Sayt test holatida ishlamoqda!
15 Avgust, 2026   |   2 Rabi`ul avval, 1448

Toshkent shahri
Tong
04:04
Quyosh
05:32
Peshin
12:28
Asr
17:20
Shom
19:27
Xufton
20:52
Bismillah
15 Avgust, 2026, 2 Rabi`ul avval, 1448

Dinimizda takfir tushunchasi

17.02.2023   2406   1 min.
Dinimizda takfir tushunchasi

Hozirgi biz yashab turgan musulmonlar jamiyatini ichidan buzib va tafriqalarga sabab bo'ladigan taxdidlardan biri takfir hisoblanadi. Takfir – musulmon insonni gunohi yoki xatosi sabab kofirga chiqarishga aytiladi. Takfir xodisasi dastlab hazrati Ali halifalik davrida unga qarshi chiqqan xavorijlardan sodir bo'lgan. Ular o'zlariga qo'shilmagan yoki ergashmagan musulmonlarni kofirga chiqarib, ularni jonlarini va mollarini halol sanab ularni o'ldirishgan va mollarini talon-taroj qilishgan. Hatto xulofoi roshidin bo'lgan Usmon ibn Affon va xazrati Ali roziyallohu anhuni ham kofirlikda ayblashgan.

Afsuski hozirgi kunda ham havorijlarni yo'lini tutgan turli diniy mutaassib tashkilotlar vakillari musulmonlar yashayotgan o'lkalarni kofirlar yurti deb, o'zlariga ergashmagan yoki qo'shilmagan, u erlarda tinch omonlikda, ibodatlarini to'la to'kis bajarib kelayotgan musulmonlarni ham kofirga chiqarib ularni jonlarini va mollarini halol sanab, ularni o'ldirib mol-mulklariga ega chiqishmoqdalar.

Darhaqiqat islom dinimiz kalimani aytib uni tasdiq qilgan musulmonni kofir deb aytishdan qaytaradi. Payg'ambarimiz alayhissalom muborak hadislarini birida shunday deydilar – “Uch narsa iymonni aslidandir: “Laa ilaha illalloh” degan kishiga tegmaslik. Gunohi sababli kofirga chiqarmaymiz. Amali sababli uni islomdan chiqarmaymiz”. Demak gunohi kabira qilib qo'ygan musulmon madomiki o'sha gunohni halol sanamasa ahli sunna valjamoa nazdida u kishini kofirlikka hukm qilinmaydi. Agar tavba qilmay vafot etsa gunohiga yarasha azoblanadi, lekin abadiy do'zaxda qolmaydi.

Norin tumani “Qozokovul” jome
masjidi imom xatibi R. Alixonov

MAQOLA
Boshqa maqolalar
Maqolalar

Ot izini toy bosar

14.08.2026   2818   1 min.
Ot izini toy bosar

Bismillahir Rohmanir Rohiym

O‘g‘il har oylik maoshini onasiga topshirar, uning yuzidagi tabassumni ko‘rib, o‘zini dunyodagi eng boy inson deb hisoblardi.
Yillar o‘tib, onasi olamdan o‘tdi. Navbatdagi maoshini olgan o‘g‘il bir zum ne qilarini bilmay qoldi-yu, bir qarorga keldi: «Pullarni onamning nomidan ehson qilaman».


Shu kundan e’tiboran, u har oy masjidlarga suv kullerlari o‘rnatishni odat qildi. Namozxonlar suv ichib, onasining haqiga duo qilishlaridan qalbi taskin topardi.


Kunlardan bir kun mahalla masjidida yangi kuller o‘rnatilganini ko‘rib, «Attang, bu safar kechikdim-a», deb o‘kindi. Shunda yoniga imom kelib:


– Xayrli hadya uchun rahmat, – dedi.

– Uzr, adashdingiz, shekilli. Buni men olib kelmadim...

– Yo‘q, adashmadim. Buni sizning nomingizdan o‘g‘lingiz keltirdi.

Orqasiga o‘girilgan ota jilmayib turgan o‘g‘liga ko‘zi tushdi.

– Bolam, bunga pulni qayerdan olding? – hayajondan ko‘zlari yoshlandi otaning.

– Ota, anchadan beri menga beradigan pullaringizni yig‘ib yurgandim. Siz buvijonim uchun xayrli ish qilayotganingizni ko‘rib, men ham siz uchun shunday qilishni istadim.


Otaning ko‘zlaridan quvonch yoshlari sizib chiqdi. U o‘g‘liga nasihat qilmagan, shunchaki o‘z amali bilan namuna bo‘lgandi.


Ha, farzandlar eshitgan gaplarini unutishi mumkin, ammo ko‘rgan amallarini hech qachon unutmaydi. Bugun ota-onamizga qilgan yaxshiligimiz ertaga farzandlarimizdan albatta qaytadi.


Akbarshoh RASULOV

 

Ibratli hikoyalar