Temurbek, to‘liq ismi Amir Temur ibn Amir Tarag‘ay ibn Amir Barqul 1336 yil, 9 aprel Shahrisabz, Kesh shahri yaqinidagi Xo‘ja Ilg‘or qishlog‘ida tug‘ilgan va 1405 yil 18 fevral Xitoyga yurishi chog‘ida O‘tror shahrida vafot etgan. 

Temur buyuk va qudratli imperiya barpo etdi. 15 asr boshlarida uning hududi G‘arbda Armanistondan to Sharqda Hindistongacha, shimolda Kavkaz va Orol dengizidan janubda Fors qo‘ltig‘igacha yetdi.

Oltin O‘rdani zabt etish orqali Temur, Yevropaga olib boradigan asosiy karvon yo‘li, Buyuk Ipak yo‘lini Samarqand orqali o‘tishiga erishdi.

U Samarqandni beqiyos me’morchilik obidalariga to‘ldirdi, shaharda dunyoga mashhur allomalar va shoirlar yashab ijod etdilar.

Amir Temur din rahnomasi va Qur’on hofizi edi.

Hayotligi chog‘idayoq saltanatini o‘g‘illari va nabiralariga taqsimlab berdi. Temuriylar sulolasi vakili Mirzo Ulug‘bek Samarqand amiri edi, biroq u amir sifatida emas, o‘rta asrlarning eng buyuk astronomi sifatida shuhrat topdi.