Sayt test holatida ishlamoqda!
20 Oktabr, 2026   |   9 Jumadul avval, 1448

Toshkent shahri
Tong
05:21
Quyosh
06:40
Peshin
12:08
Asr
15:52
Shom
17:39
Xufton
18:54
Bismillah
20 Oktabr, 2026, 9 Jumadul avval, 1448

Baraka yo‘qligining sababi nima?

17.02.2025   12528   4 min.
Baraka yo‘qligining sababi nima?

Bizning ongimizda faqat ba’zi narsalargina harom yoki shubhali ekani o‘rnashib qolgan. Lekin qo‘limizga tushayotgan mol-mulkka turli yo‘llar bilan harom aralashayotganidan bexabarmiz. Misol uchun: sarflangan gaz va elektr toki uchun to‘lanadigan pulni yig‘uvchiga pora berib, kamaytiramiz. Bu cho‘ntagimiz uchun iqtisod. Aslida esa ko‘pchilikning haqi, qiyomatgacha so‘rab ham roziligini olib bo‘lmaydigan haqdir. Shu bilan boshqa bir insonning ham gunohiga sababchi bo‘lib qolamiz. Imom Ahmad (rahmatullohi alayh) rivoyat qilgan hadisda bu haqda bunday deyilgan:

Savbon roziyallohu anhu aytadi: “Rasululloh sollallohu alayhi vasallam pora beruvchi, pora oluvchi va ularning o‘rtasidagi vositachini la’natladilar”.

“La’nat” naqadar og‘ir so‘z, yana Alloh taoloning Payg‘ambari tilidan qarg‘ish bo‘lib chiqmoqda. Alloh taoloning O‘zi saqlasin.

Shuningdek, biror xususiy korxonaning egasi ishchilari kelishilgan vaqtda ishda bo‘lmasa yoki kech kelsa, uning ish haqidan olib qoladi. Buni ikki taraf ham e’tirof etadi. Lekin katta oliy dargohlarda, maktab-bog‘chalarda, korxona-fabrikalarda, tibbiyot muassasalarida haftasiga ma’lum soatga, har bir soati uchun ma’lum miqdordagi pulga kelishib ishlayotgan hech bir odam kech qolgan daqiqalari, ertaroq chiqib ketgan kunlari uchun oylik olayotganda: “Bu mening haqim emas, ishlagan soatim oyligimdan kamroq edi”, deb aytmaydi. Qani ayting-chi, ishchilarning kelmagan soatlari, kech kelib, erta ketgan kunlari uchun to‘la haq olishi halolmi? Bunday desangiz, ustingizdan kulishadi. Lekin aslida bu topilgan daromad halol emas, balki sutga tushgan qumaloqdir.

Hozirgi kunda oynai jahon, radio va boshqa ommaviy axborot vositalarida tarqalayotgan xabarlar orqali maktab, kollej o‘qituvchilarining o‘z kasblariga beparvo qarayotganlarini guvohi bo‘lmoqdamiz. Ular ertaga biz o‘qituvchi bo‘lib halol ishlaganmiz deya oladilarmi? Musulmon inson ish beruvchi taraf topshirgan ishni omonat ekanini zinhor unutmasligi zarur. O‘ziga topshi rilgan omonatga u har qanday ko‘rinishda bo‘lmasin, xiyonat qilmaslikka ahdu paymon va sa’y-harakat qilish ish bajaruvchi tarafning mas’uliyati va burchidir. Musulmon kishi o‘z ishiga jiddiy qaraydi, g‘ayrat bilan ishlaydi va beparvo, dangasa bo‘lmaydi. Ishga jiddiy munosabatda bo‘lmaguncha va g‘ayrat bilan astoydil ishlamaguncha biror yaxshi natijaga erishish mumkin emas.

Zero, Rasululloh sollallohu alayhi vasallamdan vorid bo‘lgan munofiqlikning belgilari sanalgan hadisni hammamiz bilishimiz lozim: Nabiy sollallohu alayhi vasallam: “Munofiqning belgisi uchta: gapirsa, yolg‘on gapiradi, va’da bersa, ustidan chiqmaydi va omonat unga ishonilsa, xiyonat qiladi”, deganlar (Muttafaqun alayh).

