Sayt test holatida ishlamoqda!
31 Avgust, 2026   |   18 Rabi`ul avval, 1448

Toshkent shahri
Tong
04:25
Quyosh
05:48
Peshin
12:23
Asr
17:03
Shom
19:02
Xufton
20:21
Bismillah
31 Avgust, 2026, 18 Rabi`ul avval, 1448

Tahorat olishda bajariladigan sunnatlar

03.09.2025   6541   12 min.
Tahorat olishda bajariladigan sunnatlar

Bismillahir Rohmanir Rohiym

Tahorat olish uchun shunday joy tanlash lozimki, quyilgan suv yerga tushib, kiyim-boshga sachramasin. Zero, poklanish uchun tahorat qilaturib, kiyim-boshni bulg‘ab olish mantiqqa zid. Xalo va istinjo qilgan joyda tahorat qilinmaydi. Tahorat qilishda behuda so‘zlarni gapirilmaydi. Sharoit bo‘lsa, yuzni qiblaga qilib tahorat olish ham odobdandir.

Namozxon tahorat qilishidan oldin unga tayyorgarlik ko‘rishi kerak. Ko‘pchilik bunga ahamiyat bermaydi. Masalan, oyoqlarni yuvish navbati kelgandagina paypoqlarini yechishadi. Bir oyoqdagi paypoq yechilib, oyoq yuvilgach, u qayta kiyilib, so‘ngra ikkinchi oyoq paypog‘i yechilib yuviladi. Ba’zilar o‘rtada bir artinib olib, so‘ngra oyoqni yuvishga kirishadilar va hokazo. Bunday qilish makruh hisoblanadi.

Sunnatga ko‘ra, tahorat amallari orasiga begona amal kirmasligi kerak. Uzrli kishilar bundan mustasno. Erkaklar istalgan pokiza joyda tahorat olaveradilar. Ayollar esa, nomahramlar ko‘zi tushmaydigan yerda tahorat qilishlari kerak. Tahorat qo‘yidagi tartibda olinadi:


1. Niyat qilish. Niyat qalbdan o‘tkazish bilan bo‘ladi. Ammo niyatni tilda aytish mustahabdir[1].

 

2. Tahoratni “Bismillahir Rohmanir Rohiym” bilan boshlash. Agar tahorat avvalida “Bismilloh”ni aytish esdan chiqsa, eslaganda aytiladi.

 

3. Ikki qo‘lni bo‘g‘inlari bilan uch marta yuvish. Barmoqlarni bir-biriga kiritib, oralariga suv yetkazish kerak. Uzugi bor odam uni qimirlatib tagiga suv yetkazishi zarur. Qo‘llar yuvilayotganda ushbu duo o‘qiladi:


اَلْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي جَعَلَ الْمَاءَ طَهُورًا وَالْإِسْلَامَ نُورًا

“Alhamdu lillahillaziy ja’alal maa tohuron val Islama nuron”

“Suvni poklik manbai, Islom dinini esa nur qilib yaratgan Allohga hamdu sanolar bo‘lsin”.

 

4. Og‘izga o‘ng qo‘l bilan suv olib, yaxshilab (hamma yeriga yetkazib) chayish. Bu holat 3 marta takrorlanadi. Og‘iz chayilayotganda ushbu duo o‘qiladi:


اَللّٰــهُمَّ طَهِّرْ نَكْهَتِي وَاسْقِنِي مِنْ حَوْضِ نَبِيِّك

“Allohumma tohhir nakhatiy vasqiniy min havzi nabiyyik”

“Allohim, og‘zimni pok qil va menga Payg‘ambaringga ato qilganing “Havzi kavsar” suvidan ichishni nasib et”.

 

5. Burunga o‘ng qo‘l bilan yaxshilab suv tortib[2], chap qo‘l bilan qoqish. Bu amal 3 marotaba bajariladi. Burunga suv tortilayotganda ushbu duo o‘qiladi:


اَللّٰــهُمَّ أَرِحْنِي رَائِحَةَ الْجَنَّةِ وَلَا تُرِحْنِي رَائِحَةَ النَّارِ

Allohumma arihniy roihatal jannati va la turihniy roihatan nari

“Allohim, meni jannat hididan bahramand et, do‘zax isidan nari tut.


Eslatma! Ro‘zador kishi og‘iz chayish va burunga suv olishda mubolag‘a qilmaydi. Chunki tomog‘idan suv o‘tib, ro‘zasi buzilishi xavfi bor. Shuningdek, oqar suvlardan tahorat qilinganida og‘iz va burundan chiqqan suv ariqqa tashlanmaydi.

