Sayt test holatida ishlamoqda!
18 Avgust, 2026   |   5 Rabi`ul avval, 1448

Toshkent shahri
Tong
04:08
Quyosh
05:35
Peshin
12:27
Asr
17:17
Shom
19:22
Xufton
20:45
Bismillah
18 Avgust, 2026, 5 Rabi`ul avval, 1448

Mazhabni mahkam ushlash va mutaassiblik o'rtasidagi farqlar

09.06.2022   1703   5 min.
Mazhabni mahkam ushlash va mutaassiblik o'rtasidagi farqlar

Alloh taologa hamdu sanolar. Payg'ambarimizga salotu salomlarimiz bo'lsin.
Hammamizga ma'lum, dinimizda mutaassiblik degan tushuncha mavjud. Ba'zi insonlar bir mazhabni mahkam ushlab, undagi masalargagina ergashishni mutaassiblik tushunchasi bilan aralashtirib yuboradilar. Vaholanki, ikkisini o'rtasida katta farq mavjud. Bir mazhabni mahkum ushlash, undan chiqib ketmaslik mazhab paydo bo'libdiki to bugungi kunimizgacha musulmonlar o'rtasida amalda joriy bo'lib, shar'iy odatga aylangan, maqtalgan ish hisoblanadi. Bunga ulamolar tomonidan ijmo bog'langan. Mutaassiblik esa aksincha, dinimiz tomonidan qoralangan ish hisoblanadi. Bu ishlarning biri maqtalgan va biri qoralanar ekan ularni o'rtasini faqrlab olishimiz lozim bo'ladi. Toinki maqtalgan ishni qilaman deb yomoni qilib qo'ymaslik, qoralanganidan qaytaraman deb, maqtalganidan qaytarib qo'ymaslik, yomonlab qo'ymaslik uchun.

Avvalo, «Mutaassiblik» tushunchasining lug'aviy va istelohiy ma'nolariga to'xtalib o'tsak. Mutaassiblik arab tilidagi “التعصب“ so'zidan olingan bo'lib, «Yig'ilmoq», «Ittifoq bo'lmoq» tushunchalarini anglatadi. Bu jamlanish gohida haq uchun bo'lishi, gohida esa botil uchun bo'lishi mumkin. Bu so'z har ikki ma'noda ham keng ishlatiladi. Iste'lohda esa, «dalil topilgan paytda haq va to'g'rini qabul qilmaslik» deb ta'rif beriladi. Shayxul islom Taftazoniy aytadilar: «Mutaassiblik – bir tomonga moyil bo'lgani uchun dalil zohir bo'lganda haq va to'g'rini qabul qilmaslikdir». Demak biz bir insonni o'zi ergashgan gapning ziddining to'g'ri ekanligiga dalil chiqqan paytda ham uni qabul qilmay, avvalgi so'zga ergashganini ko'rgan paytimizda uni mutaassiblik qilyapti deb ayta olamiz. Lekin buning uchun bir mazhabdagi avval ergashilayotgan masalaning ziddining to'g'ri va haq ekanligiga dalolat qiluvchi dalil kerak. Bir inson bir dalilni topib, o'zining nazdida topgan dalili narigi tomonni to'g'riligiga dalolat qilsa, o'zi va boshqalarning ham o'sha dalilga ergashishlari, oldin amal qilinib kelinayotgan so'z tark qilishlari, agar unday qilinmasa, dalil bo'lsa ham unga ergashmay mutaassiblik qilyapti deyiladimi? Albatta yo'q! ma'lumki, barcha buyuk ulamolar nazdida, omi (ahli nazar-ijtihod ahli bo'lmagan har qanday inson nazarda tutilmoqda) insonga dalil zohir bo'lmaydi. Faqatgina ahli nazar-ijtihod egasigagina zohir bo'lishi mumkin. Faqat u gina dalil topilgan yoki topilmaganligini bilishi mumkin. Chunki bu ish ham ijtihodning bir turi hisoblanadi. Usul kitoblarida esa mujtahidda topilishi lozim bo'lgan shartlar va sifatlar to'la to'kis bayon qilingan. Alloma Ali Haydar shunday deganlar, «Usuli fiqh kitoblarida mujtahidning shartlari va muayyan sifatlari mavjuddir. Ana o'sha sifatlarni to o'zida jamlamas ekan olim kishini mujtahid deyilmaydi.»

Shuning uchun ham, modomiki muftiy nazar-ijtihod ahlidan bo'lmas ekan o'z imomining (mazhabboshisining) so'zini bir dalilning zohiriga xilof bo'lgani uchun tark qilishi mumkin emasligi ulamolar ittifoq qilganlar.

