Fitnalar sodir bo'lganida musulmon kishi shariatning bunga munosabatini bilmog'i kerak bo'ladi. Buning uchun esa ahli sunna ulamolaridan so'rashi va ularning ko'rsatmasiga ko'ra harakat qilmog'i lozim bo'ladi. Chunki Alloh taolo “Agar bilmasangiz zikr ahlidan so'ranglar”, degan. Boshqa bir oyatda esa “Ey iymon keltirganlar! Allohga itoat qiling, Payg'ambarga va o'zingizdan bo'lgan ish boshilarga itoat qiling. Biror narsa haqida tortishib qosangiz, agar Alloh va oxirat kuniga iymon keltirgan bo'lsangiz, uni Allohga va Payg'ambarga qaytaring. Ana shunday qilish xayrli va oqibati yaxshidir”, deyilgan.
Ibn Abbos bu oyatning tafsirida “o'zlaringizdan bo'lgan ishboshilardan” murod din va fiqh ahli deganlar. Qolaversa, esdan chiqarmasligimiz kerakki, ahli sunna val jamoa ulamolari Payg'ambarimiz Muhammad sollallohu alayhi vasallamning merosxo'rlaridir. Fitnalar paytida qanday yo'l tutishimizni ulardan so'rashlik bizlarga vojib bo'ladi.
Imom Termiziy Abu Dardo roziyallohu anhudan rivoyat qilingan hadisda, Nabiy sollallohu alayhi vasallam: “Olimlar payg'ambarlarning merosxo'rlaridir. Albatta, Payg'ambarlar dinorni ham dirhamni ham meros qoldirmaganlar. Ular ilmni meros qoldirganlar…”, deyilgan.
Ulamolar Allohning shariatining yordamchilari, insonlarga haqni botildan, hidoyatni zalolatdan ajratib bayon qilib beruvchilardir. Nabiy sollallohu alayhi vasallam “Insonlardan shundaylari borki, ular yaxshiliklar uchun kalit, yomonliklar uchun qulfdir”, deganlar.
Fitnalar eshigini yopadigan ham, ulardan chiqish kaliti ham ulamolardir. Shuning uchun ahli sunna val jamoa ulamolari atrofida yig'ilish va ular bilan birlashish lozim bo'ladi. Musulmonlar jamoasi bilan birga bo'lgandagina fitnalar zarar qilmasligi mumkin. Chunki bo'ri ham podadan ayrilgan qo'yga hujum qilganidek, shayton ham musulmonlar jamoasidan ajralgan kishilarni fitnalar domiga tortib boradi.
Bashir ibn Amrdan rivoyat qilinadi: “Ibn Mas'ud chiqayotgan paytida biz tayyorlanib turdik. U Qodisiya yo'lida kelib tushdi. Bir bog'ga kirib, qazoyi hojat chiqardi. So'ngra tahorat oldi. So'ngra chiqdi. Uning soqollaridan suv tomib turardi. Biz unga: “Bizga nasihat qiling. Insonlar fitnaga tushganlar. Siz bilan yana uchrashamizmi, yo'qmi bilmaymiz”, dedik.
Shunda u: “Allohga taqvo qilinglar. Yaxshi odam xotirjam bo'lguncha yoki fojirdan qutilguncha sabr qilinglar. Jamoatni lozim tutinglar. Albatta, Alloh taolo Muhammad sollallohu alayhi vasallamning ummatini zalolatda jamlamaydi”, dedilar. Jamoat bilan birga bo'lish rahmat bo'lsa, undan ajralish azobdir. Jamoat bilan bo'lgan kishi fitnalardan uzoq bo'ladi va najotga erishadi. Jamotdan ajralgan kishi esa fitnalarga tushadi va azobga duchor bo'ladi. Jamoat bu faqat ko'pchilik degani emas, balki ahli sunna val jamoa yo'lidan yurgan kishilar jamoatdir.
Shuning uchun Ibn Mas'ud roziyallohu anhu “Agar faqih tog'ni ustida bo'lsa edi, u jamoat bo'lardi”, degan edilar.
