Sayt test holatida ishlamoqda!
15 Aprel, 2026   |   26 Shavvol, 1447

Toshkent shahri
Tong
04:21
Quyosh
05:44
Peshin
12:28
Asr
17:06
Shom
19:07
Xufton
20:24
Bismillah
15 Aprel, 2026, 26 Shavvol, 1447

«Arvoh kapalak» bormi?

23.04.2018   8857   10 min.
«Arvoh kapalak» bormi?
Inson tabiati qiziq. Ba’zan kimdir biror ish qilsa, unga ergashishga urinamiz. Bu ish noto‘g‘ri ekanini bilsak-da, “Hamma qilyapti-ku, men ham qilsam nima bo‘pti?!”, degan fikrga boramiz. Buning oqibatida muqaddas dinimiz ta’limotiga zid turli qarashlar, fikr-mulohazalar, hatto noto‘g‘ri odatlar urfga aylanib boryapti. Shulardan biri marhumlarning arvohlari bilan bog‘liq noto‘g‘ri tushunchalardir.
 
Bir odat an’anaga aylanishi uchun juda ko‘p vaqt kerak. Xalqimizga xos, milliy ma’naviyatimizning ajralmas qismi bo‘lgan, hatto qadriyat darajasiga ko‘tarilgan go‘zal an’analarimiz bisyor. Lekin bugun, nazarimda, bu an’analardan ko‘ra ko‘proq botil tushunchalar hayotimizni egallab olayotgandek.
 
Yaqinda bir tanishim, to‘g‘rirog‘i, qo‘shnim Olim Mamatov arvoh kapalak, shumlanish haqida so‘rab qoldi. Ushbu savolga batafsil javob olish maqsadida O‘zbekiston musulmonlari idorasi raisi o‘rinbosari Ibrohimjon INOMOVga murojaat qildim.
 
SAVOL: – Bundan besh yil avval qizimni turmushga uzatgandim. Kuyovim bilan qizim xorijga ketdi. Baxtsiz hodisa tufayli qizim chet elda vafot etdi. Uning vafotidan so‘ng uyimga har kuni bir xil kapalak kela boshladi. Jonivorni tutib, bir necha marta derazadan chiqarib yuborsam ham baribir yana uyda paydo bo‘laverdi. Bu holatni men o‘zimcha qizimning arvohi kelibdi, deb tushundim. Adashmadimmi, arvoh kapalak bormi? Bu haqda dinimizda nima deyilgan.
 
JAVOB: – Vafot etgan insonning ruhi reinkarnatsiya (tanosux) bo‘ladi, ya’ni boshqa insonga yoki hayvonga o‘tadi, degan tushuncha islom diniga mutlaqo ziddir. Bu avom xalq tomonidan o‘ylab topilgan botil aqidadir. Ruhlarning tanosuxi, ya’ni ko‘chib yurishi noto‘g‘ri. Bunga dindan bexabar kishilar ishonishadi. Islom dinida shumlanishdan qaytarilgan va biror narsani ko‘rganda uning zararidan ehtiyot bo‘lgan holda, u haqida yaxshi gumonda bo‘lish tavsiya etilgan.
 
Abu Hurayra (r.a.)dan rivoyat qilgan hadisda Payg‘ambarimiz (s.a.v.) shunday deganlar: “Kasallik yuqishi yo‘q, boyqushdan shumlanish yo‘q, nav’u yo‘q, ruhlarning qushga aylanib yurishi yo‘q, safar oyida shumlanish yo‘q” (Imom Buxoriy rivoyati). 
Aslida “arvoh kapalak” kechasi chiroq yorug‘iga keladigan hajmi nisbatan katta, qo‘ng‘ir rangli kapalakdir. “Arvoh kapalak”ning turlari juda ko‘p. Mutaxassislar uning 300 ga yaqin turi borligini isbotlashgan. Bu kapalakning rangi ham turli-tuman, ba’zilari jigarrang, ba’zilari oq-qora, tim qora, qizg‘ish va hokazo. Yurtimizda arvoh kapalakning 20 ga yaqin turi mavjud ekan.
 
