حدثنا الحسن بن علي بن عفان العامري نا الحسن بن عطية عن الحكم عن قتادة عن سالم عن أبيه قال: لقي عبد الله رجلا فقال: السلام عليكم يا ابن مسعود فقال عبد الله: صدق الله ورسوله قال رسول الله صلى الله عليه وعلى آله وسلم: ”إن من أشراط الساعة أن يمر الرجل في المسجد لا يصلي فيه ركعتين ولا يسلم إلا على من يعرف وأن يبرد الصبي الشيخ.“
Солим отасидан ривоят қилади: “Абдуллоҳ бир кишига дуч келиб қолди. У: “Ассалому алайкум, эй Ибн Масъуд”, деди. Абдуллоҳ: “Аллоҳ ва Унинг расули рост сўзлаган. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва ъалаа олиҳи васаллам: “Кишининг масжид ичидан ўтиб, икки ракат намоз ўқимаслиги, фақат таниган кишиларигагина салом бериши ва ёш гўдак (ўзининг бирор иши билан) қарияни элчи қилиб юбориши қиёмат аломатларидандир”, деганлар”.
Абу Саид Ҳайсам ибн Кулайб Шошийнинг
“Муснади Шоший” асаридан
Даврон НУРМУҲАММАД таржимаси
Савол: Аёллар сажда қилганда билак ва тирсакни қай ҳолда тутадилар?
Жавоб: Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм. Аёллар саждани ҳам қимтинган, ўзларини йиққан ҳолда бажарадилар. Бунда қўлнинг билаклари ерга тўшалган, тирсак ҳам ерга теккизилган ҳолда бўлади.
Шунингдек, қўлнинг билакдан юқори қисмини ўзларидан узоқ тутмайдилар, яъни қўлтиқ орасини очмайдилар. Сонлар қоринга ёпиштирилган ҳолда тутилади.
Бу ҳақда Ибн Обидин раҳимаҳуллоҳ бундай дейдилар:
وَتَنْضَمُّ فِي رُكُوعِهَا وَسُجُودِهَا، وَتَفْتَرِشُ ذِرَاعَيْهَا
“Аёл киши руку ва саждада қимтинган ҳолда бўлади, саждада билакларини ерга тўшайди” (“Раддул муҳтор” китоби). Валлоҳу аълам.
Ўзбекистон мусулмонлари идораси
Фатво маркази.