Otamiz Odam alayhissalomga ilm o‘rgatgan va u ilmni anglash uchun, fahmlash uchun bizlarga aql bergan Parvardigori olamga beadad hamdu sanolar bo‘lsin. Barcha ilmlarni o‘zlariga mujassam aylagan va u ilmlarni bizlarga meros qoldirgan muallimimiz, murabbiyimiz, Payg‘ambarimiz Muhammad Mustafo sollallohu alayhi vasallamga cheksiz durudu salomlar bo‘lsin.
Alloh taoloning kalomida va Rasululloh sollallohu alayhi vasallam hadislarida talim beruvchi va oluvchi tolibi ilm va uztozi karimlar haqida xabar va malumotlar kelgan.
Alloh taolo biz mo‘minlarga qarata shunday xitob qiladi:
يَرْفَعِ اللَّهُ الَّذِينَ آَمَنُوا مِنْكُمْ وَالَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ دَرَجَاتٍ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ
“Alloh sizlardan iymon keltirganlarning va ilm berilganlarning darajalarini ko‘taradir. Alloh nima qilayotganlaringizdan xabardordir” (Mujodala surasi 11-oyat).
Rasululloh sollallohu alayhi vasallam: “Dinda faqih bo‘lgan inson odamlarning afzalidir. Agar unga hojat tushsa, foyda beradi. Agar behojat bo‘lsalar, o‘ziga foyda beradi”,“Sizlarning yaxshilaringiz Qur’onni o‘rganib, o‘rgatganlaringiz”,“Allohning kitobidan kimiki bir oyat o‘rgatsa, Qiyomat kunida o‘sha oyat tabassum chehrali holatda insonni kutib oladi”,“Mening o‘rinbosarlarimga Allohning rahmati bo‘lsin!” U zotdan so‘rashdi: O‘rinbosarlaringiz kimlar? “Sunnatimni tiriltirib, uni Allohning bandalariga o‘rgatgan zotlar”,“Kim insonlarga ta’lim berish maqsadida bir bo‘lim ilm o‘rgansa, unga yetmish siddiqning savobi beriladi” deganlar.
Iyso alayhissalom aytadilar: “Kim ilm o‘rganib, unga amal qilsa va uni boshqalarga o‘rgatsa, butun osmon farishtalari orasida “Buyuk...” deb chaqiriladi”.
Safvon ibn Assol roziyallohu anhu dedilar: “Albatta farishtalar tolibi ilmning ilm talab qilganidan minnatdor bo‘lib, qanotlarini unga yozishadi”
Imom Suyutiy rahmatullohi alayhi deydilar: Ilm ahlini ulug‘laganlari boisidan farishtalar ilm talab qilib kelgan har bir insonni oyog‘ining ostiga o‘z qanotlarini yoyadilar. Va yana biror yerda agar ilm majlisi bo‘lsa, ular uchishdan to‘xtab, majlis ahliga quloq soladilar va qanotlari bilan tolib ilmlarning boshlari uzra qanotlarini yoyadilar.
Muhammad ibn Ismoil Taymiy deydilar: bir kishi bu hadisni eshitib, masxaralab: Ey tolibi ilmlar, oyoqlaringizni ko‘taringlar, yana farishtalar qanotini sindirib qo‘ymaylik, deganida o‘sha zahoti ikki oyog‘i qurib shal bo‘lib yiqilib qoldi.
Ibn Abbos roziyallohu anhu aytadilar: “Olimlarning darajasi ilm olmagan mo‘minlarning darajasidan 700 daraja yuqoridir. Har darajaning orasi 500 yillik yo‘lga teng”.
Islom dinimiz bizlarga o‘zimizning o‘qituvchilarimiz va ustozlarimizga qanday munosabatda bo‘lishimiz, ilm ahlini hurmati qanday joyiga qo‘yishimiz kerakligini o‘rgatadi. Bugungi kunga kelib, musulmon bo‘lib yoki musulmonlarning farzandi bo‘la turib, o‘zimizning ustozlarimiz, muallimlarimizga nisbatan hurmatimiz, muomalamiz tamoman yuz tuban bo‘lib, jaholatga qarab ketmoqda. Hattoinki ayrim ota-onalar o‘zlarining farzandlarining gapiga quloq solib, ilm nurini tarqatadigan ustozlarini, bilimsizlik botqog‘idan qutqarib, ilmli dono qilib qo‘ygan muallimlarini ko‘ngillarini sindirib ketadilar.
