Ibn Atoulloh Sakandariy rahimahulloh bunday deganlar:
“O‘zingni noma’lumlik yeriga ko‘m!” Odamlar e’tibori aldamchidir, bu shirin yolg‘on, shirin zahar kabi halok qilmasin, umringni yoqib kulini ko‘kka sovurmasin.
Vafot qilganingda "Jasad qani?", "Murda qayerda?" deyishadi. Ismingni aytishmaydi…
Janoza namozingni o‘qimoqchi bo‘lishganda "Tobutni hozirlanglar", deyishadi. Ismingni aytishmaydi…
Dafn qilishayotganda "Mayyitni olib kelinglar", deyishadi. Ismingni aytishmaydi…
Shunday ekan, qavming, mansabing, naslu nasabing seni aldab qo‘ymasin.
Bismillahir Rohmanir Rohiym
Bir donishmanddan so‘radilar: "Insonlarning asl tabiatini qayerdan bilamiz?".
U bunday javob berdi:
Er(ning mehr-muhabbati) ayoli kasal bo‘lib qolganda bilinadi.
Ayol(ning sadoqati) eri faqir bo‘lib qolganda bilinadi.
Do‘stning qandayligi — boshingga qiyinchilik tushganda bilinadi.
Farzandlarning (ehtiromi) ota-onasi qariganda bilinadi.
Aka-uka (va opa-singillar)ning (oqibati) meros taqsimlanayotganda bilinadi.
Qarindoshlarning (o‘zaro rishtasi) musofirchilikda (begona yurtda) bilinadi.
Haqiqiy (sof) muhabbat manfaatlar tugaganda bilinadi.
Mo‘min(ning iymonida sobitligi) esa balolarga ro‘baro qilinganida bilinadi.