Ta’kidlash joizki, “arvoh kapalak”ning vafot etgan inson ruhi bilan hech qanday aloqasi yo‘q. Bizda noto‘g‘ri tushuncha oqibatida bu kapalakka “arvoh kapalak” nomi berilgan. Boshqa millatlarda ham uning o‘z nomi bor ekan.
Ayrim kishilar “arvoh kapalak”ni ko‘rsa, har xil holatga tushadi. Ba’zilar qo‘rqib ketsa, boshqalar xursand bo‘ladi va marhumlarning ruhiga Qur’on tilovat qila boshlaydi. Bu ikki holat ham shariatga ziddir. Sababi kapalakni ko‘rganda qo‘rqish yoki vafot etgan uchun tilovat qilish joiz emas. 
 
Muqaddas dinimizning asosiy manbai, barcha ezgu ishlarning asosi – Kalomulloh faqat arvoh kapalak ko‘rilganda o‘qilmaydi. Kapalak bizga Qur’on o‘qishni eslatib qo‘ymasligi kerak. 
 
Ilmiy tilda “Brajnik”, deb ataladigan arvoh kapalak ikki sababga ko‘ra xalq orasida shumlanishga sabab bo‘lgan.
  
Birinchidan, bu kapalak kuraklari o‘rtasida inson bosh chanog‘iga o‘xshash hoshiyasi bor. Ya’ni kapalak qanotida skeletga o‘xshash surat bor.
 
Ikkinchidan, bu kapalak asosan tunda uchadi. Ma’lumki, tun bilan bog‘liq jonivorlar, hasharotlar kishilarda vahima va shumlanishni keltirib chiqaradi.
 
Qur’oni karimda inson vafot etgandan keyin uning ruhi qayerda bo‘lishi juda yaxshi ta’riflangan. Alloh taolo “Mutaffifun” surasining 7-oyatida: “Yo‘q! Albatta, fojirlarning (kofirlarning) nomai a’mollari «Sijjin»da bo‘lur”, deya marhamat qilgan bo‘lsa, shu suraning 18-oyatida: “Darhaqiqat, yaxshilarning nomai a’mollari, albatta, «Illiyyun»dadir”, deyiladi.
 
Demak, inson vafot etgandan keyin uning ruhi Illiyyun, ya’ni oliy joy yoki Sijjiyn – tuban joyda bo‘larkan. Inson ruhi hayvon yoki jonzotlarga o‘tmas ekan. 
 
Islom aqidasiga ko‘ra, inson bir marta dunyoga keladi va qiyomatda qayta tiriladi. Vafot etgach, turli hayvon va hasharot shaklida dunyoga qaytib kelish haqidagi aqida noto‘g‘ri va botildir. 
 
Musulmon kishi “arvoh kapalak” deganda eti junjikib ketadigan darajada bo‘lmasligi, uni o‘ldirib qo‘yishdan qo‘rqishi, uni ko‘rganda xuddi bobosini ko‘rgandek hurmat bajo keltirishi noo‘rindir. U ham bir jonivor, insonga zarari tegmaydi. 
 
SAVOL: – O‘tgan hafta ishxonamga bir kishi bo‘ri terisini olib keldi. Aka, buni oling, sizga baxt keltiradi, martabangiz ulug‘ bo‘ladi, deya teriga o‘ralgan bo‘rining tish-tirnog‘i va yana allaqanday a’zolarini ko‘rsatdi. Haqiqatan ham bo‘rining terisi, tish-tirnog‘i baxt keltiradimi? Bu haqda muqaddas dinimizda nima deyilgan?
 
JAVOB: – Xalqimiz orasida, savolda aytilganidek, turli noto‘g‘ri odatlar, afsuski, uchrab turadi. Misol uchun, ayrimlar: “Bo‘ri terisini mashinada olib yurish kerak, shunda ishing baroridan keladi”, “Bo‘rining tishi yoki tirnog‘ini tumor qilib osib yurish kerak, balo-qazo yaqinlashmaydi”, deyishadi. Axir, bunday qilish mantiqqa ham to‘g‘ri kelmaydi-ku. Bunday odatlar dinimizda qattiq qoralanadi.
 