Nazar-Ijtihod ahlidan bo'lmagan kishining bir mazhabni mahkam tutib, uning barcha masalalariga ergashishi mutlaqo, qoralangan ish emas. Aksincha maqtalgan va bu ish qilgan kishi uchun fazilatdir. Yuqorida zikr qilingan ulamolarimizning gaplari shunga dalolat qiladi. Ammo ijtihod ahlidan bo'lsa, dalillarni tekshirib ko'rishga va ularni ajrata olishga salohiyati etadigan darajada ilmli bo'lsa, o'zi rojih deb bilganiga ergashishi mumkin bo'ladi. Shundagina, o'zining nazarida dalil zohir bo'lganda ham uni qabul qilmasa, u insonni mutaassib deyiladi.

Mana shunday darajadagi ilmga ega bo'lgan kishi dalil zohir bo'lib, narigi tomonni to'g'riligini ifodalaganda bir ikki marta qabul qilmasa uni mutaassib deya olmaymiz. Faqatgina undan ko'p bor takrorlansa va odatiga aylansagina shunday deb aytishimiz mumkin bo'ladi. Bir ikki o'rinda taassublik qilgan odamni mutaassib deyish mumkin emas. Chunki bundan holi kimsalar juda ozdir. Bu hududi ko'p marotaba munkar hadisni rivoyat qilgan roviygagina “ منكر الحديث“ deyilganiga o'xshaydi. Mutaassib kibrli va o'ta qaysar, o'jar bo'lib, uning aqidasi dalil bor o'rinda ham haqni qabul qilishidan man qiladi.

Yuqoridagi ma'lumotlardan ma'lum bo'ladiki, ijtihod ahlidan bo'lmagan odamni har qanday holatda ham o'z mazhabiga ergashishi va ungagina amal qilishi mutaassiblik nomi ila qoralangan tushunchadan yiroqdagi ish ekan. Aksicha bu maqtalgan va amal qilish vojib bo'lgan. Mazhabdan tashqaridagi so'zga ergashishning esa ma'lum bir shartlari mavjud bo'lib, faqat o'sha shartlar topilgandagina mumkin bo'ladi.
 

Hadis ilmi oliy maktabi o'qituvchisi G'aniyev Akmaljon

MAQOLA
Boshqa maqolalar
Maqolalar

Uchinchi Renessans: tarixiy tajribadan zamonaviy taraqqiyotga

18.08.2026   4969   8 min.
Uchinchi Renessans: tarixiy tajribadan zamonaviy taraqqiyotga

Insoniyat sivilizatsiyasi tarixida ayrim davrlar borki, ular faqat muayyan xalq yoki mintaqaning emas, balki butun jahon taraqqiyotining yo‘nalishini belgilab bergan. Islom sivilizatsiyasining IX–XV asrlardagi yuksalish davri ana shunday tarixiy bosqichlardan biri hisoblanadi. Bu davrda ilm-fanning turli sohalari bir-biridan ajralmagan holda. o‘zaro uyg‘unlikda rivojlandi. Matematika astronomiya bilan, tibbiyot falsafa bilan, geografiya matematika bilan, tilshunoslik tarix bilan, diniy ilmlar esa mantiq va tafakkur madaniyati bilan muloqot qilgan. Bugun fanlararo tadqiqot, raqamli gumanitaristika, sun’iy intellekt va kompleks ilmiy yondashuvlar jahon ilm-fanining eng muhim yo‘nalishlariga aylangan bir paytda, o‘sha tarixiy tajriba yanada qiziqarli ahamiyat kasb etmoqda.

Mazkur uyg‘unlik tasodifiy emas edi. U Qur’oni karimda ilmga berilgan yuksak qadr, tafakkurga da’vat, insonni borliqni anglashga chorlovchi g‘oyalar bilan mustahkamlangan ilmiy dunyoqarash mahsuli edi. Shu sababli o‘sha davr olimlarini bugungi zamonaviy tushunchalardagi qat’iy «mutaxassisliklar» doirasiga joylashtirish qiyin.

Forobiy falsafa, mantiq, siyosat, axloq va musiqa nazariyasi bilan shug‘ullangan. Xorazmiy  matematika va astronomiya sohalarida ishlagan. Beruniy astronomiya, geografiya, geodeziya, mineralogiya, tarix va etnografiyaga oid asarlar yaratgan. Ibn Sino tibbiyot bilan bir qatorda falsafa, mantiq va tabiiy fanlar haqida ham keng tadqiqotlar olib borgan. Ulug‘bek esa davlat boshqaruvi, ta’lim va astronomik tadqiqotlarni birlashtirgan ilmiy muhitni shakllantirgan. Bu misollarning umumiy jihati shundaki, bilim sohalari o‘rtasidagi chegaralar qat’iy bo‘lmagan.

