Dinimizning ikki muqaddas manbai - Qur'on va sunnatda odamlar orasini isloh qilish eng katta savob amallardan ekani va aksincha, kishilar orasini buzish, bir-biriga gijgijlash esa ulkan gunohligi ta'kidlangan.
Kishilar orasini buzish fitna hisoblanadi. Fitna ma'naviy jinoyatdir. Uning dastidan oila, mahalla-ko'y, hattoki butun boshli jamiyat parokanda bo'lib ketishi mumkin.
Kimlargadir yaqin bo'lish va ba'zi maqsadlarga etishishdek g'arazni ko'zlab bir mo'min birodari (do'sti, hamkasbi, qarindoshi...) ga tuhmat etish, gap tashish, chaqimchilik qilish qabr azobiga sabab bo'ladi.
Payg'ambarimiz sollallohu alayhi va sallam: "Chaqimchi jannatga kirmaydi!" deganlar ( Imom Muslim).
Kishi fitna qilib o'zi ta'lim olayotgan maskan, rizqlanib turgan ish joyining ma'naviy hayotini bulg'ashi, u erda o'qiyotgan, mehnat qilayotganlarning bir-biriga ishonchi yo'qolishiga sabab bo'luvchi nosog'lom muhitni yuzaga keltirishi nonko'rlik hamdir.
Har qanday gunoh ishga qo'limiz, tilimiz, hech qursa, dilimiz bilan qarshi turishga buyurilganmiz. Bir-birimizni yaxshilikka chaqirib, yomonlikdan qaytarish har birimizning mo'minlik burchimizdir. Shunday ekan, fitna qo'zg'algani hamono, uning tarqalishi uchun karnay bo'lish o'rniga, darhol yoyilishiga to'siq bo'lib, fitna qo'zg'ayotganlarni insofga chaqirishimiz kerak.
Fitna qilish kabi qabih ishlarning javobi og'ir, azobi qattiqdir. Arzimas va o'tkinchi dunyo matohini ko'zlab, qabih ishlar bilan shug'ullanib yurganlar nainki abadiy oxirat saodatini boy berishayotgani, balki shu dunyodayoq xoru zor bo'lishlarini esdan chiqarmasinlar. Zero, Parvardigorning adolat tarozusi bor: " Bas, kimki ( dunyoda) zarra miqdorida yaxshilik qilgan bo'lsa,( qiyomat kuni) uni ko'rar. Kimki zarra miqdorida yomonlik qilgan bo'lsa, uni ham ko'rar" ( Zalzala, 7-8).
Ibrohim Qosimxo'jayev,
Namangan shaxar “G'oyibberdi maxdum” jome masjidi imom xatibi
Bismillahir Rohmanir Rohiym
O‘g‘il har oylik maoshini onasiga topshirar, uning yuzidagi tabassumni ko‘rib, o‘zini dunyodagi eng boy inson deb hisoblardi.
Yillar o‘tib, onasi olamdan o‘tdi. Navbatdagi maoshini olgan o‘g‘il bir zum ne qilarini bilmay qoldi-yu, bir qarorga keldi: «Pullarni onamning nomidan ehson qilaman».
Shu kundan e’tiboran, u har oy masjidlarga suv kullerlari o‘rnatishni odat qildi. Namozxonlar suv ichib, onasining haqiga duo qilishlaridan qalbi taskin topardi.
Kunlardan bir kun mahalla masjidida yangi kuller o‘rnatilganini ko‘rib, «Attang, bu safar kechikdim-a», deb o‘kindi. Shunda yoniga imom kelib:
– Xayrli hadya uchun rahmat, – dedi.
– Uzr, adashdingiz, shekilli. Buni men olib kelmadim...
– Yo‘q, adashmadim. Buni sizning nomingizdan o‘g‘lingiz keltirdi.
Orqasiga o‘girilgan ota jilmayib turgan o‘g‘liga ko‘zi tushdi.
– Bolam, bunga pulni qayerdan olding? – hayajondan ko‘zlari yoshlandi otaning.
– Ota, anchadan beri menga beradigan pullaringizni yig‘ib yurgandim. Siz buvijonim uchun xayrli ish qilayotganingizni ko‘rib, men ham siz uchun shunday qilishni istadim.
Otaning ko‘zlaridan quvonch yoshlari sizib chiqdi. U o‘g‘liga nasihat qilmagan, shunchaki o‘z amali bilan namuna bo‘lgandi.
Ha, farzandlar eshitgan gaplarini unutishi mumkin, ammo ko‘rgan amallarini hech qachon unutmaydi. Bugun ota-onamizga qilgan yaxshiligimiz ertaga farzandlarimizdan albatta qaytadi.
Akbarshoh RASULOV