Sayt test holatida ishlamoqda!
02 Fevral, 2026   |   14 Sha`bon, 1447

Toshkent shahri
Tong
06:13
Quyosh
07:34
Peshin
12:42
Asr
15:59
Shom
17:44
Xufton
18:59
Bismillah
02 Fevral, 2026, 14 Sha`bon, 1447

Bemorni borib ko‘rish – musulmonning musulmondagi haqqi

27.07.2018   13958   7 min.
Bemorni borib ko‘rish – musulmonning musulmondagi haqqi

Kasal ko‘rish savobi ulug‘ fazilatli amallardandir. Barro roziyallohu anhu:

«أمرنا رسول الله صلّى الله عليه وسلم باتباع الجنائز وعيادة المريض»

“Rasululloh sollallohu alayhi vasallam bizlarni janozaga qatnashish va kasalni borib ko‘rishga buyurdilar”, dedilar.

Imom Termiziy, kasal ko‘rishning naqadar savobli amal ekani haqida Ali roziyallohu anhudan quyidagi rivoyatni keltiradilar: Nabiy sollallohu alayhi vasallam:

«مَا مِنْ مُسْلِمٍ يَعُودُ مُسْلِمًا غُدْوَةً إِلاَّ صَلَّى عَلَيْهِ سَبْعُونَ أَلْفَ مَلَكٍ حَتَّى يُمْسِىَ وَإِنْ عَادَهُ عَشِيَّةً إِلاَّ صَلَّى عَلَيْهِ سَبْعُونَ أَلْفَ مَلَكٍ حَتَّى يُصْبِحَ وَكَانَ لَهُ خَرِيفٌ فِى الْجَنَّةِ»

“Qaysi bir musulmon, musulmon birodari kasal bo‘lganida ertalab borib ko‘rsa, hatto kech kirgunga qadar unga yetmish ming farishta salovat aytib turadi. Agar (qaysi bir musulmon) musulmon birodari kasal bo‘lganida kechasi borib ko‘rsa, hatto tong otgunicha unga yetmish ming farishta salovat aytib turadi va u uchun jannatda bir bo‘ston bo‘ladi”, dedilar.

Kasal ko‘rishga borgan shaxs, kasalni holatini hisobga olmoqligi, uning oldida o‘zoq qolib ketmasligi, unga ozor beradigan narsalardan ehtiyot bo‘lmog‘i, shu bilan birga uning ko‘ngliga uni xursand qiladigan manzur so‘zlarni aytib, tavbaga targ‘ib qilishi va Alloh taolodan uni tezroq sog‘ayib ketishini so‘rab duo qilmog‘i lozim.

Chunki ozgina e’tibor va mehr, kasalni tezroq oyoqqa turishiga sabab bo‘lishi mumkin. Kasal ko‘rishga kelgan kishi ilm ahlidan bo‘lsa, kasalning ruxsati bilan unga Payg‘ambarimiz sollallohu alayhi vasallam qilganlari singari dam solib qo‘yishi ham joiz.

Agar kasal o‘ta og‘irlashib qolmagan bo‘lsa, quyidagi rivoyatga ko‘ra “Ulug‘ Arshning Robbi, Ulug‘ Allohdan senga shifo berishini so‘rayman”, deya yetti marta aytish mustahabdir.

أن النبي صلّى الله عليه وسلم قال: «من عاد مريضاً لم يحضره أجله، فقال عنده سبع مرات: أسأل الله العظيم رب العرش العظيم أن يشفيك، عافاه الله تعالى من ذلك المرض»

Nabiy sollallohu alayhi vasallam: “Kimda kim kasal ko‘rishga borsa va uning ajali hozir bo‘lmagan bo‘lsa, uning huzurida yetti marta: “Ulug‘ Arshning Robbi, Ulug‘ Allohdan senga shifo berishini so‘rayman”, desa, Alloh taolo unga o‘sha kasalidan shifo beradi”, dedilar.

Abu Dardo va Abu Zarr roziyalohu anhumodan qilingan rivoyatga ko‘ra, bemor huzurida Qur’on oyatlarini tilovat qilishlikda bemorga yengillik bo‘lishi haqida aytilgan.

قال رسول الله صَلّى الله عَلَيْهِ وَسَلّم: «ما من ميت يموت فيقرأ عنده يس إلا هوّن الله عليه»

Rasululloh sollallohu alayhi vasallam dedilar: “Qaysi bir mayyit (ya’ni, Muhtazar — o‘lim alomatlari zohir bo‘lgan, ammo, joni tanani tark etmagan kimsa) vafot topadigan bo‘lsa-yu, bas, uning huzurida “Yosin” tilovat qilinsa, Alloh unga yengillik beradi”.

