Alloh taolo Qur’oni Karimda shunday degan:
مَثَلُ الَّذِينَ اتَّخَذُوا مِن دُونِ اللَّهِ أَوْلِيَاء كَمَثَلِ الْعَنكَبُوتِ اتَّخَذَتْ بَيْتاً وَإِنَّ أَوْهَنَ الْبُيُوتِ لَبَيْتُ الْعَنكَبُوتِ لَوْ كَانُوا يَعْلَمُونَ
“Allohni qo‘yib, o‘zga do‘stlar tutganlarning misoli o‘ziga uy tutgan o‘rgimchakka o‘xshaydi. Holbuki, eng zaif uy o‘rgimchakning uyasidir. Koshki bilsalar edi”. (Allohdan o‘zganing yo‘lini tutganlar, uning uyidan o‘zga uyda yashashni ixtiyor qilganlar o‘zlarining o‘rgimchak uyasida yashashni ixtiyor qilayotganlarini koshki bilsalar edi. Ularning tuzgan tuzumlari xuddi o‘rgimchak uyasiga o‘xshab, o‘ta nimjon ekanini bilsalar edi. Takabburliklari ila Alloh qurib bergan ulug‘vor qasrni inkor etib, o‘rgimchak uyasida yashashni ixtiyor qilayotganlarini bilsalar edi. Bu haqiqatni biladilarmi, bilmaydilarmi — ularga farqi yo‘q.) (Ankabut surasi, 41-oyat).
Alloh taolo bu oyatda O‘zidan boshqalarni do‘st tutib, ulardan yordam so‘rab, boshqalarga sig‘inib, Unga shirk keltirganlarga o‘rgimchak uyasini zarbulmasal qilib keltirmoqda.
O‘rgimchak inining zaifligi nimada ko‘rinadi?
O‘rgimchak in qurib, o‘sha inida yashaydi, uni himoya qiladi. Ammo ushbu in uni issiq-sovuqdan, yomg‘ir-qordan va birorta dushmandan himoya qilolmaydi.
O‘rgimchak uyasi haqida bir necha ilmiy haqiqatlar bor.
Erkak o‘rgimchak uya qura olmaydi. Uyani faqat urg‘ochi o‘rgimchak to‘qiydi. Uning qornida ip yigiruv a’zosi bo‘lib, bunday a’zo erkak o‘rgimchaklarda yo‘q.
Urg‘ochi o‘rgimchak voyaga yetib, ko‘payish payti yaqinlashganda, in to‘qishni boshlaydi. Ushbu in erkak o‘rgimchakni o‘ziga jalb etish vositasi hisoblanadi. U o‘z uyasini o‘ta sezuvchan bo‘lishi uchun geometrik shaklda, rejali tarzda, katakli qilib to‘qiydi. Natijada bunday uya tashqaridagi biror harakatni darhol sezadigan, tovush tebranishlari ta’sirida titraydigan bo‘ladi. Uyasini to‘qish jarayonida unga yopishqoq yelim modda qo‘shib yuboradi. Bu esa uyaning yonidan uchib o‘tayotgan biror hasharotning unga yopishib qolishiga va chiqib keta olmasligiga xizmat qiladi. Ha, bu uya o‘ljalar uchun kishan vazifasini o‘taydi. Bir chetda kuzatib turgan urg‘ochi o‘rgimchak uyasiga ilingan o‘lja oldiga keladi-da, uni paqqos tushiradi.
Urg‘ochi o‘rgimchak erkagidan urug‘lanib, juftlashish bosqichi yakunlangach, juftiga hujum qilib, uni o‘ldirib, paqqos tushiradi-da, keyin uzoqroq va tinchroq joyga ketadi. Bunday hujum o‘rgimchaklar hayotida doim sodir bo‘ladi. Chunki tuxumlarning pishib-yetilishida erkak o‘rgimchak to‘qimalarining o‘rni juda muhimdir.
Uyaning zaifligi faqat hissiy bo‘lib qolmay, balki ma’naviy, ijtimoiy tomondan ham zaifdir. Zero, ushbu uya erkak o‘rgimchak uchun omonlik maskani bo‘lib ko‘rinadi. Ammo uning halok bo‘lishi shu uyada sodir bo‘ladi. Uning uchun bu uy chinakam omonlik va xavfsizlik maskani bo‘la olmaydi.