Shuningdek, xalqimiz orasida jonivorlarga oid turli noto‘g‘ri tushunchalar bor. Bularning noto‘g‘ri ekanini dinimiz isbotlagan. Quyida ushbu odatlardan ba’zilarini keltiramiz. Maqsadimiz – odamlarni haq yo‘lga boshlash.
 
Baliq. Oramizda ayrim kishilar Ramazon oyidan oldin baliq yesa, jig‘ildon poklanadi, luqmasi halol bo‘ladi, deb o‘ylaydi.
Islom dini inson uchun yaratilgan chorva va parrandalarni shar’iy yo‘l bilan so‘yib yeyishni halol qilgan. Noshar’iy yo‘l bilan yoki harom o‘lgan hayvonlarning go‘shtini yeyish mumkin emas. Buni tibbiyot ham isbotlagan. Baliqning esa o‘ligi ham, tirigi ham haloldir. Shu bois u “luqmai halol”, deyiladi. Ayrim kishilar iste’mol qilinayogan taomlarning halol-haromligini surishtirmay tanovul qilaveradi. Ramazon oyi yaqinlashgach, “Baliq yesak, luqmamiz halol bo‘ladi”, deyishadi. To‘g‘ri, baliq luqmai halol. Lekin faqat Ramazon oyi arafasida emas, balki har doim halol narsalarni iste’mol qilish kerak.
Ba’zilar akvariumda boqiladigan baliqlarni turli kasalliklarni o‘ziga oladi, degan tushunchaga boradi. Aslida baliqlarni tomosha qilish asablarni tinchlantiradi, lekin insonlardagi kasalliklarni o‘ziga olmaydi.
 
Musicha. Boshqa qushlar qatori musicha ham xonadonlarimizda in quradi. Musichalarni o‘zaro urishayotganini ko‘rganlar: “Tezroq musichalarni haydab yuboringlar, bo‘lmasa xonadonda urush bo‘ladi”, degan xayolga boradi. Bu noto‘g‘ri.
 
Boyo‘g‘li. Islomdan oldin johiliyat davrida “Boyo‘g‘li bexosiyat qush, u qo‘ngan joy xarobaga aylanadi”, degan botil tushuncha bo‘lgan. Payg‘ambarimiz (s.a.v.) bu ish noto‘g‘ri ekanini o‘z hadislarida aytganlar.
 
Hakka. Yurtimizning ba’zi hududlarida yashovchi kishilar xonadoniga hakka kelsa, mehmon kuta boshlaydi. Bu ham noto‘g‘ri.
 
Xo‘roz. Johiliyat davrida erta tongda qichqirgan xo‘rozni bexosiyat jonivor, deya so‘yib yuborishgan. Aslida xo‘rozlar farishtalarni ko‘rganda qichqiradi.
 
Qora mushuk. Ko‘chada ketayotib oldimizdan qora mushuk chiqib qolsa, ortga yetti qadam tashlash kerak, degan noto‘g‘ri tushuncha bor. Ba’zilar: “Kimning oldidan qora mushuk o‘tsa, uning ishi yurishmaydi”, deyishadi. 
 
Pashsha. Uyda katta pashsha uchib yursa, mehmon keladi, degan irim ham islomga zid tushunchadir.
 
Kakku. Ba’zi kishilar kakku sayrashni boshlasa, undan: “Men qancha yashayman?”, deb so‘raydi. Kakkuning sayrashi inson umrini belgilamaydi. Kimning qancha yashashini faqat Alloh taolo biladi.
 
Ari. Ba’zi tijoratchilar ari inini sotiladigan mollar orasiga qo‘yishadi. “Xaridorlarim g‘uj-g‘uj bo‘lsin”, deb umid qilishadi. Aslida savdoning baroridan kelishi arining iniga emas, muomalaga bog‘liq.
 