Abu Shayx “Fazoilul Qur’on” va Abu Bakr Marvaziy “Janoiz” kitobida Ibn Abbos roziyallohu anhu Ro’d surasini o‘qishni yaxshi ko‘rganlarini va bu mayyitdan yengillik bo‘lishi haqida aytganlarini zikr qilganlar. Sha’biy esa: “Ansorlar mayit huzurida "Baqara" surasini tilovat qilishni yaxshi ko‘rishlarini aytgan”.

Bundan tashqari “Fotiha, Ixlos, Falaq va Nas” suralarini o‘qish ham mustahabdir. Payg‘ambarimiz sollallohu alayhi vasallam kasal huzuriga kirsalar: “Zarari yo‘q, inshaalloh (gunohlardan poklovchi va xatolarga kafforot) pokizalik”, derdilar.

Kasal inson ham o‘ziga yetgan dardga sabr qilishi va bu kasallik sababidan Alloh taolo uni gunohlardan poklab, darajasini ko‘tarishini umid qilmog‘i lozim.

Yuqoridagi hadisi sharifning to‘lig‘i quyidagicha keltirilgan. Albatta bunda barchalarimiz uchun go‘zal ibrat bor. Zero, yaxshi so‘zlarni aytish va yaxshi gumonda bo‘lish, mo‘minlarning go‘zal sifatlaridir. 

عن بن عباس أن رسول الله صلى الله عليه وسلم دخل على أعرابى يعوده فقال لا بأس عليك طهور إن شاء الله قال قال الأعرابي بل هي حمى تفور على شيخ كبير كيما تزيره القبور قال فنعم إذا

Ibn Abbos roziyallohu anhudan rivoyat qilinadi: “Nabiy sollallohu alayhi vasallam kasal yotgan bir a’robiyni ko‘rishga keldilar va: “Zarari yo‘q, inshaalloh pokizalik”, dedilar. Shunda a’robiy (tushkun kayfiyat va umidsiz holda, Alloh taologa nisbatan yomon gumon qilib): “Pokizalik?! Yo‘q unday emas, balki qari chol uchun qabrga olib ketmoqchi bo‘lgan qattiq istima”, dedi. Nabiy sollallohu alayhi vasallam: “Xo‘p, unday bo‘lsa”, dedilar.

Ibn Hajar rahimahulloh o‘z kitoblarida hadisning quyidagicha davomi borligini zikr qilganlar:

أما إذا أبيتَ فهي كما تقول، قضاءُ الله كائن

“Ammo, agar yuz o‘girsang,bas, u sen aytganingdek. Allohning qazosi bo‘lguvchidir” dedilar. Ertasiga qolmasdan u kishi vafot etdi.

Mazkur hadisi sharifdan, kasal ko‘rishga borgan kishi ham, kasal bo‘lgan bemor ham, doimo yaxshi so‘zlarni aytishi va Alloh taolo haqida go‘zal gumonda bo‘lishi matlub ekanini bilishimiz mumkin. Qolaversa bemorning holidan xabar olish va uni ziyorat qilish kishining jannatga kirishiga sabab bo‘ladigan amallardandir.

عن أبى هريرة قال قال رسول الله صلى الله عليه وسلم  من أصبح اليوم منكم صائما قال أبو بكر أنا قال من عاد منكم اليوم مريضا قال أبو بكر أنا قال من شهد منكم اليوم جنازة قال أبو بكر أنا قال من أطعم اليوم مسكينا قال أبو بكر انا قال مروان بلغني أن النبي صلى الله عليه وسلم قال ما اجتمع هذه الخصال في رجل في يوم إلا دخل الجنة

Abu Hurayraroziyallohu anhudan rivoyat qilinadi: “Nabiy sollallohu alayhi vasallam: “Sizlardan qay biringiz bugun ro‘za tutdi”, dedilar. Abu Bakr roziyallohu anhu: “Men”, dedilar. U zot sollallohu alayhi vasallam: “Sizlardan qay biringiz bugun kasalning holidan xabar oldi”, dedilar. Abu Bakr roziyallohu anhu: “Men”, dedilar. U zot sollallohu alayhi vasallam: “Sizlardan qay biringiz bugun janozada ishtirok etdi”, dedilar. Abu Bakr roziyallohu anhu: “Men”, dedilar. U zot sollallohu alayhi vasallam: “Sizlardan qay biringiz bugun miskinga taom berdi”, dedilar. Abu Bakr roziyallohu anhu: “Men”, dedilar.