Ha, bu uy dunyodagi eng zaif uydir. Barcha jonzotlar mustahkam, pishiq uylar quradi. Ammo o‘rgimchak shamol, yomg‘ir va biroz ta’sir natijasida buzilib ketadigan uy quradi.
Suvda yashaydigan o‘rkimchaklar suvning sathida havo pufakchasini hosil qilib, o‘shaning ichiga in quradi. Bunday uy arzimagan ta’sir sababli buzilib ketadi.

Ba’zida o‘rgimchaklar yangi ipak ishlab chiqarish uchun o‘z uyasini yeydi. Ona o‘rgimchak juftini, bolalarini, hatto aka-uka, ota-onasini ham yeydi. Ularning hayoti mana shunday tarzda kechib, ijtimoy jipslik yo‘q.
O‘rgimchaklarning boshqa hasharotlardan farqi shuki, ular yolg‘iz yashaydi. Ularda jamoa bo‘lib yashash shakllanmagan. O‘rgimchaklarda chumoli, asalari kabi o‘zaro hamkorlik, bir-biriga yordam berish, qabilasi, oilasi uchun o‘zini qurbon qilish degan tushunchalar yo‘q.
Yer yuzida 37 000 turdagi o‘rgimchak bor. Ammo olimlar haligacha ularning ipiga o‘xshash ip ishlab chiqara olmayaptilar. O‘rgimchak kuchli muhandislarni ham hayratda qoldiradigan shaklda uy quradi.
O‘rgimchaklar uzoqni ko‘ra olmaydi. Ular nari borsa bir necha santimetrni ko‘rishi mumkin. Ammo mohir ovchidir. O‘rgimchaklar yirtqich va ko‘pi zaharli hasharot bo‘lib, yaqiniga kelgan hasharotga zahrini sochib, ovlaydi.
O‘rgimchaklar orasida “qora beva” degan turi bor. Erkagi bilan qo‘shilgandan keyin darhol uni yeb qo‘yib, o‘zi beva qolgani uchun shunday nom bilan atalgan. Bu o‘rgimchak dunyodagi eng zaharli turlaridan bo‘lib, rahm-shafqat nimaligini bilmaydi.

Yuqorida o‘rgimchak tanasida ip ishlab chiqaradigan a’zosi borligini aytgandik. Mazkur ip o‘rgimchak tanasidagi maxsus oqsillar orqali ishlab chiqariladi. Ip tashqariga chiqayotgan paytda suyuq bo‘ladi, havo bilan to‘qnashgach, qattiqlashadi. Uyasini to‘qishdan oldin xuddi arxitektorlarga o‘xshab, avval uning chizmasini chizib chiqadi, aniqrog‘i, oldin to‘rning chetlarini to‘qiydi.
O‘rgimchak ipining qalinligi 0.004-0.001 mm (ya’ni millimetrning mingdan bir va mingdan to‘rt ulushicha) bo‘lib, inson soch tolasidan 10-30 martagacha ingichka ekan. Buni tasavvur qilish uchun tikuvchilikda ishlatiladigan oddiy ip bilan yo‘g‘on arqonni solishtirib ko‘ring. Shuningdek, o‘rgimchak ipi paxtadan ancha yengildir.
Tayyor bo‘lgan o‘rgimchak to‘ri o‘ziga nisbatan juda uzun bo‘ladi. uning bo‘yiga nisbatan to‘qigan uyasining uzunligini solishtiradigan bo‘lsak, o‘rtacha 1.70 sm bo‘lgan odam 150 metr balandlikdagi uyni qurishi bilan tengdir. Agar inson 150 metrli uy qurmoqchi bo‘lsa, unga bir necha yillab vaqt sarflaydi. O‘rgimchak esa o‘z inini bir soatdan ko‘proq vaqtda to‘qiydi.

Soha mutaxassislarining aytishicha, o‘rgimchak ipi dunyodagi eng pishiq va mustahkam ip bo‘lib, agar ushbu ipni diametri 60 millimetrli qilib ishlab chiqarilsa, u ustma-ust taxlangan 150 ta mashinani ko‘tara oladi.
Harbiy sohada ishlatiladigan zirhli himoya nimchalari (bronejiletlar) o‘ta pishiq modda bo‘lgan kevlardan olinadi. Bu modda −196°C past haroratga qadar o‘zining kuch va elastikligini saqlab turadi. Shuningdek, bu modda 150°C issiq haroratda quvvati pasayishni boshlaydi. 160°C darajada 500 soat ichida uning kuchi 10-20 foizga kamayadi. 250°C darajada kevlar 70 soat mobaynida kuchining 50 foizini yo‘qotadi. Harorat 430—480 °C bo‘lganda esa, parchalanadi.
