Sayt test holatida ishlamoqda!
15 Aprel, 2026   |   26 Shavvol, 1447

Toshkent shahri
Tong
04:21
Quyosh
05:44
Peshin
12:28
Asr
17:06
Shom
19:07
Xufton
20:24
Bismillah
15 Aprel, 2026, 26 Shavvol, 1447

Salovat aytuvchilar

11.01.2017   30868   4 min.
Salovat aytuvchilar

Alloh taolo Ahzob surasining 56-oyatida: “-Albatta Alloh va uning farishtalari Payg‘ambarga salovot ayturlar. Ey iymon keltirganlar! Siz ham Unga salovot ayting va ko‘p salom yo‘llang!”, deb marhamat qilgan.

Oyatdagi “yusollun” kalimasi – “salovot ayturlar" degan ma’noni anglatadi. Arab tilida salovat so‘zi “salot” kalimasining ko‘pligi hisoblanib, “duo, mag‘firat so‘rash” ma’nolarini bildiradi. Ammo duo ma’nosi Alloh taoloning salovat aytishi degan ma’noga to‘g‘ri kelmaydi. Alloh taolo Payg‘ambarning haqqiga duo qilmaydi, chunki bir kishining haqqiga duo qilish – uchinchi tomondan unga manfaat so‘rashdir. Alloh taologa nisbatan esa buning imkoni yo‘qdir. Ulamolar: “Salovat Alloh tomonidan bo‘lsa, rahmatdir va bu xos rahmatdir” deb aytib o‘tishgan.

Xos rahmat – Alloh subhanahu va taolo farishtalar huzurida u zot (sollallohu alayhi va sallam)ni maqtash va ulug‘lashdir. Yana Robbul olaminning salavoti sano, ulug‘lash, ikrom qilish, xos shafqat, xos mag‘firat va shu kabi yaxshilik, fazl, ikrom, madh, sano, nur va ziyo ma’nolarini o‘zida jam qiladi. Alloh taoloning u zot (sollallohu alayhi va sallam)ni ulug‘lashi bu dunyoda u zot (sollallohu alayhi va sallam)ning zikrini oliy qilish, dinini zohir qilish, shariatini boqiy qilish hisoblanadi. Oxirat manzilida esa “maqomul mahmud”ni ato etish bilan avvalgiyu oxirgilarga u zotning fazllarini ko‘rsatish, ummatlariga shafoatchi bo‘lishlari, ajru savoblarini ko‘paytirish va barcha muqarrabu shohidlardan muqaddam ekanlarini zohir qilishdir.

Abdulloh ibn Abbos (roziyallohu anhu) “yusollun” – “Payg‘ambarga salovat ayturlar” oyatini “barakot tilaydilar” deb, ya’ni “baraka tilab duo qiladilar”, deb izohlaganlar.

Farishtalarning salovati esa istig‘fordir ya’ni farishtalar tarafidan salovat aytish Allohdan mag‘firat so‘rash hisoblanadi. Muhammad Mustafo (sollallohu alayhi va sallam)ga farishtalarning salovat aytishi u zot (sollallohu alayhi va sallam)ning haqlariga duo qilishlari, istig‘for aytishlari ma’nosida bo‘ladi.

Mo‘minlarning Nabiy (sollallohu alayhi va sallam)ga salovat aytishlari esa, ular tomonidan bo‘lgan duo va ulug‘lash ma’nosidadir.

Jumhur ulamolar: “Kishi umri mobaynida bir marotaba salovat aytish vojibdir. Nabiy (sallollohu alayhi va sallam)ga salovat yo‘llash, zikr – tasbeh, hamd aytish kabi ibodatdir” – deganlar.

Imom Nasoiy Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilingan hadisda: “Rasululloh (sollallohu alayhi va sallam): “Kim menga bir marta salovat aytsa, Alloh unga o‘n marta salovat aytadi. Uning o‘nta gunohi o‘chiriladi. O‘n daraja yuksaltiriladi” dedilar.

Imom Ahmad keltirgan hadisda Abdurohman ibn Amr (roziyallohu anhu): “Kimki Nabiy (sallollohu alayhi va sallam)ga bitta salovat yo‘llasa, Alloh taolo va farishtalar uning haqqiga yetmishta salovat yo‘llaydi” deb aytganlar.

Imom Ahmad ibn Hanbal va Imom ibn Moja rivoyat qilgan hadisda esa Omir ibn Robi’aning otasi bunday deydi: “Payg‘ambar (sollallohu alayhi va sallam)ning: “Kim menga salovat aytsa, farishtalar unga ham menga aytgan salovatining barobarida salovat aytib turadilar. Banda salovatni xohlasa, oz aytsin, xohlasa ko‘p”, deganlarini eshitdim” degan.