Bugun «interdissiplinar tadqiqot» deb ataladigan yondashuvning ayrim tamoyillari aynan ana shu intellektual an’analar bilan hamohang.

Shuningdek, islom sivilizatsiyasining intellektual merosini faqat tabiiy va aniq fanlar bilan cheklash ham to‘g‘ri emas. Chunki diniy ilmlar sohasida ham manbalarni yig‘ish, tekshirish, tasniflash va baholashga qaratilgan murakkab ilmiy an’analar shakllangan.

Imom Buxoriyning hadis ilmidagi merosi bunga yaqqol misol bo‘la oladi. Hadislarni saralashda roviylar haqidagi ma’lumotlar, rivoyat zanjiri va boshqa mezonlar o‘rganilgan. Imom Moturidiy esa aqidaviy masalalarni aql va naql uyg‘unligi asosida tahlil qilgan. Uning merosi islom intellektual an’anasida aqliy dalillash va diniy bilim o‘rtasidagi munosabat masalasida muhim o‘rin tutadi.

Shu jihatdan Islom sivilizatsiyasi tarixini faqat diniy yoki faqat ilmiy tarix sifatida emas, keng intellektual jarayon sifatida ko‘rish mumkin.

O‘zbekistonda ilgari surilayotgan Uchinchi Renessans g‘oyasi tarixiy ilmiy merosni zamonaviy taraqqiyot ehtiyojlari bilan bog‘lashga qaratilgan.

Bu yondashuvning markazida ilm-fan, ta’lim, innovatsiya, madaniyat va ma’naviyatni o‘zaro bog‘liq tizim sifatida rivojlantirish g‘oyasi turadi.

Prezident Shavkat Mirziyoyev tashabbusi bilan barpo etilgan O‘zbekistondagi Islom sivilizatsiyasi markazi ham ana shu konsepsiyaning muhim amaliy ifodalaridan biridir.

Markazning vazifasi faqat tarixiy eksponatlarni namoyish qilish bilan cheklanmaydi.

Uning konsepsiyasida islom sivilizatsiyasining ilm-fan, ta’lim, falsafa, san’at, me’morchilik va insonparvarlik sohalaridagi merosini kompleks ravishda o‘rganish va namoyish etish g‘oyasi mujassam.

Nafaqat muzey, balki intellektual platforma

Markazni an’anaviy muzey tushunchasi doirasidagina baholash uning konsepsiyasini to‘liq ifodalamaydi. Zamonaviy muzey faqat eksponat saqlaydigan joy emas. U tadqiqot, ta’lim, raqamlashtirish va xalqaro ilmiy muloqot markaziga aylanishi mumkin. O‘zbekistondagi islom sivilizatsiyasi markazi konsepsiyasida ham ana shu yondashuv muhim o‘rin tutadi.

Qadimiy qo‘lyozma — shunchaki tarixiy buyum emas. U til, tarix, matnshunoslik, kodikologiya, san’at, materialshunoslik va raqamli texnologiyalar nuqtayi nazaridan tadqiq qilinishi mumkin bo‘lgan murakkab manba. Arxeologik merosni o‘rganishda esa geoinformatsion tizimlar, raqamli modellashtirish, 3D texnologiyalar va boshqa zamonaviy usullardan foydalanish imkoniyatlari kengaymoqda. Shunday qilib, madaniy merosni o‘rganishning o‘zi fanlararo jarayonga aylanmoqda.

O‘tmishni sun’iy intellekt bilan bog‘lash

Texnologiyalar madaniy merosni o‘rganish usullarini ham o‘zgartirmoqda.

Qo‘lyozmalarni yuqori sifatda raqamlashtirish, matnlarni elektron bazalarga kiritish, sun’iy intellekt yordamida matnlarni tahlil qilish, 3D modellar yaratish va virtual muhitlarda tarixiy obyektlarni qayta tiklash imkoniyatlari ilmiy tadqiqotlar uchun yangi yo‘nalishlarni ochmoqda.

Bu yerda muhim nuqta bor. Texnologiya tarixning o‘rnini bosmaydi — u tarixni yangi avlod uchun tushunarli va tadqiqot uchun yanada ochiq qiladi.

O‘zbekistondagi Islom sivilizatsiyasi markazining konsepsiyasi ham o‘tmishdagi ilmiy merosni zamonaviy texnologiyalar bilan bog‘lashga qaratilgan.