Ammo o‘rgimchak ipi po‘latdan besh marta, ushbu kevlardan o‘n marta pishiqroq va chidamliroqdir. Undan tayyorlangan zirhli himoya nimachasi – bronejilet ancha yengil va o‘ta chidamli bo‘ladi.
Hozirgi paytda katta-katta maydonlarda o‘rgimchak boqilib, ularning ipini olish yo‘lga qo‘yilgan.
Shuningdek, o‘rgimchak ipi aviasozlikda ham keng qo‘llaniladi.
Shunga qaramay u mana shu pishiq ipdan o‘ta zaif uy quradi. Ha, uyning o‘zi kichik bir ta’sirga ham dosh berolmaydigan darajada zaif, ammo unga ishlatilgan ip o‘ta pishiq va mustahkamdir.
Yuqoridagi oyatni yana bir bor keltirsak:
مَثَلُ الَّذِينَ اتَّخَذُوا مِن دُونِ اللَّهِ أَوْلِيَاء كَمَثَلِ الْعَنكَبُوتِ اتَّخَذَتْ بَيْتاً وَإِنَّ أَوْهَنَ الْبُيُوتِ لَبَيْتُ الْعَنكَبُوتِ لَوْ كَانُوا يَعْلَمُونَ
“Allohni qo‘yib, o‘zga do‘stlar tutganlarning misoli o‘ziga uy tutgan o‘rgimchakka o‘xshaydi. Holbuki, eng zaif uy o‘rgimchakning uyasidir. Koshki bilsalar edi”. (Allohdan o‘zganing yo‘lini tutganlar, uning uyidan o‘zga uyda yashashni ixtiyor qilganlar o‘zlarining o‘rgimchak uyasida yashashni ixtiyor qilayotganlarini koshki bilsalar edi. Ularning tuzgan tuzumlari xuddi o‘rgimchak uyasiga o‘xshab, o‘ta nimjon ekanini bilsalar edi. Takabburliklari ila Alloh qurib bergan ulug‘vor qasrni inkor etib, o‘rgimchak uyasida yashashni ixtiyor qilayotganlarini bilsalar edi. Bu haqiqatni biladilarmi, bilmaydilarmi — ularga farqi yo‘q.) (Ankabut surasi, 41-oyat).
Alloh taolo bu oyatda “o‘ziga uy tutgan” ma’nosini ifoda qiluvchi اتَّخَذَتْ (ittaxozat) fe’lini ayol jinsi (jenskiy rod) siyg‘asida keltirgan. Faqat urg‘ochi o‘rgimchaklar in qurishini, erkaklarida bunday qobiliyat yo‘qligini aytib o‘tdik. Yana oyatda “eng zaif uy o‘rgimchakning uyasidir” deyilgan. Zaifligi qay darajada ekanini yuqorida aytib o‘tdik.
Endi savol: “Muhammad sollallohu alayhi vasallam 1400 yil avval o‘rgimchaklarning faqat urg‘ochisi in uya solishini, ularning uyasi dunyodagi eng zaif uya ekanligini qayerdan bilgan ekanlar?” Albatta, Alloh taolo u kishiga bu ilmiy haqiqat haqida xabar bergandir. Mazkur ilmiy haqiqatlarning 14 asr oldin Qur’oni Karimda bayon qilinishi Qur’on Allohning nozil qilgan kalomi ekaniga aniq va yaqqol dalildir!
Doktor Muhammad Rotib Nabulsiy, Abduddoim Kahel va boshqa internet ma’lumotlari asosida
Nozimjon Iminjonov tayyorladi
Samarqandning yuragi boʻlgan Registon maydoni hududidagi Shayboniyxon va uning sulolasi dafn etilgan maskan ziyoratgohga aylantiriladi.
Registon majmuasi rahbari Xonqul Samarovning soʻzlariga koʻra,1960–1962-yillarda hozirgi Islom Karimov koʻchasini kengaytirish, obodonlashtirish ishlari jarayonida mazkur daxma shu hududda boʻlgan Shayboniyxon madrasasi hovlisidan Registon maydoniga – Tillakori va Sherdor madrasalari yoniga koʻchirilgan.
