Bugun, 20 fevral' kuni Namangan viloyatidagi Sulton Uvays Qaraniy ziyoratgohi majmuasining tantanali ochilish marosimi va ilmiy konferentsiyasi boshlandi. Anjumanda O'zbekiston musulmonlari idorasi raisi, muftiy Usmonxon Alimov hazratlari, Din ishlari bo'yicha qo'mita raisi Abdug'ofur Axmedov va Namangan viloyati hokimi Shavkat Abdurazzaqov hamda 100 nafarga yaqin mahalliy va xorijlik ulamolar, soha mutaxassislari ishtirok etmoqda.

Anjuman Qur'oni karim tilovati va ezgu duolari bilan boshlandi.
So'zga chiqqan notiqlar so'nggi yillarda muhtaram Prezidentimiz tomonlaridan amalga oshirilgan islohotlar natijasida, xususan, Namangan viloyatiga tashriflari chog'ida bergan tavsiyalari tufayli viloyatda salmoqli o'zgarishlar va yangilanishlar amalga oshirilgani, o'tgan vaqt davomida Sulton Uvays Qaraniy ziyoratgohida keng ko'lamli bunyodkorlik ishlari amalga oshirilib, majmua tarkibidagi jome masjid, maqbara, muzey qayta ta'mirlandi, yangi kutubxona va mehmonxona bunyod etilib, yon-atrof obod etilganini alohida qayd qildilar.

Anjuman ishi davom etmoqda.
Tashrif va tadbirlarda mehmonlarga Namangan viloyati bosh imom-xatibi Abdulhay domla Tursunov va Diniy idora Ish boshqaruvchisi Rustam Jamilov hamrohlik qilmoqda.








O'zbekiston musulmonlari idorasi Matbuot xizmati
Bismillahir Rohmanir Rohiym
Shayx Sobuniy rahimahulloh (vaf. 1442 hijriy) bunday yozadi:
“Nurli Islom shariatining fazilatlaridan biri shundaki, u ayollarga nisbatan zulmga chek qo‘ydi. Johiliyat davrida ayollar qul sifatida xorlangan, mulk kabi sotilgan, qiymatga ega bo‘lmagan hamda ularga hech qanday hurmat ko‘rsatilmagan! Ular bir merosxo‘rdan boshqasiga mulk kabi o‘tgan. Agar erkak vafot etsa, uning qarindoshlari uning mol-mulki va boyligini meros qilib olganidek, xotinini ham meros qilib olishgan.
Islom bu zulmga barham berdi. Ayollarning qadr-qimmati tiklandi, ularning insoniyligi tan olindi va ularga huquqlar berildi, adolat tiklandi. Bir so‘z bilan aytganda, ularga barcha moddiy va ma’naviy haqlarni taqdim etdi”.
Ibn Abbos roziyallohu anhu dedilar: “Johiliyat davridagi odamlar haqida gapiradigan bo‘lsak, bir kishi vafot etganida, uning qarindoshlari, ya’ni merosxo‘rlari uning xotini ustida ko‘proq haqqa ega edilar. Agar ulardan birortasi xohlasa, unga uylanardi, xohlasa, uni turmushga berardi, xohlasa, unga turmushga bermasdir. Ularning ayol ustida o‘z oilasidan ko‘ra ko‘proq haqlari bor edi. Shuning uchun oyat nozil bo‘ldi:
“Ey, iymon keltirganlar! Sizlarga ayollarni zulm-la merosga olish halol emas. Ochiq fohisha ish qilmasalar, bergan narsalaringizning ba’zisini olish uchun ularni zo‘rlik-la ushlab turmang va ular ila yaxshilikda yashang. Agar ularni yoqtirmasangiz, shoyadki, Alloh siz yoqtirmagan narsada ko‘pgina yaxshiliklarni qilsa” (Niso surasi, 19-oyat).
Imom Tabariy rahimahullohdan (vaf. 310 hijriy/923 milodiy) rivoyat qilinadi: “Erkak qarindoshining xotinini meros qilib oladi va vafot etguncha yoki mahrini unga qaytarib berguncha turmushga chiqishiga to‘sqinlik qiladi”.
Shunday qilib, ayol bir erkakdan boshqasiga meros bo‘lib o‘tadi. Agar u go‘zal bo‘lsa, u unga uylanadi, xunuk bo‘lsa, uni vafotigacha meros qilib oladi. Islom ayollardan zulm va tajovuz yukini olib tashlash, ularning qulligi va qulligining oldini olish va ularni erkaklar ega bo‘ladigan qadr-qimmat va insoniylik darajasiga ko‘tardi. Bu haqda Qur’oni karimda bunday deyiladi: “Va yaxshilik ila ularning burchlari muqobilida haqlari ham bordir” (Baqara surasi, 228-oyat).
Foydalanilgan manbalar:
1. “Az-Zavaj al-islamiy al-mubakkar”.
2. “Fath al-Boriy”. J. 8. – B. 245, 247.
Davron NURMUHAMMAD