Bu yondashuv tarixiy bilimni arxiv va kitoblar doirasidan chiqarib, xalqaro tadqiqotchilar, talabalar va keng jamoatchilik uchun ochiq intellektual resursga aylantirish imkonini beradi.

«Ma’rifat bilan jaholatga qarshi»

Islom sivilizatsiyasining ilmiy merosini o‘rganishning yana bir ahamiyati bor.

Global axborot makonida din, tarix va madaniyat haqida turli xil, ba’zan bir-biriga zid tasavvurlar yuzaga kelganda tarixiy merosni ilmiy asosda tushuntirish nafaqat madaniy, balki ma’rifiy ahamiyatga ham ega.

Islom sivilizatsiyasi tarixini faqat diniy marosimlar yoki siyosiy voqealar orqali emas, balki matematika, tibbiyot, astronomiya, falsafa, geografiya, me’morchilik va boshqa sohalardagi yutuqlar bilan birga o‘rganish uning murakkab va ko‘p qirrali tabiatini yaxshiroq anglash imkonini beradi.

Shu ma’noda ma’rifat tarixiy bilimni zamonaviy axborot muhitidagi noto‘g‘ri talqinlarga qarshi muhim vositaga aylantirishi mumkin.

O‘zbekistonning yangi xalqaro ilmiy platformasi

Islom sivilizatsiyasi bir mamlakat yoki bir xalqning merosi emas. U Markaziy Osiyo, Yaqin Sharq, Shimoliy Afrika, Janubiy Osiyo va boshqa hududlarni qamrab olgan keng tarixiy va intellektual makonni ifodalaydi. Shu sababli bu merosni o‘rganish ham xalqaro hamkorlikni talab qiladi.

O‘zbekistondagi Islom sivilizatsiyasi markazi oldidagi muhim vazifalardan biri ham turli mamlakatlarning olimlari, universitetlari, muzeylari va ilmiy-tadqiqot markazlari o‘rtasida muloqotni kuchaytirishdan iborat.

Bu O‘zbekistonning o‘z tarixiy merosini dunyoga tanitish bilan birga, mamlakatni global gumanitar tadqiqotlarning faol ishtirokchisi sifatida namoyon etishiga xizmat qilishi mumkin.

Uchinchi Renessansning asosiy kuchi

Uchinchi Renessans haqida gap ketganda, masala faqat yangi binolar qurish yoki yangi muassasalar tashkil etishdan iborat emas. Asosiy savol boshqa: O‘zbekiston o‘zining boy ilmiy merosini zamonaviy bilim va innovatsiyalarga qanday aylantira oladi? Bu savolning javobi ilm-fan, ta’lim, texnologiya, madaniyat va inson kapitalining bir nuqtada birlashishini talab qiladi.

O‘zbekistondagi Islom sivilizatsiyasi markazining ahamiyati ham shu nuqtada namoyon bo‘ladi. U tarixiy merosni saqlash bilan birga, uni tadqiq qilish, raqamlashtirish, xalqaro ilmiy muloqotga olib chiqish va yangi avlodga yetkazish uchun platformaga aylanishi ko‘zda tutilmoqda.

Shu ma’noda Markazni o‘tmishga bag‘ishlangan inshoot emas, kelajakka yo‘naltirilgan intellektual investitsiya sifatida baholash mumkin.

Chunki sivilizatsiyaning haqiqiy qiymati faqat uning o‘tmishda yaratgan merosi bilan emas, balki bu meros yangi avlod uchun qanday yangi bilim va g‘oyalarga aylanishi bilan ham o‘lchanadi.

Xorazmiyning hisoblash usullaridan bugungi algoritmlargacha, Beruniyning kompleks tadqiqotlaridan zamonaviy fanlararo loyihalargacha, Ulug‘bek rasadxonasidan raqamli astronomiyagacha bo‘lgan yo‘l bir haqiqatni ko‘rsatadi: ilm taraqqiyoti chegaralar emas, muloqot va hamkorlik orqali tezlashadi.

Ehtimol, Uchinchi Renessansning eng muhim vazifasi ham ana shunda — ajdodlar yaratgan bilimlarni shunchaki eslash emas, balki ulardan yangi bilimlar yaratish uchun foydalanish. O‘zbekistondagi Islom sivilizatsiyasi markazi esa ana shu g‘oya atrofida shakllanayotgan yangi intellektual muhitning muhim platformalaridan biridir.

Muallif: Abulfayz Sayidasqarov, iccu.uz

O‘zbekiston musulmonlari idorasi Matbuot xizmati

O'zbekiston yangiliklari