Жажжигина қизалоқ маҳзун мусофирга қараб жилмайиб қўйди. Бу майин жилмайиш мусофирнинг кўнглини чоғ қилди ва бир вақтлар ўзига ёрдам берган дўстига миннатдорчилик билдириб қўйиши лозимлигини хотирлатди.
Дарҳол бир СМС ёзиб унга жўнатди. Дўсти бу ташаккурномадан шу қадар хурсанд бўлдики, ҳар куни тушлик қиладиган ресторанда хизмат кўрсатадиган официант қизга хийлагина ҳадя қолдириб кетди. Официант қиз умри бино бўлиб биринчи марта бундай катта ҳадя олаётган эди. Кечқурун уйига қайтаркан, қўлига тушган пулнинг бир қисмини ҳар замон кўча бошида ўтирадиган фақир одамнинг кепкасига ташлади.
Фақр одам шу қадар кўп пулни кўриб шунчалар миннатдор бўлдики, икки кундир томоғидан бир луқма таом ўтмаган эди. Қорнини илк дафъа росмана тўйдирди, кўпқаватли уйнинг подвалидаги биттагина хонасига олиб борадиган йўлдан масрурона юриб келди, кайфияти шу қадар чоғ эдики, совуқда ангиллаб дийдираб турган кучук боласини кўриб қолгани заҳоти уни кўтариб олди.
Кучуквачча кечанинг совуғидан қутулганидан хурсанд эди. Иссиққина хонада саҳарга қадар чопқиллаб ўйнади. Туннинг ярмида уйни тутун қоплади, ёнғин бошланган эди. Тутунни кўрган кучукча шу қадар баланд овозда ҳура бошладики, унинг кўтарган шовқинидан дастлаб фақир одам уйғонди. Кейин барча қаватлардаги хонадондагиларни уйғотди. Ота-оналар тутундан буғилишига сал қолган фарзандларини қучоқлаб, ўлимдан қутқариб қолдилар. Уларнинг ҳаммаси бир тийинлик моддий қиймати бўлмаган бир табассум шарофати эди.
ЎМИ Матбуот хизмати
Бугун Имом Фахриддин ар-Розий ўрта махсус ислом таълим муассасасида Ўзбекистон Республикасининг “Давлат тили ҳақида”ги Қонуни қабул қилинган кун муносабати билан “Тил – миллат кўзгуси” деб номланган маърифий-маънавий учрашув бўлиб ўтди.
Тадбирда муассаса маъмурияти, устозлар ҳамда талаба-ёшлар иштирок этдилар. Учрашувнинг асосий мақсади – она тилимизнинг бой ва жозибадор тарихини ёритиш, унинг жамият ҳаётидаги ўрни ва аҳамиятини тушунтириш, ёшларда миллий ўзликни англаш ҳамда она тилига бўлган ҳурмат ва муҳаббат туйғусини янада кучайтиришдан иборат бўлди.
Тадбир давомида Урганч давлат университети Ўзбек тили ва адабиёти кафедраси ўқитувчиси Юлдашев Зафарбек маъруза билан сўзга чиқди. У ўз нутқида ўзбек тилининг шаклланиш тарихи, унинг сарчашмалари ҳамда буюк мутафаккирларимиз – Алишер Навоий, Заҳириддин Муҳаммад Бобур ва бошқа кўплаб алломаларнинг она тилимиз ривожига қўшган беқиёс ҳиссаси ҳақида атрофлича тўхталиб ўтди.
“Она тили – ҳар бир миллатнинг руҳи, ғурури ва маънавий пойдеворидир. Тилни асраб-авайлаш, унинг софлиги ва бойлигини келажак авлодга етказиш – ҳар биримизнинг бурчимиздир,” – деб таъкидлади З.Юлдашев.
Шунингдек, маърузачи бугунги глобаллашув даврида давлат тилининг ижтимоий-сиёсий ва маърифий соҳага жорий этилиши, унинг нуфузини ошириш йўлида амалга оширилаётган ислоҳотлар хусусида ҳам атрофлича фикр юритди.
Имом Фахриддин ар-Розий ислом таълим муассасаси матбуот хизмати