 

6. Yuzni peshonaning ustki qismidan boshlab iyak ostigacha va ikki quloq yumshog‘i o‘rtasidagi joylarni uch marta yuvish. Ikki lab va ustidagi qismlari ham yuzdan hisoblanadi. O‘ng qo‘l hovuchi bilan peshonaning o‘ng tarafiga ohista suv quyilib (bunda ko‘zlarni yummaslik kerak) peshonaning soch ungan yeri, iyak osti va ikki quloq yumshoqlari oralig‘ida biror joy qoldirmay uch bor yuviladi.

Ko‘zlar ichiga suv yetkazish farz emas, chunki ko‘zning ichi yuz hisoblanmaydi. Ko‘z yuz hududida joylashgan alohida bir a’zodir. Uning atrofida yig‘ilib qolgan kirlarni tozalab, o‘rnini yuvish kerak. Yuz yuvilayotganda ushbu duo o‘qiladi:


اَللّٰــهُمَّ بَيِّضْ وَجْهِي بِنُورِكَ يَوْمَ تَبْيَضُّ وُجُوهُ أَوْلِيَآئِكَ وَلَا تُسَوِّدْ وَجْهِي يَوْمَ تَسْوَدُّ وُجُوهُ أَعْدَائِكَ

“Allohumma bayyiz vajhiy bi nurika yavma tabyazzu vujuhu avliyaika va la tusavvid vajhiy yavma tasvaddu vujuhu a’daik”

“Allohim, suyukli bandalaring yuzlari pok holatda turuvchi kuni mening yuzimni ham O‘z nuring bilan yorug‘ qil. Dushmanlaring yuzi qora bo‘lguvchi kunda mening yuzimni qora qilmagin”.

 

7. Soqolga mas'h tortish. Yuz uch bora yuvilgach, qo‘llar yangidan namlanib, soqol ikki qo‘l bilan siypalanib mas'h tortiladi. Bunda barmoqlarni jag‘ tagidan soqol orasiga kiritib, suv yetkazish kerak.

Eslatma! Siyrak soqolli kishilar yuz yuvishda soqoli ostiga suv yetkazishlari lozim.

 

8. Qo‘llarni tirsaklari bilan qo‘shib uch marta yuvish. Ikki qo‘lni yuvishda barmoq uchlaridan boshlab, tirsakda tugatiladi. Avval o‘ng qo‘l so‘ng chap qo‘l yuviladi. O‘ng qo‘l tirsagi bilan yaxshilab ishqalangach, kaftga suv to‘ldirilib, tirsak tomon oqiziladi va yana ishqalanadi. O‘ng va chap qo‘llar tirsaklari bilan shu ravishda uch bora yuviladi. Qo‘llarning mukammal yuvilganiga aniq ishonch hosil qilish uchun tirsaklardan ikki enlik o‘tkazib yuvilsa, maqsadga muvofiqdir. Shunga ko‘ra, tahoratdan oldin tayyorgarlik ko‘rayotganda yenglarni ham tirsakkacha emas, sal yuqoriroqqacha shimarish kerak, shunda ikki enlik tepadan yuvishga imkon bo‘ladi.

O‘ng qo‘l yuvilayotganda ushbu duo o‘qiladi:

اَللّٰــهُمَّ أَعْطِنِي كِتَابِي بِيَمِينِي وَحَاسِبْنِي حِسَابًا يَسِيرًا

“Allohumma a’tiniy kitabiy biyaminiy va hasibniy hisaban yasiro”

“Allohim, (qiyomat kuni) amallarim yozilgan daftarim (nomai a’molim)ni o‘ng tarafimdan berib, hisob-kitobimni oson qilgin”.

Chap qo‘l yuvilayotganda ushbu duo o‘qiladi:

اَللّٰــهُمَّ لَا تُعْطِينِي كِتَابِي بِشِمَالِي وَلَا مِنْ وَرَاءِ ظَهْرِي وَلَا تحَاسِبْنِي حِسَابًا شَدِيدًا

“Allohumma laa tu’tiniy kitabiy bishimaliy va laa min varoi zohriy va laa tuhasibniy hisaban shadiyda”

“Allohim, (qiyomat kuni) amallarim yozilgan daftarim (nomai a’molim)ni chap tarafimdan ham, ortimdan ham bermagin hamda meni qattiq hisob-kitob qilmagin”.

