Hosid har kuni kimnidir chaqib turmasa, hasad qilmasa turolmaydi. Bu shunday dardki, o‘zi birovga qishda qor bermaydi, o‘zgalar berganini esa ko‘rolmaydi. Goho o‘ziga-o‘zi hasad qilur, bu dardga uni kibru havo solur. Hasad zahrini solishga kimsa topilmasa, o‘zini-o‘zi chaqur. Naqadar ayanchli!
Dunyoda yurak xastaligidan og‘riganlarning aksari hasad sabab ushbu dardga yo‘liqadi, yorug‘ olam nuriga hasad-la boqib, jon taslim qiladi.
Allohning qudrati bilan chayonning bolalari o‘z onalarini yeb kattarar ekan. Hasad ham, hasadchini yeb bitirar ekan.
Ey aziz farzand! O‘zingni hasaddan saqla, hasad shunday dardki, u go‘yo achchiq alaf kabidir, u alaf asalga qo‘shilsa, uning ta’mi va rangini buzadi. Hasad qalbning va imonning kushandasidir. Bu dunyoda havas bilan yashagin, hasad bilan emas. Shunda orzuingdagi baxtga erishasan.
Ilonu chayondek chaqma har kimni,
Bolasi chayonni yeydi qilib yem.
Qalbingda to‘plasang lim-lim hasadni,
Bir kun kelib, o‘zing yig‘laysan yum-yum.
O‘MI Matbuot xizmati
Bismillahir Rohmanir Rohiym
#imom #taqvo #ilm
Imom Abu Hanifa rahimahulloh obid, zohid va taqvodor zot edilar. Fatvo, fiqh kabi ko‘plab vazifalari bo‘lishiga qaramay, Qur’ondan virdlari bor edi.
U zot kunduzi ilm va fatvo bilan band bo‘lsalar-da, tunda Qur’on xatm qilar, ayrim oyatlarni tonggacha takrorlab chiqardilar.
Qosim ibn Ma’n rivoyat qiladi: "Abu Hanifa bir kecha to tonggacha Qamar surasidagi: "Ha, ularga va’da qilingan vaqt soatdir. Va u soat ofatliroq va achchiqroqdir" oyatini yig‘lab, tazarru bilan takrorlab chiqdilar".
Olimlardan biri aytadi: "Abu Hanifani kun bo‘yi odamlar orasida ilm bilan o‘tirganini ko‘rib: "Bu kishi qachon ibodatga vaqt topadi?" deb hayron bo‘ldim. Uni kuzatsam, odamlar bilan xuftonni o‘qib uyiga kirdi, hamma tarqalgach, masjidga chiqib to tonggacha namoz o‘qidi. Bir necha kecha kuzatdim, bu uning doimiy odati ekan".
Alloh imom Abu Hanifani o‘z rahmatiga olsin! U zot hijriy 150 yilda vafot etdilar. Odamlarning ko‘pligidan Bag‘dodda janozalari 6 marta o‘qildi.
Manba