Huzayfa roziyallohu anhu aytadilar: “Insonlar Rasululloh sollallohu alayhi vasallamdan yaxshiliklar haqida so'rardilar. Men esa unga tushib qolishimdan qo'rqib yomonliklar haqida so'rardim. Men “Yo Rasululloh! Biz johiliyat va yomonliklarda edik. Alloh taolo bizga mana bu yaxshilikni keltirdi. Bu yaxshilikdan keyin yomonlik bo'ladimi?” deb so'radim. “Ha. Faqat unda daxon bo'ladi” dedilar. “Uning daxoni nima?” dedim. U zot: “Bir qavmlar bo'ladi, ular mening yo'limdan boshqa yo'lda bo'ladilar. Ularni taniysan va inkor qilasan” dedilar. Men “Mana shu yaxshiliklardan keyin yana yomonliklar bo'ladimi?” dedim. “Ha. Jahannam eshigiga chaqiruvchilar bo'ladi. Kim ularga ijobat qilsa, unga (jahannamga) tushadilar” dedilar u zot. Men: “Yo Rasululloh! Bizga ularni sifatlab bering” , dedim. Rasululloh sollallohu alayhi vasallam: “Ularning terilari xuddi bizning terilarimizdek, bizning tillarimiz bilan gaplashadilar”, dedilar. “O'sha narsalar menga etib qolsa, menga nimani buyurasiz”, dedim. Shunda Rasululloh sollallohu alayhi vasallam: “Musulmonlar jamoasi va ularning imomlarini lozim tut”, dedilar.
TII Modul' ta'lim shakli bitiruvchisi,
Horazm viloyati, Shovot tumani Yusuf Hamadoniy
jome masjidi imom-xatibi Shermuhammad Boltayev
Raddiya: Islomda peshvolikni da’vo qiladigan guruh va oqimlar dindagi ayrim tushuncha va so‘zlarni g‘arazli maqsadlari yo‘lida buzib, noto‘g‘ri talqin qilishi hammaga ma’lum. Ular shu orqali musulmonlar hissiyotiga teginish, o‘zlariga tobelarni ko‘paytirish, dindor va ilmli bo‘lib ko‘rinishga harakat qiladi. “Tog‘ut” so‘zi ular ko‘p ishlatadigan, insonlarni, ayniqsa hukmdorlarni ayblashda qo‘llaydigan tushunchalardan biri. Aslida u nima? Qanday ma’nolarda ishlatiladi? Kimlar tog‘ut bo‘lishi mumkin?
“Tog‘ut” lafzi “tug‘yon” so‘zi bilan o‘zakdosh bo‘lib, Alloh belgilab qo‘ygan chegaradan chiqishga, kufrda haddan oshishga, isyon qilishga nisbatan ishlatiladi. Islomda Allohning yo‘lidan boshqa yo‘l “tog‘ut” deyiladi. Tog‘utning kattasi Shaytondir.
“Tog‘ut” kalimasi Qur’oni karimning sakkiz joyida zikr qilingan bo‘lib, ulamolarimiz uni turlicha tafsir qilgan. Umar ibn Xattob roziyallohu anhu, Imom Sha’biy, Imom Zahhok “Tog‘utdan murod – Shayton” degan. Imom Abu Oliya va Muhammad ibn Sirin tog‘ut sehrgar va folbin ekanini aytgan.
