Maktab davrlaridagi imtihonlarimiz onam olib beradigan sovg'alar bilan esda qolgan. Har gal imtihon topshiradigan kunimizdan oldin yoki topshirganimizdan keyin natijalar qanday bo'lishidan qat'i nazar onam barchamizni bozorga olib chiqar va ko'nglimizga yoqadigan hadyalar olib berar edilar. Kimdirga kiyim, kimdirga poyafzal, yana qaysi birimizgadir anchadan beri orzu qilib yurgan o'yinchog'i... hammamiz o'zimizda yo'q sevinardik.

Bozordan kelganimizdan keyin onam bizga “Bu sovg'alarni sizlarning qilgan mehnatlaringiz, ilm olish yo'lidan qilgan hatti-harakatlaringiz uchun olib berdim” derdilar. Shu gaplari ongimizda muhrlanib qolgan. Bundan tashqari uncha-muncha onalar aytmaydigan yana bir ajoyib gaplari bor edi: “Erkak kishi bir ishga kirishdimi, albatta uni oxiriga etkazmay qo'ymasligi kerak. Natija qanday bo'lishi muhim emas, muhimi kishining harakati va jiddu-jahd bilan mehnat qilishidir”.

Doktor Abdulloh Muhammad Abdulmu'tining

“Farzand tarbiyasida 700 ta saboq” kitobidan

G'iyosiddin Habibulloh, Kamronbek Islom tarjimasi.