سَلۡ بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ كَمۡ ءَاتَيۡنَٰهُم مِّنۡ ءَايَةِۢ بَيِّنَةٖۗ وَمَن يُبَدِّلۡ نِعۡمَةَ ٱللَّهِ مِنۢ بَعۡدِ مَا جَآءَتۡهُ فَإِنَّ ٱللَّهَ شَدِيدُ ٱلۡعِقَابِ٢١١
211. Bani Isroildan ularga qanchalab ochiq dalillarni berganimizni so'rang. Kim Alloh ne'matlari kelganidan keyin ularni o'zgartirsa, Alloh albatta qattiq jazo beruvchidir.
Alloh taolo tarixda shakkokligi va itoatsizligi bilan mashhur bo'lgan Bani Isroil qavmini hidoyatga yo'llash uchun ularga juda ko'p mo''jizalarni, ochiq-oydin dalil-isbotlarni ko'rsatib qo'ydi. Masalan, ularga yuborilgan payg'ambar Muso alayhissalomga ato etgan mo''jizalarning o'zi bir nechadir: u kishi qo'llarini qo'ltiqlariga tiqib olsalar, ko'rganni xushnud etadigan darajada oppoq bo'lib chiqar edi; Fir'avn sehrgarlarini mag'lub etish uchun hassalarini erga tashlaganlarida u ilonga aylanib, sehrgarlarning ilonlarini yutib yubordi; Muso alayhissalom hassalari bilan xarsang toshga ursalar o'n ikki buloq otilib chiqib, tashnalikda qolgan qavm suvga serob bo'ldi. Alloh taolo qavmning o'zini ham butun tarixi davomida turli ne'matlar, imtiyozlar bilan siylagan: qattiq issiqdan himoya qilish uchun ular ustiga bulutlarni soya tashlash uchun yuborgan, osmondan shirinlik va bedana go'shti tushirib turgan, fir'avn askarlari o'ldirish maqsadida ta'qib qilib, etay deb qolganida dengizni ikkiga bo'lib, ularni qutqargan va hokazo. Ammo itoatsiz qavm shuncha ne'matlarga shukr qilmadi, hidoyat yo'lidan yurmadi. Bani Isroilga o'xshab insonlar Alloh hukmidan chekinguday bo'lishsa, Islomga Alloh buyurganiday to'laligicha kirishmasa, ularni og'ir musibat kutib turibdi. Alloh taolo bergan imon va ilmni o'zgartirib, insonlarni haq yo'ldan adashtiruvchilar esa, Alloh azza va jallaning qattiq azobiga uchrashlari aniq!
زُيِّنَ لِلَّذِينَ كَفَرُواْ ٱلۡحَيَوٰةُ ٱلدُّنۡيَا وَيَسۡخَرُونَ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْۘ وَٱلَّذِينَ ٱتَّقَوۡاْ فَوۡقَهُمۡ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۗ وَٱللَّهُ يَرۡزُقُ مَن يَشَآءُ بِغَيۡرِ حِسَابٖ٢١٢
212. Kofirlargadunyohayotiziynatlabqo'yildi, ularmo'minlarnimasxaraqilishadi. Holbukitaqvodorlarqiyomatkuniulardanustundir. Allohxohlaganigabehisobrizqberur.
Kufr keltirganlar imonsiz bo'lgani uchun ham dunyo hayotiga qattiq ko'ngil qo'ygan. Ular bu borada mo'minlar ustidan kulib yurishadi, ularni dunyo hayotidan zavqlana olmaslikda, berilgan imkoniyatlardan foydalanmaslikda ayblab, masxara qilishadi. Chunki imondan yiroq kimsalarga dunyo hayoti chiroyli ko'rsatib qo'yilgan. Ular berilgan umrni faqat ayshu ishratda, ko'ngilxushliklarga ko'milib o'tkazishni istashadi. Ular hayot mazmunini bazmi-jamshidlar, ichimliklar, buzuqliklar, g'aroyib ko'ngilochar ishlar, rohat-farog'at, lazzatlarda deb bilishadi. Din va e'tiqodni ortiqcha ish sanashadi.
