Bambukni ekkandan keyin, sug'orib bir yil to'liq kutasiz, lekin hech narsa unmaydi. Uni sug'orib, parvarishlashda davom etasiz, zararkunanda hashoratlardan himoya qilasiz. Biroq ikkinchi yil oxiriga borib ham hech narsa ko'rinmaydi.

Uchinchi yil keladi, uni parvarishlashda, sug'orishda davom etasiz. Atrofidagi hamma narsa o'ssa ham u o'smay turaveradi.

Ichingizda uni tag-tomiri bilan erdan sug'irib tashlasammikin deb o'ylaysiz, lekin keyin fikringizni o'zgartirib to'rtinchi yili ham kutishga qaror qilasiz. Ammo hech o'zgarish bo'lmaydi.

Shunda o'zingizga savol berasiz: "Nega shuncha harakat qilsam ham hech qanday hosil olmayapman?! Axir hammasini to'g'ri qildim-ku?!".

Beshinchi yili esa kutilmaganda u o'sa boshlaydi. Har kuni 3 qarich o'sib, bir oyda bo'yi to'qson qarichga etadi.

Bu uzoq vaqt davomida u er tagida uzun tomirlardan to'r tayyorlayotgan bo'ladi, uni to'liq tayyorlab bo'lgach esa uzunligi osmonga, bulutlarga etadi!

Bu bambuk daraxti xuddi biz yashayotgan hayotga o'xshaydi!

Bir ishni to'g'ri bajarsangiz-u samarasini ko'rmasangiz, uni tark etishga shoshilmang, sabr qiling!

Har bir inson bu borliqda qandaydir o'rin topishga, o'zidan yaxshi iz qoldirishga qodir. Har bir insonda ijodkorlik qobiliyati bor.

Lekin ko'pchilik odamlar yarim yo'lga borganda taslim bo'lib, ortiga qaytib ketadi. Faqat azm-u qarorlilar, qat'iyatlilargina qoladi. Ular qasd qilgan cho'qqilariga etmaguncha arqonni qo'yib yubormaydilar.

Muvaffaqiyatli kishilar bambuk daraxti nazariyasini yaxshi bilishadi. Yerni ekin uchun tayyorlash naqadar muhimligini, natijalarga erishishga shoshmaslik kerakligini, shuningdek odamlar orasidagi aloqalar to o'sib, gullagunga qadar bir muncha vaqt olishini inobatga olishadi. Ular yana shuni yaxshi bilishadiki, zo'r hosil albatta keladi, uzoq muddatdan keyin bo'lsa ham!

"Inson yaxshilikka duo qilganidek, yomonlikka ham duo qilur. Inson shoshqaloq bo'lgandir"(Isro surasi, 11-oyat).

Doktor Hasson Shamsi Poshoning "Metin qoyalar" kitobidan

G'iyosiddin Habibulloh, Ne'matulloh Isomov tarjimasi.