“Maʼlumki, mazkur hudud Amir Temur bobomiz davrida Samarqand shahrining eng muhim markazlaridan biri boʻlgan, bu hududda koʻplab madrasa va masjidlar bunyod etilgan. Jumladan, Amir Temur masjidi va uning roʻparasida Bibixonim madrasasi qad rostlagan. Keyinchalik Mirzo Ulugʻbek bobomiz tomonidan ulkan madrasa qurilgan. Balki Shayboniyxon ham ana shu ulugʻvor madrasa va masjidlarga havas qilib, ularning yonida madrasa qurgandir. Chunki, tarixiy manbalardan bilamizki, Muhammad Shayboniyxon ham ulugʻ hukmdor boʻlish bilan birga ilm-maʼrifat homiysi, ilmli inson va ijodkor sifatida Samarqandda ulkan bunyodkorlik ishlarini amalga oshirgan, koʻplab masjid va madrasalar qurdirgan. Amir Temurdan keyin qudratli davlat tashkil etib, uning chegaralarini kengaytirgan, obod qilgan”, deydi Registon majmuasi rahbari.
Tarixiy manbalarda Shayboniyxon 1510-yilda Eron shohi Ismoil Safaviy bilan boʻlgan jangda halok boʻlgach, uning boshsiz tanasi Samarqandga keltirilib, Baland Sufaga dafn qilingani yozilgan.
Baland Sufa oʻz vaqtida Shayboniyxon madrasasida boʻlgan va keyinchalik (1960–1962-yillarda) oʻz holicha Registon hududiga koʻchirilgan daxmadir.
Xonqul Samarovning qoʻshimcha qilishicha, shu paytgacha Muhammad Shayboniyxon shaxsiga munosabat ortidan bu joyga ham yetarli darajada eʼtibor qaratilmagan.
Shuningdek, u oltmish yildan ortiq vaqtdan buyon ushbu hududda turgan bu ziyoratgoh haqida oddiy odamlar, hatto koʻpchilik tarixchilarda ham ma'lumot yo'qligini, bunga sabab esa hududda hech qanday koʻrgazmali vosita yoki yozuv mavjud emasligini taʼkidlaydi.
“Yillar davomida xalqimiz ongiga Bobur ijobiy, Shayboniyxon salbiy shaxs sifatida singdirildi. Aslida esa davlatchilik tariximiz, qolaversa, adabiyotimiz rivojida bu ikki buyuk bobomizning ham oʻz munosib oʻrni, hissasi bor. Zahiriddin Muhammad Boburning oʻzi ham “Boburnoma”da bu zotning nomi haqida toʻxtalib, “Shayboq”, yaʼni “kuch-qudratli” degan taʼrif bergan. Shayboniyxon va shayboniylar tomonidan Samarqandda, umuman, ushbu mintaqada katta bunyodkorlik ishlari amalga oshirilgani haqida tarixiy manbalarda koʻplab maʼlumotlar uchraydi. Masalan, Shayboniyxon bir necha bosqichli oʻqitish tizimi joriy etib, barcha ilmlardan xabardor boʻlish uchun bola 26-yil taʼlim olishi kerak, deb hisoblagan. Ikki yillik maktab taʼlimidan soʻng har biri 8-yildan iborat uch bosqichli madrasa taʼlimini olish zarur boʻlgan”, deya maʼlumot beradi Registon majmuasi rahbari Xonqul Samarov.
Maʼlumot uchun, Shayboniyxon kuchli sarkarda, hukmdor boʻlish bilan birga ijodkor sifatida nafis gʻazal va ruboiylar, dostonlar yozgan. Jumladan, “Bahr-ul xudo” nomli dostoni va oʻgʻli valiahd Temur sultonga atalgan pand-nasihatlardan iborat kitobi mavjudligi qayd etiladi.
Tarixiy manbalarda keltirilishicha, u bobosi Abulxayrxon vafotidan keyin parokanda boʻlib ketgan qabilalarni birlashtirib, koʻchmanchi oʻzbeklar davlatini qayta tiklagan. Movarounnahr, Xorazm va Xurosonni egallab, qudratli davlat barpo qilgan. Muhammad Shayboniyxon butun mintaqani yagona bir markaz – Samarqand qoʻl ostida birlashtirgan.
O'zbekiston musulmonlari idorasi Matbuot xizmati