Bularning hammasi havoyi nafsga qullikdan, ikki dunyoda ham baxtsiz bo'lishdan boshqa narsa emas! Qorning ochmay turib, aslo to'ya olmaysan, to'yib ovqat esang seni besaranjomlik, jizzakilik, shuningdek loqaydlik va bo'shashuvchilik bosadi. Nahotki ayolning og'ushi barqaror baxt bo'la olsa? Qalb va hirs hech qachon barqaror bo'la olmaydi. Ma'shuqalar maqtov va xushomadga, sovg'a va hurmat-e'tiborga o'ch bo'lishadi. Sevishganlar qo'shilgach, bir-birlaridan hafsalasi pir bo'lib, ko'ngli soviydi. Bu muhabbatni baxtli deb hisoblay olmaymiz. Chunki ularning har biri boshqasini oxirigacha tanib, u haqda o'ylagan xayollari, orzu-umidlari chilparchin bo'lgach, undagi komil joziba bir zumda g'oyib bo'ladi. Shu kabi haddan tashqari badavlat bo'lish ham mol-mulkka qul bo'lish emasmi? Inson o'zini mol-mulk xizmatiga topshirib, faqat uni to'plash va yiqqanini asrash bilan ovora bo'lib qolganda o'z boyligining quliga aylanib, bir qurol bo'lib qolmaydimi? Har qanday boylik va mol-dunyo insonga vaqtinchalik berib qo'yilganini, unga qalbdan muhabbat qo'yish katta kulfat keltirishini aslo esdan chiqarmaslik kerak. Bu kabi kimsalar haqida Qur'oni karim bunday deydi: "Kofirbo'lgankimsalaresa (manashuhayotidunyoningo'tkinchilazzatlaridan) foydalanib, chorvahayvonlariegandekeb-ichurlarvado'zaxularningjoylaribo'lur" (Muhammad, 12). Ko'ngil xotirjamligi, odamlar o'rtasidagi, inson va Alloh o'rtasidagi kelishuv, mana shular haqiqiy baxt-saodat emasmi? Bu farog'at, ruhiy taskin, kelishish inson o'z kuchini, mol-mulkini boshqalar xizmatiga sarflagandagina chinakamiga amalga oshgan bo'ladi. U ezgu niyatlar va harakatlar bilan ezgu hayot kechirsagina bunga erishadi. U Alloh bilan ibodat va itoat vositasida mahkam bog'lansagina Alloh uning xotirjamligi va farog'atini ko'paytirib qo'yadi, yordamini va berayotgan atolarini ziyodalashtirib qo'yadi. Imondan tashqarida bu baxt bo'lishi mumkinmi?
Bu hadisi sharifda odobning ulug‘ asoslaridan biri bayon etilgan.
Ba’zi olimlar bu hadisni ilmning uchdan biri deyishgan, boshqalari esa ilmning to‘rtdan biri yoki Islomning to‘rtdan biri deganlar.
Abdulloh ibn Abu Zayd aytadi: «Barcha yaxshi odoblar to‘rtta hadisdan o‘rganiladi, ulardan biri Rasululloh sollallohu alayhi va sallamning shu hadislaridir: “Kishining o‘ziga foydasi yo‘q ishni qilmasligi uning Islomi go‘zalligidandir”».
Imom Abu Dovud aytadi: «Men Rasululloh sollallohu alayhi va sallamdan rivoyat qilingan besh yuz mingta hadisni yozib oldim, ularning to‘rt mingi sobit (ishonchli) bo‘lib, ular bu to‘rtta hadisda ifodalangan:
“Amallar niyatlarga bog‘liq”;
“Kishining foydasi yo‘q shni qilmasligi uning Islomi go‘zalligidandir”;
“Halol aniq va oydindir, harom ham aniq va oydindir”;
“Kishi o‘zi uchun yaxshi ko‘rgan narsani birodari uchun ham yaxshi ko‘rmaguncha mo‘min bo‘lmaydi” (Ba’zi rivoyatlarda uning o‘rniga “Dunyoga ko‘ngil berma, Alloh seni sevadi” hadisi kelgan)».
Biz o‘rganayotganimiz hadis musulmonni o‘ziga ahamiyatli bo‘lmagan narsalar haqida gapirishdan, foydasiz ishlarni qilishdan qaytaradi.
“Foydasiz ishlarni qilmasligi”, degani kishiga taalluqli bo‘lmagan gap, ish va hamma narsalardir, ya’ni uning dini va dunyosida foydasi bo‘lmagan, Alloh taoloning roziligini topishda to‘siq bo‘ladigan narsalardir.
Ibn Rajab rahmatullohi alayh aytgan: “Foydasiz ishni qilmaslikdan murod tilni behuda gaplardan saqlashdir”.
Musulmonning o‘ziga foydasi bo‘lmagan ishni qilishi Islomining go‘zalligini kamaytiradi va salbiy natijalarga sabab bo‘ladi.
Qalbing qattiqlashishiga, tanasining zaiflashishiga va rizqning tang bo‘lishiga olib keladi.