“Tafsiri Jalolayn”da tog‘ut so‘zi tafsiriga murojaat qilaylik: “Kim tog‘utga kufr keltirib, Allohga iymon keltirsa, batahqiq uzilmaydigan mustahkam tutqichni ushlagan bo‘ladi” (Baqara surasi, 256) va “Kufr keltirganlarning do‘stlari tog‘utlardir. Ularni nurdan zulmatlarga chiqarurlar” (Baqara surasi, 257) oyatlarida tog‘utlar – but-sanamlar va Shayton, “Kitob (Tavrot)dan nasibador bo‘lganlarning “Jibt” va “Tog‘ut”ga sig‘inishlarini va kofirlarga “Shular mo‘minlardan ko‘ra to‘g‘riroq yo‘ldadir” deyishlarini ko‘rmadingizmi?!” (Niso surasi, 51) oyatida – Jibt va Tog‘ut Quraysh qabilasidagilarning ikki sanami, “O‘zlarini, Sizga nozil qilingan (Qur’on) va Sizdan oldin nozil qilingan (ilohiy kitoblar)ga iymon keltirgan, deb hisoblaydiganlarning hukm so‘rab, Tog‘ut huzuriga borishni xohlayotganlarini ko‘rmadingizmi?” (Niso surasi, 60) oyatidagi tog‘ut kufrda haddan oshgan, tug‘yonga ketgan Ka’b ibn Ashraf, “Kofirlar (esa) Tog‘ut yo‘lida jang qiladilar” (Niso surasi, 76-oyat) va “Kim Allohning la’natiga uchragan, g‘azabiga duchor bo‘lgan, maymun va cho‘chqaga aylantirilgan va tog‘utga ibodat qilgan bo‘lsa, ana o‘shalar yomon martabadagi va to‘g‘ri yo‘ldan butunlay adashgan kimsalardir” (Moida surasi, 60) oyatlarida ular Shayton, “Batahqiq, Biz har bir ummatga: “Allohga ibodat qiling va tog‘utdan chetlaning” deb payg‘ambar yuborganmiz” (Nahl surasi, 36-oyat) va “Tog‘utdan, unga ibodat qilishdan chetda bo‘lganlarga va Allohga qaytganlarga xushxabar bor” (Zumar surasi, 17-oyat) oyatlarida ham ular Shayton deb nazarda tutilgan.
Alloma Ibn Atiyya aytadi: “Ba’zi olimlar: “Allohdan o‘zga ibodat qilinadigan har qanday narsa tog‘utdir”, degan”. Fir’avn, Namrud va o‘zini iloh deb e’lon qilganlar va ibodat qilinadigan but-sanamlar tog‘ut deyiladi.
Muqotil roziyallohu anhu “Kufr keltirganlarning do‘stlari tog‘utlardir” oyatidagi tog‘utni Ka’b ibn Ashraf va Huyay ibn Axtab deb tafsir qilgan. U ikkisi islom va musulmonlarga adovati cheksiz, Rasululloh sollallohu alayhi vasallamga ko‘p aziyat bergan, musulmonlarga qarshi urushga juda ko‘p da’vat qilgan yahudiylardan edi.
Imom Navaviy aytadi: “Lays, Abu Ubayda, Kisoiy va ko‘pchilik tilshunoslar: “Tog‘ut – Alloh taolodan boshqa ibodat qilinadigan narsa”, degan”.
Shayx Muhammad Amin Shinqitiy: “Haqiqat shuki, Allohdan o‘zga ibodat qilinadigan har qanday narsa tog‘ut, eng katta tog‘ut esa Shaytondir”, deydi.
Tog‘ut so‘zining ma’nosi haqida buyuk mufassir Imom Tabariy “Jomi’ul bayon” tafsirida: “Fikrimcha, tog‘ut haqida to‘g‘ri gap shuki, tog‘ut Allohga tug‘yon qilib, Uni tark etib, Undan o‘zgaga ibodat qilingan narsadir. O‘sha ma’bud inson, shayton, but va boshqa narsalar bo‘lishi mumkin”, deydi.
Mufassir olim Hasan Tahsin Fayzli “tog‘ut” so‘zini “Allohdan uzoqlashtiradigan, uning amrlarini bajarishni man etadigan kimsalar”, deb izohlagan.
Demak, sahobai kiromlar, tobeinlar va ulamolarimizning so‘zlaridan tog‘ut kalimasi shayton, sehrgar, folbin va Allohdan boshqa ibodat qilinadigan har qanday narsa ekani ma’lum bo‘lmoqda.
Afsuski, hozirgi kunda ba’zi toifalar musulmon rahbarlarni tog‘ut deb atab, ularni osongina kofirga chiqarmoqda. Ularning uslubi xavorijlarnikiga o‘xshaydi. Ular arzimas narsalar tufayli iymonli odamni kofirga chiqarib, qonini halol hisoblab, qanchadan-qancha beayb musulmonlar umriga zomin bo‘lmoqda, islomning pok nomiga dog‘ tushirib, asl mohiyat va tamoyillarini yot va buzg‘unchi g‘oyalardan iborat fitnalar soyasiga tushirib qo‘ymoqda.
O‘tkirbek Sobirov
O‘zbekiston musulmonlari idorasi bo‘lim boshlig‘i,
Toshkent islom instituti o‘qituvchisi