 Imom Shofe’iy va imom Bayhaqiydan keltirilgan haqisda Rasululloh (sollallohu alayhi va sallam): “Sizlarning jannatda menga eng yaqin bo‘ladiganlaringiz, menga salovatni ko‘proq aytadiganlaringizdir. Bas, yorug‘ kecha va nurli kunda menga salovat aytishni ko‘paytiringlar”, dedilar. Hadisi sharifdagi “yorug‘ kecha”dan murod juma kechasi, “nurli kun”dan murod juma kunidir.

Demak, kim u zot (sollalohu alayhi va sallam)ga salovat aytuvchilardan bo‘lsa, Alloh taoloning va muborak farishtalarning salovatlariga noil bo‘lishi, hamda jannatda Rasululloh (sollallohu alayhi va sallam)ga manzili yaqin bo‘ladiganlar qatorida turish baxtiga yetishadi, inshoalloh.

N.G‘ofurova,

“Xadichai Kubro” o‘rta-maxsus islom

 bilim yurti o‘qituvchisi

 

Boshqa maqolalar
Maqolalar

Qasam nima, nazr nima?

14.04.2026   4298   7 min.
Qasam nima, nazr nima?

Bismillahir Rohmanir Rohiym

Dinimiz musulmon insonning har bir so‘zini ahamiyatli deb biladi. Kundalik hayot va o‘zaro muomalalardan tortib, hatto Robbi bilan bo‘lgan ahdlashuvlarni ham tartibga solib bergan Islom insonlarga oson qilingan dindir. Qasam va nazr ahd hisoblanadi. Alloh taolo qasam va ahdga vafo qilish muhim ish ekani bois Qur’oni karimda bir necha oyatlarni nozil qilgan. Shulardan:

 

إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَأَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا قَلِيلًا أُولَٰئِكَ لَا خَلَاقَ لَهُمْ فِي الْآخِرَةِ وَلَا يُكَلِّمُهُمُ اللَّهُ وَلَا يَنْظر إِلَيْهِمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَا يُزَكِّيهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ

“Albatta, Allohning ahdini va o‘z qasamlarini arzon bahoga sotadiganlar uchun oxiratda nasiba yo‘qdir. Qiyomat kuni Alloh ularga gapirmas, nazar solmas va ularni poklamas. Ularga alamli azob bordir” (Oli Imron surasi, 77-oyat).

 

وبِعَهْدِ اللَّهِ أَوْفُوا ۚ

“Allohga bergan ahdingizga vafo qiling” (An’om surasi, 152-oyat).

 

وَأَوْفُوا بِعَهْدِ اللَّهِ إِذَا عَاهَدْتُمْ وَلَا تَنْقُضُوا الْأَيْمَانَ بَعْدَ تَوْكِيدِهَا وَقَدْ جَعَلْتُمُ اللَّهَ عَلَيْكُمْ كَفِيلًا ۚ إِنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ مَا تَفْعَلُونَ

“Agar ahdlashsangiz, Allohning ahdiga vafo qiling. Qasamlarni ta’kidlaganingizdan so‘ng buzmang. Zero, Allohni o‘zingizga kafil qilgansiz! Albatta, Alloh nima qilayotganingizni bilur” (Nahl surasi, 91-oyat).

 

وَأَوْفُوا بِالْعَهْدِ ۖ إِنَّ الْعَهْدَ كَانَ مَسْئُولًا

 

“Ahdga vafo qiling. Albatta, ahd (qiyomatda) so‘raladigan narsadir” (Isro surasi, 34-oyat).

Shariatda qasam Allohning ismi yoki sifatlaridan biri bilan so‘zni quvvatlashdir. Qasam ichuvchi kishi o‘zining rostgo‘yligini bildirish yoki biror ishni qilishga o‘zini undash yoxud undan tiyilish maqsadida qasam ichadi. Alloh taolo bunday marhamat qiladi:


لَا يُؤَاخِذُكُمُ اللَّهُ بِاللَّغْوِ فِي أَيْمَانِكُمْ وَلَٰكِنْ يُؤَاخِذُكُم بِمَا عَقَّدتُّمُ الْأَيْمَانَ ۖ

“Alloh sizlarni behuda qasamlaringiz uchun tutmas (jazolamas). Lekin qasd bilan tukkan (ichgan) qasamlaringiz uchun javobgar qilur” (Moida surasi, 89-oyat).

Nazr esa insonning o‘ziga biror maqsad bilan asli vojib bo‘lmagan amalni vojib qilib olishidir. Nazr mutloq (hech qanday shartga bog‘lanmagan) va muqayyad (biror shartga bog‘langan) turlarga bo‘linadi. Alloh taolo bunday deydi:

 

وَمَا أَنْفَقْتُمْ مِنْ نَفَقَةٍ أَوْ نَذَرْتُمْ مِنْ نَذْرٍ فَإِنَّ اللَّهَ يَعْلَمُهُ

“Qanday sadaqa qilsangiz yoki qanday nazr qilsangiz, albatta, Alloh uni bilur” (Baqara surasi, 270-oyat).