Ot. Ayrim darvoza, eshiklar tepasiga otning taqasi ilib qo‘yiladi. “Taqa insonlarga omad yoki baxt olib keladi”, degan irim bor. Bu ham noto‘g‘ri.
 
Tovus. Xonadonda tovus boqilsa, baxtsizlik keltiradi, degan qarash ham dinimizga zid.
 
Bunday botil odatlarga amal qilish bid’at-xurofotdan boshqa narsa emas. Har qanday holatda ham aql bilan ish tutish, tafakkur yuritish, dinimiz ko‘rsatmalariga rioya qilish maqsadga muvofiqdir.
 
Alloh taolo barchamizni to‘g‘ri yo‘ldan adashtirmasin.

Tolibjon NIZOMOV yozib oldi.
 
 
Maqolalar
Boshqa maqolalar
Maqolalar

Eng ko‘p salavot aytganlar

14.04.2026   2561   5 min.
Eng ko‘p salavot aytganlar

Bismillahir Rohmanir Rohiym

Mo‘min kishi Payg‘ambar sollallohu alayhi vasallamga yaqin bo‘lishni, U zotga yaqinlashtiruvchi amallarni bajarishni ko‘zlab yashaydi. Alloh taolo Qur’oni karimning Ahzob surasi, 56-oyatida Payg‘ambar sollallohu alayhi vasallamga qurbat hosil qilishning bosh omili deya salavot va salom yo‘llash ekanini aytib o‘tgan:

 

إِنَّ ٱللَّهَ وَمَلَـٰۤىِٕكَتَهُۥ یُصَلُّونَ عَلَى ٱلنَّبِیِّۚ یَـٰۤأَیُّهَا ٱلَّذِینَ ءَامَنُوا۟ صَلُّوا۟ عَلَیۡهِ وَسَلِّمُوا۟ تَسۡلِیمًا

“Albatta Alloh va Uning farishtalari Nabiyga salovot ayturlar. Ey, iymon keltirganlar! Siz ham unga salovot ayting va salom yuboring!”.

Abu Umoma roziyallohu anhudan rivoyat qilinadi. Rasululloh alayhi vasallam: “Menga juma kuni va juma kechasi salavot aytishni ko‘paytiringlar. Kim menga bir salavot aytsa, Alloh unga o‘nta salavot aytadi, deganlar (Imom Bayhaqiy rivoyati).

Nabiy alayhi vasallamga salavot aytish Qur’on orqali ham, hadislar bilan ham buyurilgan amaldir. Nabiy ssllallohu alayhi vasallamga Alloh taolo, farishtalar va payg‘ambarlar ham salavot aytishadi. Biz mo‘minlar ham salavot aytishga buyurilganmiz. Bu, nafaqat Alloh oldidagi bandalik vazifamiz, balki ikki olam saodatini ko‘rsatgan ikki olam Sarvari oldidagi ummatlik tashakkurimizdir!

Ya’ni, salavot tilimiz oson aytadigan, yengil qaraladigan oddiy kalima emas, aksincha, Nabiy sollallohu alayhi vasallamga minnatdorchilik bildirishimiz, rahmat aytishimiz hamda Alloh huzurida yanada darajalari ko‘tarilishini so‘rab bergan duoimizdir.

Salavot so‘zi – duo, rahmat, ulug‘lash va maqtash ma’nolarini anglatadi.

Salavot kimdan hosil bo‘lishiga ko‘ra turli ma’nolarni ifoda etadi. Salavot Alloh taolodan bo‘lsa rahmat, farishtalardan bo‘lsa istig‘for, insonlardan esa duo va ulug‘lashdir. Demak, biz Payg‘ambarimiz sollallohu alayhi vasallamning haqqilariga salavot ila duo qilgan, sha’ni obro‘larini yanada ulug‘lagan bo‘lamiz. Salavotni ko‘paytirgan sari, Nabiy sollallohu alayhi vasallamga yaqinlashib boramiz.