Marvon: “Nabiy sollallohu alayhi vasallam: “Kishida bir kunda bu xislatlar jam bo‘lsa, u jannatga kiradi”, deb aytganlari menga yetib keldi, dedi.

 

Olimxon YUSUPOV

Hadis maktabi rahbari

 

Hadisi sharif
Boshqa maqolalar
Maqolalar

Senga bandaligimizni munosib suratda ado etolmadik...

02.02.2026   169   8 min.
Senga bandaligimizni munosib suratda ado etolmadik...

Bismillahir Rohmanir Rohiym

Hayoning lug‘aviy ma’nosi – xatti-harakatning nojo‘yaligidan qalbning uyalishi va xijolat chekishidir. So‘fiylar istilohida esa hayo ko‘ngilning xijolat tortib ibo bilan qiynalishidir.

Tasavvuf ahlining imomi Junayd Bag‘dodiy quddisa sirruhu hayoga shunday ta’rif beradilar: 

“Hayo – bu bir tomoni Allohning cheksiz ne’matlari mushohadasidan, ikkinchi tomoni ularning shukrini bajo etishdagi o‘zining ojizligini anglashdan kelib chiqadigan tuyg‘udir. Yana “Allohning oldidagi barcha burchimni bajarayapman” degan da’vodan voz kechish ham hayoning alomatidir. Hayo turlicha bo‘ladi:

1. O‘zining gunohkorligi sabab vujudga keladigan hayo. Naql qiladilarki, Payg‘ambar Odam alayhissalom qaytarilgan mevadan yeb qo‘yganlaridan so‘ng beqaror bo‘lib har tomon yugura boshlabdilar. Shunda Alloh:

– Mendan qochmoq uchun yuguryapsanmi? – deb so‘raganida otamiz:

– Yo‘q, Sendan hayo qilganim uchun... – deb javob qaytaribdilar.

2. O‘zining ojizligi va nomunosibligi e’tirofidan zohir bo‘lgan hayo.

Buning misoli farishtalarning Allohning oldida qilgan izhori ojizliklariga o‘xshashdir:

“Senga bandaligimizni munosib suratda ado etolmadik...”

3. Ulug‘lash sababli hayo.

Bu Allohdan uyalgani uchun yuzlarini qanotlari bilan berkitib olgan farishta Isrofil (alayhissalom)ning hayosi kabidir.

4. Oliyjanoblik tufayli hayo.

Hazrati Payg‘ambar sollallohu alayhi vasallam hazrati Zaynab roziyallohu anhoga uylangach, to‘y ziyofati berdilar. Sahobalar kech tungacha o‘tirib qoldilar. Hazrati Payg‘ambarimiz sollallohu alayhi vasallam ularga biron nima deyishdan hayo qildilar. Shunda “Ahzob” surasining 53-oyati nozil bo‘ldi:

“Ey iymon keltirganlar! Nabiyning uylariga kirmang. Magar taomga izn berilganida, uning pishishiga muntazir bo‘lmaydigan bo‘lib (kiring). Lekin chaqirilsangiz, kiring-da, taomni yeb bo‘lishingiz bilan tarqalib keting, gapga berilib, (qolib) ketmang. Albatta, bunday qilishingiz Nabiyga ozor beradir. U esa sizlardan hayo qiladir. Alloh haqni (aytishdan) hayo qilmas. Qachonki ulardan biror narsa so‘rasangiz, parda ortidan so‘rang. Shunday qilmog‘ingiz o‘z qalblaringiz uchun ham, ularning qalblari uchun ham pokroqdir. Siz uchun Rasulullohga ozor berish va undan keyin uning juftlarini nikohingizga olishingiz hech qachon mumkin emas. Albatta, bunday qilmog‘ingiz Allohning nazdida katta (gunoh)dir”.

Bu oyat hazrati Payg‘ambarimiz sollallohu alayhi vasallamga munosabat va muomalada ziyraklik va hurmat ko‘rsatish kerakligini hamda u zot sollallohu alayhi vasallamni ziyorat etishda munosib odob, vaqt va mahal bo‘lishini uqtirmoqda. Bu oyatda yana mehmondorchilikning faqat taklifdan keyin bo‘lishi aytilmoqda. Ya’ni uyga taklif etilganlaringizda odob va xushxulqlik bilan kiring va hazrati Payg‘ambar sollallohu alayhi vasallam bilan shariat me’yorlari va talablariga rioya qilgan holda muomalada bo‘ling.

