surasi,126-oyat).

Alloh taolo bu orqali Rasululloh sollallohu alayhi va sallamni o‘tgan payg‘ambarlar hayotidan xabardor qilish barobarida, ular so‘ragan narsalarni ham bildirib, shunga chaqirgan.

Bu ne’atlar bardavom bo‘lishi uchun ham insondan shukr va qadrlash talab etiladi. Tinchlik hukm surib turgan joyga yana tinchlik so‘rab duo qilish esa, muqaddas dinimiz buyuradigan ishlardan. Shunday ekan, inson kim bo‘lishidan qat’iy nazar, o‘zi yashab turgan, Alloh ne’mat qilib bergan Vatani, uning zilol suvlari, havosi, nozi ne’matlari va boshqa barcha sharoitlariga shukr qilib, uni ziyoda bo‘lishini so‘rab duo qilishi lozim.

Bugun dunyoda tinchligi, xotirjamligini yo‘qotganlar qancha. Bularni ko‘rib, eshitib turganlar ibrat olib, xulosalar chiqarib, o‘zlari uchun in’om qilingan tinchlik va xotirjamlikni qadrlab, asrab avaylashi lozim.

Yurtimizda hukm surayotgan tinchlik, xotirjamlikni saqlash, uni turli xil g‘arazli xuruj, hamlalardan, fitna va bo‘htonlardan himoya qilish, g‘arzli va manfur kimsalarning makrlariga uchmasdan, yosh avlodni ham ulardan xabardor qilib, islom ta’limotining ezgu g‘oyalarini keng targ‘ib etish har birimizning burchimizdir. Bu xususida Alloh taolo bunday degan: “Ezgulik va taqvo (yo‘li)da hamkorlik qilingiz, gunoh va adovat (yo‘li)da hamkorlik qilmangiz! Allohdan qo‘rqingiz! Albatta, Alloh azobi qattiq zotdir” (Moida surasi, 2-oyat).

Xulosa qiladigan bo‘lsak, dinimizning tinchlik va xotirjamlikka bo‘lgan e’tibori nechog‘lik katta, hamda bag‘rikenglik uning negizi ekani yaqqol namoyon bo‘ladi. Inson o‘zidagi ne’matning qadrini uning ustida mulohaza yuritish, shu ne’matdan o‘zgalar ham bahramand yoki bebahra ekanini o‘ylab ko‘rish bilan biladi. Bu esa Allohga yanada ko‘proq shukr qilishga undaydi.

Ne’matning bardavom bo‘lishi, uning shukri ado etilishiga ham bog‘liq. Yoshi ulug‘ nuroniy otaxon va onaxonlarimiz ushbu ikki ulug‘ ne’matning mustahkamligini so‘rab duo qilishlari shundan. Alloh taolo yurtimiz tinchligi va xotirjamligini barqaror, bardavom, xalqimiz hayotini bundan-da farovon qilsin.

Isomiddin AHROROV