Nabiy sollallohu alayhi vasallamga salavot aytish maxsus vaqt, kun yoki makonga xoslanmaydi. Biroq, quyidagi holatlarda salavot aytishga yanada diqqatli bo‘lish talab qilinadi:

Duoning avvalida, o‘rtasida va oxirida;
Masjidga kirayotganda va chiqayotganda;
Musulmon birodarlari bilan ko‘rishganda;
Bir majlis va yig‘ilishga to‘planganda;
Xayrli so‘zlarni gapirishdan avval;
Ertalab va kech kirganda;
Uyquga ketishdan avval va uyg‘onganda;
Quloqqa g‘uvullagan ovoz eshitilganda;
Biror narsani unutib qo‘yganda;
G‘am, qayg‘u qiyinchilik vaqtida.

Bundan boshqa o‘rinlarda ham salavot zikr sifatida aytilaveradi. Ko‘p salavot aytishning foydasi ulkan bo‘lib, foydalarning eng ulug‘i qiyomat kuni Nabiy sollallohu alayhi vasallam bilan yaqin bo‘lish va u zotning shafoatlariga erishishdir.

Ibn Masud raziyallohu anhudan rivoyat qilingan hadisi sharifda ham Rasululloh sollallohu alayhi vasallam: “Qiyomat kuni menga eng yaqin odamlar menga ko‘p salavot aytganlaridir, deganlar.

Shuningdek, salavot aytish nifoqdan pok bo‘lish va do‘zaxdan najot topishga sabab bo‘ladigan ulug‘ amaldir. Va yana dunyo-yu oxiratda hojatlar ravon bo‘lishining sababi hamdir.

Jobir raziyallohu anhudan rivoyat qilinadi. Nabiy sollallohu alayhi vasallam: “Kim menga har kuni 100 marta salavot aytsa, Alloh taolo uning 100 ta hojatini ravon qiladi. 70 tasi oxiratda, 30 tasi esa dunyoda”, dedilar.

Salavot aytgan kishiga yaxshilik eshiklari ochiladi faqirlik eshiklari esa yopiladi, gunoh va xatolari kechirilishiga sabab bo‘ladi.

Salavot aytishning bu dunyoda foydalari sanab sanog‘iga yetib bo‘lmaydigan darajada ko‘p bo‘lsa, oxiratda ham xuddi shunday. Masalan, salavot sohibi uchun qiyomat kuni sirotdan o‘tishda nur, qiyomatning daxshatli holatlaridan najot va omonlik bo‘ladi.

Shu bilan birga, sirotdan o‘tishni ham yengillashtiradi. Hattoki salavot aytgan kishi jannat xushxabarini olmaguncha vafot etmaydi.

Buning dalili Ibn Qoyyim rahimahulloh “Jilaul afham”da Anas ibn Molikdan rivoyat qilgan hadis bo‘lib, Rasululloh alayhi vasallam: “Kim bir kunda ming marta salavot aytsa, jannatdagi o‘rnini bilmay turib o‘lmaydi” (Zaif hadis).

Salavot aytish va uning fazilatlari haqida ko‘plab maqbul va mardud, zaif hadislar mavjud. Ularning umumiy mazmunidan xulosa qilinsa, Payg‘ambarimiz sollallohu alayhi vasallamga har kuni salavot aytish imon va ixlos taqazosidir. Olimlar eng ko‘p adad sifatida bir kunda 300 ta salavot aytishni tavsiya qiladilar.

Salavot lafzining eng afzali har namoz ichida aytiladigan mashhur salavotdir. Asosiysi, sanoq yoxud adad emas – ixlos va muhabbat ila aytilgan salavotdir!


Abdulloh Sirojiddinning “Nabiy alayhi vasallamga salavot aytish” kitobi asosida
“Hadis va islom tarixi” kafedrasi katta o‘qituvchisi
N.Saidakbarova va 2-kurs talabasi M.Nigmatova tayyorladi

Maqolalar