“At-Taviyla an-Najmiyya” kitobida aytilgan:

“Siz uchun zarur  bo‘lgan barcha  muomalani ado etgach, qo‘pollik va ehtiyotsizlik qilmasdan uydan chiqing. Hazrati Payg‘ambar sollallohu alayhi vasallamning xulqi-hushlari va halimliklari sizlarni U kishi bilan bo‘lgan muomalada bemalol va beparvo qilib qo‘ymasin. Ehtimol, u zot sollallohu alayhi vasallamning kengfe’lliklari mehmonga kelganlarning nazokat va odob doirasidan chiqib ketishlariga sabab bo‘lgandir. Mana shuning uchun ham yuqoridagi oyat nozil bo‘ldi”.

Hurmatli kishilarni ziyorat etuvchi oqillarning vazifasi kamgaplik va o‘z vaqtida ketishdir, bemavrid, o‘rinsiz kelish, zaruratsiz, keragidan ziyod o‘tirib qolish kabilar esa nodonlik belgisidir.

 Oliyjanob kishilarning hayolari haqida Alloh Qur’oni Karimda shunday marhamat qiladi:

“Va uning oldiga ikkovidan biri hayo bilan yurib keldi” (Qasos surasi, 25-oyat).

Oyatda Shuayb alayhissalomning ikki qizidan birining Muso alayhissalomga murojaat etgan mahaldagi uyatchanligi haqida so‘z bormoqda. Qiz Muso alayhissalomni mehmonga taklif etish niyati borligi sabab, u kishining rad javobi berib qo‘yishi mumkinlidan andisha qilib uyalgan edi.

Hayo mezbon uchun ham lozim bo‘lgan muhim xususiyatlardandir. Bu xildagi hayo ham oliyjanob kishilarning fazilatlariga oiddir.

5. Odob ahlining hayosi.

Hazrati Payg‘ambar sollallohu alayhi vasallamning qizlari – hazrati Fotima roziyallohu anhoning bo‘lajak turmushdoshlari Ali ibn Abu Tolib roziyallohu anhu tabiatan maziylari ko‘p inson bo‘lib, shu sababli qiynalar ekanlar. Masalaning shar’iy tomonini janobi Rasululloh sollallohu alayhi vasallamdan o‘zlari bevosita so‘rashdan hayo qilib, uni sahobi Miqdod ibn Asvad roziyallohu anhu orqali so‘rattirgan ekanlar.

6. Faqirligi sababli hayo.

Bir gal Muso alayhissalom Allohga:

– Menda biror bir dunyoviy ehtiyoj paydo bo‘lgan mahalda uni Sendan so‘rashga uyalayapman, – deganlarida, Alloh u kishiga:

– So‘rayvergin, xamiring uchun tuzmidi yo hatto qo‘ylaring uchun oziqmi, so‘rayvergin! – deb marhamat qilgan ekan.

7. Buyuk mehribon Allohga xos bo‘lgan hayo.                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                               Banda Sirot ko‘prigidan o‘tib bo‘lganidan so‘ng uning qo‘liga muhrlangan va ichida esa quyidagi so‘zlar bitilgan bir maktub berilar ekan: “Ne qilgan bo‘lsang, qilding, aybingni oshkor etib, sharmanda qilishdan hayo qilaman. Shu sabab Men seni kechirdim, bemalol jannatga kirishing mumkin!”

Hazrati Payg‘ambar sollallohu alayhi vasallam hayoning haqiqatini tushuntirib shunday degan ekanlar: “Allohdan unga munosib bir suratda hayo qilingizlar”. Eshitganlar: “Yo Rasululloh, alhamdulilloh, biz Allohdan hayo qilamiz”, – deganlarida janobi Rasululloh sollallohu alayhi vasallam ularga qarata: “Aytmoqchi bo‘lganim siz o‘ylagan narsa emas. Allohdan unga munosib bir suratda hayo qilish degani – bu banda o‘zining boshi va unga aloqador uzvlar (quloq, ko‘z, til va hokazo)ni, qorni va unga tegishli a’zolar (qalb, oyoq, qo‘l, jinsiy olat va hokazo)ni haromdan saqlamog‘i hamda vujudining foniy ekanligiyu o‘limning haqligini eslab yurmog‘idir. Oxiratni istagan kishi dunyo hayotining ziynatlarini tark etib, oxiratni afzal biladi. Kim shu aytilganlarga muvofiq yashasa, Allohdan munosib suratda hayo qilgani o‘shadir”, – dedilar (Abdulloh ibni Mas’uddan rivoyat qilingan, Termiziy rivoyati).

Bir donishmand aytgan ekan: “Hayo ahli bilan hamnishinlik hayoni jonlantiradi!”.

“Axloqus solihiyn” (Yaxshilar axloqi) kitobidan
Yo‘ldosh Eshbek, Davron Nurmuhammad

tarjimasi.

 

Maqolalar