Luqmoni Hakimdan: “Qaysi amalingizni ishonchliroq deb bilasiz?” deb so‘raganlarida, u: “Menga foydasi bo‘lmagan ishni qilmadim”, deb javob berganlar.
Molik ibn Dinor aytganlar: “Agar qalbingda qattiqlik, tanangda zaiflik va rizqingda tanglikni ko‘rsang, bilginki, sen o‘zingga foydasi bo‘lmagan gaplarni gapirgansan”.
Kishi yoqtirmaydigan narsalarni eshitishiga sabab bo‘lishi mumkin.
Bir kishi Abdulloh ibn Umar roziyallohu anhuning yoniga kirganida, u oyoq kiyimini yamayotgan edilar. U kishi: “Ey Abu Abdurrahmon, shu oyoq kiyimni tashlab, yangisini olsangiz-chi!” dedi. Ibn Umar unga: “Oyoq kiyimim bilan nima ishing bor? O‘z ishingga qara”, dedilar.
Foydasiz narsalar vaqtni zoye qiladi.
Bugungi kunda ko‘p odamlar ijtimoiy tarmoqlarda tarqalgan o‘zlariga tegishli bo‘lmagan, hatto ularning qiziqish doirasiga kirmaydigan xabarlarni kuzatish bilan mashg‘uldirlar. Agar ular Payg‘ambarimiz sollallohu alayhi va sallamning bu hadislariga amal qilganlarida, vaqtlarini dinlari yoki dunyolarida foyda keltiradigan narsalarga sarflagan bo‘lar edilar.
Ko‘p savobdan quruq qolishga sabab bo‘lishi mumkin.
Payg‘ambarimiz sollallohu alayhi va sallam dedilar: “Agar biringiz Islomini go‘zal qilsa, olamdan o‘tgach, uning qilgan har bir yaxshi ishiga o‘n barobaridan yetti yuz barobargacha yoziladi. Har bir gunoh faqat o‘zicha yoziladi” (Muttafaqun alayh). Musulmon o‘ziga tegishli bo‘lmagan gapni gapirsa, javobgar bo‘ladi.
Imom Abu Ya’lo va Imom Bayhaqiy Abu Hurayra roziyallohu anhudan rivoyat qiladi. Rasululloh sollallohu alayhi va sallam zamonlarida bir kishi shahid bo‘ldi. Bir yig‘lovchi ayol yig‘lab, unga: “Voy, shahidim!” dedi. Payg‘ambar sollallohu alayhi va sallam aytdilar: “Uning shahid ekanini qayerdan bilasan? Ehtimol, u o‘ziga foydasiz narsani gapirgan yoki molini kamaytirmaydigan narsada baxillik qilgan bo‘lishi mumkin”.
Odamlar orasidagi totuvlikni buzuvchi va mehrni yo‘qotuvchi sabablardan biridir.
O‘zgalarning shaxsiy ishlariga aralashish va aloqasi bo‘lmagan ishlarga bosh suqish ana shularga sabab bo‘ladi. Agar u Payg‘ambar sollallohu alayhi va sallamning tavsiyalariga amal qilganida, unday qilmagan bo‘lar edi.
Alloh bir bandaga g‘azab qilsa, uni o‘ziga foydasi bo‘lmagan narsalar bilan mashg‘ul qilib qo‘yadi.
Abu Dujona roziyallohu anhuning tarjimayi holida aytilishicha, u kishi kasal bo‘lganida do‘stlaridan biri uning yoniga kirdi. Yuzi yaltirayotgan edi. “Nega yuzingiz yaltirayapti?” deb so‘raganida, u kishi: “Men uchun eng ishonchli amalim ikki narsa: o‘zimga foydasi bo‘lmagan narsani gapirmas edim va qalbimda musulmonlarga nisbatan g‘araz yo‘q edi”, dedi (“Siyarul a’lom an-nubalo”).
Imom Molik aytganlar: “Kishi o‘ziga foydasi bo‘lmagan narsani qilmay, o‘ziga foydali narsa bilan mashg‘ul bo‘lmaguncha najot topmaydi”.
Musulmon o‘ziga foydasi bo‘lmagan narsalardan yiroq bo‘lib, Islomini go‘zallashtirishi kerak. Kim behuda ishlar bilan mashg‘ul bo‘lsa, demak, uning toat-ibodatlarida qusur bor.
Hakimlar: “O‘zingni toat bilan mashg‘ul qilmasang, u seni ma’siyat bilan mashg‘ul qiladi”, deganlar.
Toshkent islom instituti prorektori
Hoshimxon AMANOV
tayyorladi.
(J. Shodiyev uyushtirdi).
“Hidoyat” jurnalining 2025 yil 12-sonidan