 

9. Boshga bir marta mas'h tortish. Boshga mas'h tortish uchun ikki qo‘lning kaft va barmoqlari yangidan namlanadi, bosh hamda ko‘rsatkich barmoqlaridan boshqa barmoqlar birlashtirilib boshning old tomonidan orqasiga qarab (kaftlarning jimjiloq tomonidan yarmi boshga tekkizib) bo‘yingacha siypalanadi. So‘ng bosh hamda ko‘rsatkich barmoqlari birlashtirilib boshning orqasidan old tarafiga qarab (kaftlarning qolgan nam qismi, ya’ni bosh barmoq tomonidan yarmi boshga tekkizib) peshonagacha mas'h qilinadi.

Boshga mas'h tortilayotganda ushbu duo o‘qiladi:

اَللّٰــهُمَّ غَشِّنِي بِرَحْمَتِكَ وَأَنْزِلْ عَلَيَّ مِنْ بَرَكَاتِكَ

“Allohumma g‘oshshiniy birohmatika va anzil ’alayya min barokatik”

“Allohim, O‘z rahmating bilan boshimni silagin va ustimga barakotlaringni yog‘dirgin”.

 

10. Quloqqa mas'h tortish. Boshga mas'h tortilgach, barmoqlar qayta namlanmaydi, balki, boshga mas'h tortish uchun namlangan bosh hamda ko‘rsatkich barmoqlari bilan ikki quloq bir marta mas'h qilinadi. Ko‘rsatkich barmoq bilan quloq ichlari, bosh barmoq bilan esa quloq orqalari siypalanadi.

Quloqqa mas'h tortilayotganda ushbu duo o‘qiladi:

اَللّٰــهُمَّ اجْعَلْنِي مِنَ الَّذِينَ يَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَيَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ

“Allohummaj’alniy minallaziyna yastami’unal qovla fayattabi’una ahsanah”

“Alloh, so‘zni tinglab, so‘ng uning eng go‘zaliga (foydalisiga) ergashadiganlardan qilgin”.

 

11. Bo‘yinga mas'h tortish. Quloqlar mas'h qilingach, kaftning orqa tarafi gardandagi qon tomirlariga tekkiziladi. Ko‘pchilik tomoqqa mas'h tortadi. Bu esa bid’atdir.

Bo‘yinga mas'h tortilganda ushbu duo o‘qiladi:

اَللّٰــهُمَّ أَعْتِقْ رَقَبَتِي مِنَ النَّارِ وَاحْفَظْنِي مِنَ السَّلاَسِلِ وَاْلأَغْلاَلِ

Allohumma a’tiq roqobatiy minan nari vahfazniy minas salasili val ag‘lal

“Allohim, meni do‘zax azobidan qutqargin va zanjirlarda sudralishdan saqlagin”.

 

12. Oyoqlarni uch marta yuvish. Avval o‘ng oyoq, so‘ng chap oyoq yuviladi. Oyoqni yuvish barmoq uchlaridan boshlab to‘piqda tugatiladi. “To‘piq” oyoqning ikki yonida bo‘rtib chiqqan suyakdir. Oyoq yuvilganda, to‘piq ham qo‘shib yuviladi.

Tahorat oyoqni yuvish bilan mukammal bo‘ladi. Oyoqni yuvish, qo‘lni yuvishdek, barmoqlardan boshlanadi. Avval o‘ng oyoq barmoqlariga suv quyilib, to‘pig‘i bilan bir bor yuvilgach, chap qo‘l jimjilog‘i bilan o‘ng oyoq jimjilog‘ining ost tomonidan boshlab bir marta xilol qilinadi. So‘ng yana ikki bor mazkur tartibda yuviladi.

O‘ng oyoq yuvilayotganda ushbu duo o‘qiladi:

اَللّٰــهُمَّ ثَبِّتْ قَدَمَيَّ عَلَى الصِّرَاطِ يَوْمَ تَزِلُّ فِيهِ اْلأَقْدَامُ

“Allohumma sabbit qodamayya ’alas siroti yavma tazillu fiyhil aqdam”

“Yo Alloh, oyoqlar toyguvchi (qiyomat) kun(i)da oyoqlarimni Sirot (ko‘prigi) uzra sobitqadam ayla”.

Chap oyoq ham o‘ng oyoqni yuvish tartibida yuviladi, lekin chap oyoqni hilol qilish (chap qo‘l jimjilog‘i bilan) bosh barmoqdan boshlab, jimjiloqda tugatiladi.

