Ibn Qudoma Maqdisiy kibrning uch darajasi borligini aytgan:
Kibrning turi ham uch xildir. Bular:
Bu eng yomon kibrdir. Bu holat Fir’avn va Namrudning kibriga o‘xshash bo‘lib, Alloh taologa banda bo‘lishdan o‘zini olib qochishdir. Fir’avn qavmiga nido qilib, “Men sizlarning eng ulug‘ rabbingizman”, degan edi (Noziot surasi, 24-oyat).
Fir’avn Allohga banda ekanini tan olmadi, o‘zini iloh deb e’lon qildi, kibru havoga berildi. Uning oqibati dengizda g‘arq bo‘lish bilan tugadi.
Bu holat Makka kofirlariga o‘xshab Rasululloh sollallohu alayhi va sallamga bo‘ysunishdan johillik va sarkashlik ila kibr qilishdan iborat.
Mushriklar va kofirlarning payg‘ambarlarga imon keltirmasliklariga anbiyolarning oddiy inson bolasi ekanlari, xuddi boshqa odamlar kabi yeb-ichib, bozorlarda yurishlari sabab qilib keltirilgandi. Go‘yo payg‘ambar bu ishlarni qilmasligi kerakdek. Aslida Alloh taolo insoniyatni to‘g‘ri yo‘lga boshlash uchun odamlar ichidan eng pok insonlarni payg‘ambarlik uchun tanladi.
Bu o‘zini boshqalardan ustun qo‘yib, o‘zgalarga haqorat nazari bilan qarashdan iborat. Odamlar bir-biriga kibr qilishlariga ilm, ibodat, nasl-nasab, husn, boylik, martaba va shu kabilar sabab bo‘ladi.
Odilxon qori YUUNUSXON o‘g‘li