Qasamda ham, nazrda ham asosan ishni ta’kidlash qasd qilinadi, lekin ular o‘rtasida bir necha farqlar bor. Birinchisi nazr deb Alloh uchun qat’iy bir ishni zimmasiga yuklashga aytiladi.


Nazr qiluvchi Robbisiga yaqinlashish va savob olish maqsadida Alloh uchun toatni ya’ni ibodatni zimmasiga lozim qilib oladi. Masalan: “Alloh uchun sadaqa qilish zimmamda bo‘lsin” yoki “Bir oy ro‘za tutishni nazr qildim”, deb niyat qiladi. Qasam esa Allohning ismlari bilan bog‘lanadi va faqat bir ishni qilish yoki qilmaslikni ta’kidlashni iroda qiladi. Qasam “Vallohi”, “Tallohi”, “Billahi” kabi lafzlar hamda “Qasam ichaman”, “Guvohlik beraman” degan so‘zlar bilan aytiladi. Demak, nazr Alloh uchun, qasam esa Alloh nomi bilan bog‘lanadi.

Ikkinchisi inson hech bir ishga bog‘lamasdan mutloq nazr qilsa yoki bir hojati ravo bo‘lishi uchun nazr qilsa-yu, niyati amalga oshsa, endi nazriga vafo qilishi shart bo‘ladi, bu kafforat bilan yechilmaydi.

Rasululloh sollallohu alayhi vasallam: “Kim Allohga itoat qilishni nazr qilgan bo‘lsa, itoat qilsin. Kim Allohga osiy bo‘lishni nazr qilgan bo‘lsa, unga osiylik qilmasin”, deganlar. Ammo nazr qiluvchi biror shartga bog‘liq qilib nazr qilsa-yu, uni bajarishni iroda qilmasa (masalan, “falon gunohni qilsam, masjid quraman” desa), shart topilganda ixtiyor o‘zida: xohlasa nazrini bajaradi, xohlasa kafforat beradi. Qasamda esa, qasam buzilsa kafforat o‘tash bilan ahd yechiladi. Alloh taolo bu haqda:

قَدْ فَرَضَ اللَّهُ لَكُمْ تَحِلَّةَ أَيْمَانِكُمْ ۚ وَاللَّهُ مَوْلَاكُمْ ۖ وَهُوَ الْعَلِيمُ الْحَكِيمُ

“Albatta, Alloh sizlarga qasamlaringizni yechish (kafforatini ado etish) yo‘lini belgilab qo‘ygan. Alloh sizlarning Mavloyingizdir. U Biluvchi va Hikmat egasidir”, deb marhamat qilgan (Tahrim surasi, 2-oyat).

Demak, nazrda ko‘pincha amalni ado etish talab qilinsa, qasamni kafforat bilan yechish imkoni bor.

Uchinchisi qasam odatda vojib va sunnat ishlarda ham ichilaveradi. Lekin bunday ishlarda nazr qilish makruhdir. Nabiy sollallohu alayhi vasallam bundan qaytarib: “Bu yaxshilik olib kelmaydi, u bilan faqat baxil kishidan mol chiqarib olinadi, xolos”, deganlar. Ya’ni nazr baxilni xayr-ehson qilishga majburlaydigan vosita bo‘lib qolishi mumkin. Shuningdek, vojib ishlarga nazr qilish joiz emas ekan.

To‘rtinchisi nazrga vafo qilish vojib bo‘lgan amaldir. Qasamga vafo qilish esa bunday emas, ya’ni kishi qasamini buzib, kafforatini o‘tasa ham bo‘laveradi. Nazrning kafforoti qasamning kafforoti bilan bir xildir.

Uqba ibn Omir roziyallohu anhudan rivoyat qilinadi. Nabiy sollallohu alayhi vasallam: “Nazrning kafforoti xuddi qasamning kafforotidekdir”, deganlar (Imom Muslim rivoyati).

Demak, nazrini bajara olmagan kishi o‘n nafar miskinni taomlantiradi yoki kiyintiradi. Agar bunga qodir bo‘lmasa, uch kun ketma-ket ro‘za tutadi.

Nazr qilingan ish vojib bo‘lishi uchun uchta shart jamlanishi lozim:

Nazr qilingan amal namoz yoki ro‘za kabi vojib jinsidan bo‘lishi kerak. Shuning uchun bemor ziyoratini nazr qilish to‘g‘ri bo‘lmaydi.

Nazr qilingan ish “maqsudan lizatihi” (ya’ni o‘zi mustaqil ibodat sifatida qasd qilingan amal) bo‘lishi kerak. U namozga erishish uchun tahorat olish kabi “vasila” (ya’ni vosita) bo‘lmasligi lozim.

Nazr qilingan ish nazrdan oldin vojib (farz) bo‘lmasligi kerak. Shundoq ham farz bo‘lgan besh vaqt namozni nazr qilish durust emas.

Alloh taolo barchamizni ahdiga vafo qiladigan ixlosli bandalaridan qilsin.


Madina TOSHBOYEVA,
Toshkent islom instituti 3-kurs talabasi

Maqolalar