Chap oyoq yuvilayotganda ushbu duo o‘qiladi:

اَللّٰــهُمَّ اجْعَلْ سَعْيِي مَشْكُورًا وَذَنْبِي مَغْفُورًا

“Allohummaj’al sa’yiy mashkuron va zanbiy mag‘furo”

“Allohim, qilgan ishlarimni savob yo‘liga burgin va gunohlarimni avf etgin”.

 

13. Tahorat olgandan so‘ng: “Ashhadu allaa ilaha illallohu vahdahu laa shariyka lahu va ashhadu anna Muhammadan ’abduhu va Rasuluhu”, deb aytish.

Umar ibn Xattob roziyallohu anhudan rivoyat qilinadi. Rasululloh sollallohu alayhi vasallam: «Kim tahorat olib: “Ashhadu allaa ilaha illallohu vahdahu laa shariyka lahu va ashhadu anna Muhammadan ’abduhu va Rasuluhu”, desa, unga jannatning sakkizta eshigi ochilib, xohlaganidan kiraveradi», dedilar (Imom Muslim rivoyati).

 

14. Uyda tahorat olish. Rasululloh sollallohu alayhi vasallam: “Kim o‘z uyida tahorat qilib, Allohning uylaridan bir uyga Allohning farzlaridan bir farzni ado etish uchun yurib borsa, uning ikki qadamidan biri ila xatosi o‘chadi, boshqasi ila darajasi ko‘tariladi”, dedilar (Imom Muslim rivoyati).

 

15. Ishqalash. Qo‘lni a’zo ustidan suv bilan yoki undan keyin yurg‘izish.

 

16. Suvni tejash. Rasululloh sollallohu alayhi vasallam bir mud suv ila tahorat qilar edilar (Imom Buxoriy, Imom Muslim rivoyati).

 

17. Oynaga qaraganda duo qilish. Ali roziyallohu anhudan rivoyat qilinadi: Rasululloh sollallohu alayhi vasallam oynaga qarasalar:

“Allohumma anta hassanta xolqiy fa hassin xuluqiy”

“Allohim, yaratilishimni go‘zal qilding, xulqimni ham chiroyli qilgin”, deb aytardilar.


Davron NURMUHAMMAD


[1] Mustahab – Rasululloh sollallohu alayhi vasallam doimiy qilmagan, ammo bajarilishi yaxshilik hisoblangan amal. Masalan, tahoratni o‘ng a’zodan boshlash, bo‘yinga mas'h tortish, namozdagi esnoq va yo‘talni imkon qadar qaytarish. Mustahabni qilgan odam savobga ega bo‘ladi, qilmagan gunohkor bo‘lmaydi.
[2] Burunga suv tortayotganda, avval o‘ng teshigiga so‘ng chap teshigiga suv olinadi.

Boshqa maqolalar
Maqolalar

NIMA BID’AT-U, NIMA SUNNAT? “BID’AT” TUSHUNCHASINING BUGUNGI KUNDAGI TALQINI

20.08.2026   33086   7 min.
NIMA BID’AT-U, NIMA SUNNAT? “BID’AT” TUSHUNCHASINING BUGUNGI KUNDAGI TALQINI

Hozirgi kunda “bid’at” so‘zini ko‘pchiligimiz tez-tez eshitamiz. Ta’bir joiz bo‘lsa, bu so‘zni bilgan ham, bilmagan ham, tushungan ham, tushunmagan ham ishlatmoqda.

Alloma ibn Hajar Makkiy rahimahulloh o‘zining “Fathul Mubiyn” asarida bid’atning lug‘aviy ma’nosini quyidagicha keltirgan:

“Bid’at so‘zi lug‘atda – o‘xshashi bo‘lmagan, yangi narsani paydo qilish”, degan ma’noni beradi.

“Bahrul Layoliy sharhi Bad’ul Amoliy”da esa, bid’atning lug‘aviy ma’nosini: “Avval bo‘lmagan, o‘xshashi yo‘q narsani paydo qilish” deb keltirgan.

Shundan kelib chiqib, mazkur ulamolar bid’at xoh ibodatlarda, xoh odatlarda bo‘lsin, yaxshi yoki yomon bo‘lsin, Qur’on va sunnatda mavjud bo‘lmagan yangi paydo bo‘lgan narsa deb qaraganlar.

Ulamolar lug‘aviy bid’atni besh qismga bo‘lganlar.