Musulmon omonatga xiyonat qilmaydi. Bu ish munofiqlik alomatlaridan biri ekani doimo yodida turadi. Abu Zarr roziyallohu anhuning hayotlaridan bir voqeani o‘rgansak maqsadga mu vofiq bo‘ladi. Abu Zarr roziyallohu anhu aytadi: “Yo Allohning Rasuli, meni omil qilmaysizmi?” Shunda u zot yelkamga urib: “Ey Abu Zarr, sen zaifsan, albatta, bu (ish) omonatdir, albatta, bu qiyomat kuni xorlik va nadomat bo‘ladi. Faqat kim uni haqqi ila olsa va undagi o‘z burchini ado etsa, bundan mustasno”, dedilar.

Demak, inson biror kasbni boshqaruvini qo‘lga olmoqchi bo‘lsa, unda ikkita xislat bo‘lmog‘i lozim.

Birinchisi – kuchli bo‘lish. Kuch deganda, faqat jismoniy quvvat emas, balki aqliy, zehniy va shaxsiy quvvat ham ko‘zda tutiladi.

Ikkinchisi esa ishonchli – omonatdor bo‘lishidir. Zaiflik mansab mas’uliyatini o‘rniga qo‘yib, risoladagidek ado eta olmaslikning barcha turlarini o‘z ichiga oladi. O‘ziga yuklatilgan vazifa ni uddalay olmaslik, mansabdan foydalanib, o‘z foydasi ortidan quvish, kishilarga zulm o‘tkazish va boshqalar shu jumladandir.

Musulmon kishi o‘zida zaiflik sezsa, masalan, agar mansab taklif etilsa, pora olish orqali zaiflik qilmasligiga shubhasi bo‘lsa, mansabni qabul etmasligi kerak.


“Halol kasb-hunar – qut-baraka keltirar” kitobidan

Boshqa maqolalar
Maqolalar

Til – ilhom va hikmat manbai

20.10.2026   3188   5 min.
Til – ilhom va hikmat manbai

Til shunchaki muomala va muloqot vositasi emas. U insonga Alloh taboraka va taoloning ato etgan eng ulug‘ ilohiy ne’matlaridan biridir. Qur’oni karimda insonning yaratilishi va unga bayon, ya’ni so‘zlash, fikr, ifodalash ta’lim berilganini alohida ta’kidlanadi: «Ar-Rohman. Qur’onni o‘rgatdi. Insonni yaratdi. Unga bayonni o‘rgatdi» («Ar-Rohman» surasi, 1–4-oyatlar).
 

Islom aqidasiga ko‘ra, dunyodagi rang-barang tillar va lahjalar Alloh taoloning cheksiz qudrati va hikmatini ko‘rsatuvchi oyat-dalillardir. Yer yuzida turli millat va elatlarning mavjudligi, ularning o‘z tiliga ega ekani tasodif emas, balki Ilohiy irodaning go‘zal ifodasidir. Bu haqda ilohiy kalomda bunday marhamat qilinadi: «Va Uning oyatlaridan (qudrati dalillaridan) osmonlar va yerning yaratilishi hamda tillaringiz va ranglaringizning turlicha bo‘lishidir...» («Rum» surasi, 22-oyat).


Ona tili har bir xalqning o‘zligi, ma’naviy qiyofasi va ruhiy dunyosini aks ettiruvchi ko‘zgudir. Har bir payg‘ambar o‘z qavmiga tushunarli bo‘lishi uchun aynan o‘z xalqining tilida yuborilgan. Bu haqda ham Qur’oni karimda bunday deyiladi: «Biz har bir payg‘ambarni o‘z qavmi tili bilan yubordik, toki ularga (ilohiy hukmlarni) bayon qilib bersin» («Ibrohim» surasi, 4-oyat).


Bu oyatdan ko‘rinadiki, til – dinni, ezgulikni va haqiqatni yetkazishning eng muhim vositasidir. Tilni asrash va uni rivojlantirish – Alloh bergan omonatni asrash bilan tengdir.


Islom dini nafaqat tilning kelib chiqishi va qadriga, balki undan foydalanish odobiga ham juda katta e’tibor beradi. Musulmon kishining tili faqat yaxshilik va ezgulik taratadigan vosita bo‘lishi lozim. Payg‘ambarimiz Muhammad Mustafo sollallohu alayhi vasallam bunday marhamat qilganlar:


«Kim Allohga va oxirat kuniga iymon keltirgan bo‘lsa, faqat xayrli (yaxshi) so‘zlarni so‘zlasin yoki sukut saqlasin» (Imom Buxoriy va Imom Muslim rivoyati).


