Safarga otlanayotgan kishi uyidan chiqayotgan paytda quyida keltirilgan duoni o‘qisa, omonda bo‘ladi, inshaalloh.
بِسْمِ اللهِ تَوَكَّلْتُ عَلَى اللهِ ، لا حَوْلَ وَلا قُوَّةَ إِلا بِاللهِ .
“Bismillaahi tavakkaltu alallohi, laa havla va laa quvvata illaa billah” (Sunani Termiziy).
Ma’nosi: Allohning nomi bilan (safarni boshlayman), Allohga tavakkal qildim. Toatga quvvat va gunohdan saqlanishga bo‘lgan quvvat ham yolg‘iz Alloh taolodandir.
اللَّهُمَّ بِكَ أَصُولُ وَبِكَ أَحُولُ وَبِكَ أَسِيرُ
“Allohumma, bika asuulu va bika ahuulu va bika asiiru” (Musnadi Ahmad).
Ma’nosi: Yo Alloh! Sening madading bilan himmatlanaman, Sening madading bilan gunohdan tiyilaman, Sening madading bilan safarga chiqaman.
Bismillahir Rohmanir Rohiym
Rasululloh sollallohu alayhi vasallam: "Ro‘zadorga ikki xursandchilik bor. Qachon iftor qilsa, xursand bo‘ladi. Robbisiga yo‘liqqanida xursand bo‘ladi", dedilar (Imom Muslim rivoyati).
Ulamolar ushbu hadisning sharhida bunday deydilar:
"Birinchi xursandchilik - farz ibodatni salomat holda bajargani, Alloh taolo unga kuch-quvvat va tavfiq bergani, ko‘plab savoblarga ega bo‘lgani uchun bo‘ladi.
Ikkinchi xursandchilik - oxiratda Robbiga yo‘liqqanida tutgan ro‘zasi uchun berilgan ulkan savoblarni ko‘rganida bo‘ladi".