Birinchisi: Vojib bid’at. Nahv ilmini o‘rganish bid’atning shu turiga kiradi. Chunki bu ilmni bilmasdan Qur’on va sunnatni bilib bo‘lmaydi. Bu ikki manbani o‘rganish vojib. Vojibni bajarishga xizmat qiladigan narsa ham vojib bo‘ladi.

Demak, Qur’on va sunnatni o‘rganish uchun nahvni o‘rganish vojib.

Ikkinchisi: Harom bo‘lgan bid’at. Mo‘tazila, jabariya va hozirgi salafiy hamda ahli sunnaga zid bo‘lgan turli firqa va oqimlarni ta’sis etish. Chunki bular ham Islomning ilk davrlarida bo‘lmay, keyinchalik turli maqsadlarda tashkil qilingan bo‘lib, asosan sof Islom aqidasini noto‘g‘ri talqin qilish, Islomga va musulmonlarga zarar berish bilan tanilgan. Shuning uchun bunday firqa va oqimlarga kirish harom hisoblanadi.

Uchinchisi: Mustahab bid’at. Masjidlarga minoralar qurish, ma’had va madrasalar barpo etish, Qur’on qiroatini eshitish va Nabiy sollallohu alayhi vasallamning siyratlarini o‘rganish uchun turli majlislar tashkil qilish mustahab bid’atlar sirasiga kiradi.

To‘rtinchisi: Makruh bid’at. Masjidlarga ziynat berish.

Beshinchisi: Muboh bid’at. Yeb-ichish, kiyim-kechak, maskan-manzillarda kengchilikka yo‘l qo‘yish. Ya’ni agar haloldan bo‘lsa, kishi o‘zi yashaydigan manzilini chiroyli ta’mirlasa, faxr va kibrdan xoli bo‘lib, qimmatbaho kiyim kiygan bo‘lsa va yemoq-ichmog‘ida kengchilikka yo‘l qo‘ysa, gunohkor bo‘lmaydi. Chunki shar’an bu paytda mazkur ishlar muboh sanaladi.

 

Bid’atning shar’iy-istilohiy ma’nolari

Bid’atning shar’iy – istilohiy ma’nolarini “Bahrul Laoliy sharhi Bad’ul Amoliy” asarining sohibi quyida uch qism qilib keltirganlar:

الزِّيَادَةُ وَالنُّقْصَانُ فِي الدِّينِ مِنْ غَيْرِ إِذْنِ الشَّارِعِ

1. “Shore’ning iznisiz dinda ziyoda va nuqsonga yo‘l ochish”.

جَعْلُ غَيْرِ الدِّينِ دِينًا أَوْ مَا يَكُونُ مُشَابِهًا بِالدِّينِ وَلَيْسَ مِنَ الدِّينِ

2. “Dindan bo‘lmagan narsani din deb bilish yoki dinga o‘xshash martabaga ko‘tarish”.

عَمَلٌ مُحْدَثٌ عَلَي نِيَّةِ الْعِبَادَةِ

3. “Dinda asli yo‘q bo‘lib, yangi paydo bo‘lgan narsani ibodat niyatida bajarish”.

Mazkur ta’riflarga asoslanib fuqaholar ikita fiqhiy qoidani joriy qilganlar.

الْأَصْلُ فِي الْأَشْيَاءِ هُوَ الْإِبَاحَةُ

1. “Narsalardagi asl qoida mubohlik va tozalikdir”. Ya’ni, aslida hamma narsa muboh va tozadir.

الْأَصْلُ فِي الْأَشْيَاءِ هُوَ الْحُرْمَةُ

2. “Narsalardagi asl qoida haromlik va nopoklikdir”.

Zohiran qaraganda bir-biriga zid bo‘lgan bu ikki qoidani tatbiqi shundayki, agar bir kishi dunyo ishlarini osonlashtirish, odamlarning og‘irini yengil va uzog‘ini yaqin qilish maqsadida biror narsa masalan mashina, telefon yoki turli foydali moslamalar o‘ylab topib ixtiro qilsa, “Narsalardagi asl qoida mubohlik va tozalikdir”, qoidasiga binoan bu yaxshi va maqtalgan ish hisoblanadi.

Ammo, ibodat niyatida dinda biror narsani joriy qilish, sunnat bo‘lmagan amalni sunnat deb e’tiqod qilish, “Narsalardagi asl qoida haromlik va nopoklikdir”, qoidasiga binoan bid’at va harom ish hisoblanadi.

Bid’atning turlari.