Ona tilimiz bo‘lmish o‘zbek tili asrlar davomida Islom ma’rifati, tasavvuf hikmatlari va yuksak axloq bilan sug‘orilgan. Alisher Navoiy, Ahmad Yassaviy, Zahiriddin Muhammad Bobur kabi ulug‘ allomalarimiz bu tilni eng yuksak maqomlarga ko‘targanlar. Navoiy hazratlari ta’kidlaganlaridek: «Tilga e’tiborsiz – elga e’tiborsiz», o‘z ona tilini hurmat qilmaydigan, uni e’zozlamaydigan kishilar eliga, millatiga e’tiborsiz bo‘ladilar. Bunday kimsalar til, millat, vatan tushunchalarining asl mohiyatini, qadr-qimmatini hech qachon anglab yetolmaydilar. Shu o‘rinda Islom nuqtayi nazaridan tilni toza saqlash qanday odoblarni talab etishi masalasiga to‘xtalib o‘tsak. Zero, bu odoblar barchamiz uchun juda zarur, chunki ularning zamirida ona tiliga hurmat-e’tibor masalasi yotadi. Bu odoblarning asosiylari quyidagilardir:


1. So‘zni poklash, ya’ni tilni yolg‘on, g‘iybat, chaqimchilik, so‘kinish va behayo so‘zlardan asrash.

2. Til sofligini saqlash – millat tilini begona, axloqqa zid va mazmunsiz iboralar bilan buzmaslik.

3. Payg‘ambar sunnatiga ergashish: Nabiy alayhissalom so‘zlaganda juda aniq, tushunarli va shirinso‘zlik bilan, tinglovchiga ozor bermay so‘zlar edilar.


Shuni unutmaslik kerakki, milliy o‘zlikni anglash ona tili va kelajak oldidagi mas’uliyatni his qilishdan boshlanadi. Ona tilini sevish, uni e’zozlash va keyingi avlodlarga sof holida yetkazish – har bir insonning vatanparvarlik va ma’naviy burchidir. Islom ta’limotida Vatanni sevish va uning qadriyatlarini asrash iymonning go‘zal ko‘rinishlaridan sanaladi. Til esa Vatanning ma’naviy chegarasidir. Bu chegarani qo‘riqlash Vatan sarhadlarini qo‘riqlash kabi muhim va sharafli ishdir.


Bizning o‘zbek tilimiz – Imom Buxoriy, Imom Termiziy, Mahmud Zamaxshariy kabi dunyoga mashhur allomalar yurtida shakllangan va boyigan tildir. Bu tilda qanchadan-qancha ilmiy va diniy asarlar bitgan, hikmatlar aytilgan. Agar biz o‘z tilimizni unutsak yoki unga beparvo bo‘lsak, o‘z milliy ildizlarimizdan va boy ma’naviy merosimizdan uzilib qolamiz. Tilni asrash, uni yosh avlodga pok, mukammal va go‘zal ko‘rinishda meros qoldirishimiz uchun quyidagi harakatlarni qilishimiz zarur.


Oilada ona tili muhitini mustahkamlash, ya’ni farzandlarimizga yoshligidan ona tilimizning nafosatini, boyligini va go‘zalligini singdirish.


Ilm va ma’rifat tiliga aylantirish, ya’ni zamonaviy fan, texnologiya va Islom ma’rifatini ona tilimizda keng targ‘ib qilish va asarlar tarjima qilish.


So‘z mas’uliyatini his qilish, ya’ni har bir yozilgan va aytilgan so‘z uchun Parvardigor oldida javobgar ekanimizni unutmaslik.


Biz bugun shunga ahamiyat bermog‘imiz lozimki, til bayrami – bu shunchaki bayram sanasi emas, balki Alloh taolo tomonidan berilgan buyuk ne’matdir. Unga shukronalik bildirish va o‘zlikni anglash kunidir. Ona tilimizni asrab-avaylash, uning sofligi va jozibadorligini saqlash, tilimizda ezgu va xayrli so‘zlarni so‘zlash har birimizning insoniy va diniy burchimizdir.

Alloh taolo ona tilimizning qadri va maqomini hamisha baland qilsin, yurtimizni ma’rifat va tinchlik nuri bilan munavvar aylasin! 


Alisher domla Naimov,
Farg‘ona viloyati bosh imom xatib o‘rinbosari,
Ulamolar kengashi a’zosi.

Maqolalar