“Sahihi Buxoriy” kitobini sharhlagan Imom Qastaloniy rahimahulloh aytadilar: “Imom Bayhaqiy Imom Shofe’iydan naql qilib: “Kitobu sunnatga va ijmoga xilof bo‘lgan ishlar zalolatga chorlovchi bid’atdir. Ammo, kitobu sunnatga xilof bo‘lmagan yaxshi ishlar bid’at emas, balki “Muhdasotu mahmuda” ya’ni keyin paydo bo‘lgan maqtalgan ishlardir”, deganlar (Qastaloniy. J. 1. B. 302).

Jarir ibn Abdulloh roziyallohu anhudan qilingan rivoyatda:

قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّي اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: مَنْ سَنَّ فِي الإسلام سُنَّةً حَسَنَةً فَعُمِلَ بِهَا بَعْدَهُ کُتِبَ لَهُ مِثْلُ أَجْرِ مَنْ عَمِلَ بِهَا وَلَا یُنْقَصُ مِنْ أُجُورِهِمْ شَيْءٌ وَمَنْ سَنَّ فِي الْإِسْلَامِ سُنَّةً سَیِّئَةً فَعُمِلَ بِهَا بَعْدَهُ کُتِبَ عَلَيْهِ مِثْلُ وِزْرِ مَنْ عَمِلَ بِهَا وَلَایُنْقَصُ مِنْ أَوْزَارِهِمْ شَيْءٌ.

Rasululloh sollallohu alayhi vasallam aytdilar: “Kim Islomda chiroyli yo‘lni joriy qilsa, bas u uchun uning ajri va undan keyin unga amal qilganlarning ham ajri bo‘ladi. Ularning ajrlaridan biror narsa kamaytirilmaydi” (Imom Muslim rivoyati).

Mana shu va boshqa dalillarga tayanib, ulamolarimiz bid’atni ikki qismga bo‘lganlar: bid’ati hasana (yaxshi bid’at) va bid’ati sayyia (yomon bid’at).

Hofiz ibn Hajar rahimahulloh: “Shariatning asliga xilof bo‘lmay, shu bilan birga foydali va xayrli amallar bid’ati hasanadir. Shar’iy asosga ega bo‘lmagan amal yoki e’tiqodni joriy qilish bid’ati sayyia deyiladi”, deganlar. (“Fathul Boriy” kitobi, J. 4. B. 253).

Bid’ati hasana – bunga hazrati Umar roziyallohu anhuning ishlarini misol qilish mumkin. Sunnat amal bo‘lgan tarovih namozini Rasululloh sollallohu alayhi vasallam jamoat bilan o‘qimas edilar. Hazrati Umar esa xalifalik davrida mazkur namozni imomga iqtido qilib, jamoat bilan o‘qishni joriy qildi va: “Qanday yaxshi bid’at bo‘ldi”, dedi.

Shunga binoan diniy ilmlar o‘rgatish uchun alohida madrasalar qurish, kitoblar chop etish, masjidlarga gilam solish, Rasululloh sollallohu alayhi vasallamni go‘zal siyratlarini targ‘ib qilish uchun mavlid o‘qish singari din asoslariga zid bo‘lmagan amallar bid’ati hasana bo‘ladi. Unga amal qilish joiz va u zalolatga boshlamaydi.

Bid’ati sayyia esa, shar’iy asosga ega bo‘lmagan biror amal yoki e’tiqodni joriy etishdir. Bunday bid’at ayni zalolat bo‘lib, u shariatimizda rad etilgan. Quyidagi hadisi sharif ham shunga dalolat qiladi.

Payg‘ambarimiz sollallohu alayhi vasallam aytdilar:

مَنْ أَحْدَثَ فِي أَمْرِنَا هَذَا مَا لَيْسَ مِنْهُ فَهُوَ رَدٌّ

“Kim bizning bu dinimizda unda bo‘lmagan yangi narsani kiritsa, rad qilinadi” (Imom Buxoriy rivoyati).

Demak, hadisda ko‘zlangan maqsad dinning asosiy manbalari bo‘lmish Kitob, sunnat va ijmoga xilof bo‘lgan ishlarni paydo qilish bo‘lsa, bas, u rad qilingandir. Ammo dunyoviy hayotning ravnaqiga xizmat qiladigan, insonlarga manfaat beradigan ishlarni paydo qilish, garchi Kitobu sunnatda asosi mavjud bo‘lmasa-da, zinhor bid’at deyilmaydi.

 

O‘tkirbek Sobirov
O‘zbekiston musulmonlari idorasi mas’ul xodimi
Toshkent islom instituti o‘qituvchisi

MAQOLA