قَالَ عَلِيٌّ كَرَّمَ اللَّهُ وَجْهَهُ: "أَنَا عَبْدُ مَنْ عَلَّمَنِي حَرْفًا إنْ شَاءَ بَاعَ وَإِنْ شَاءَ اسْتَرَقَّ".
Hazrati Ali roziyallohu anhu dedilar: “Menga bir dona harf o‘rgatgan kishining quliman. Xohlasa meni sotsin, xohlasa meni qul qilib ishlatsin”.
Bizlar ham bizlarga va farzandlarimizga ilm o‘rgatgan ustozlarimizga mana shunday darajada ta’zimda bo‘lishimiz zarur.
Imom A’zam rahmatullohi alayhi tolibi ilm ustoz tanlashda ushbu narsalarga ahamiyat berishini aytadilar: ahli ilmlar orasida eng olimini, parhezkor va taqvodorroq, yoshi ulug‘, yumshoq ko‘ngil, sabr matonatli va salobatu viqorlik.
Ustozga ko‘rsatiladigan odoblar quydagilar:
Ustoz kelganda hurmati uchun o‘rnidan turish
فَلَمَّا رَآى سَعْدَ بن مُعَاذٍ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ، قَالَ لأَصْحَابِهِ : قُومُوا إِلَى سَيِّدِكُمْ
Payg‘ambarimiz sollallohu alayhi vasallam Bani Qurayzaning amiri Sa’d ibn Muozni ko‘rganlarida, sahobalarga qarab: “Hurmatli kishilaringiz kelganda, o‘rinlaringizdan turinglar” dedilar.
Ustozning oldida ovozni baland qilib gapirmaslik
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَرْفَعُوا أَصْوَاتَكُمْ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِيِّ وَلَا تَجْهَرُوا لَهُ بِالْقَوْلِ كَجَهْرِ بَعْضِكُمْ لِبَعْضٍ أَن تَحْبَطَ أَعْمَالُكُمْ وَأَنتُمْ لَا تَشْعُرُونَ
“Ey mo‘minlar, (toki qilgan yaxshi amallaringiz) o‘zlaringiz sezmagan hollaringizda behuda-befoyda bo‘lib qolmasligi uchun sizlar ovozlaringizni payg‘ambarning ovozidan yuqori ko‘tarmanglar va unga bir-birlaringizga ochiq (dag‘al so‘z) qilgandek ochiq-dag‘al so‘z qilmanglar”( Hujurot surasi 2-oyat).
Mana shu oyati karimadan ma’lum bo‘ladiki, demak, har bir martabasi ulug‘ insonlar oldida ularning ovozlaridan bizlarning ovozlarimiz yuqori va qo‘pol ohangda bo‘lmasligi lozim. Bular avvalo ota-onamizning huzurlarida, ustoz va muallimlarimiz oldilarida, piri komil biror avliyoullohning oldida ehtiyot bo‘lib, ovozlarimizni ularning ovozlariga monand ohangda gapirmoqligimizdir.
Ustozga itoat qilish
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ أَطِيعُواْ اللّهَ وَأَطِيعُواْ الرَّسُولَ وَأُوْلِي الأَمْرِ مِنكُمْ
“Ey iymon keltirganlar, Allohga itoat etingiz, Payg‘ambarga va o‘zlaringizdan bo‘lmish ish boshilaringizga itoat etingiz!”(Niso surasi 59-oyat).
Ustozning nazaridan qolmaslik
عَنْ أَبِى سَعِيدٍ الْخُدْرِىِّ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ -صلى الله عليه وسلم- « اتَّقُوا فِرَاسَةَ الْمُؤْمِنِ فَإِنَّهُ يَنْظُرُ بِنُورِ اللَّهِ ».
Abu Said al-Xudriy roziyallohu anhudan rivoyat qilinadi:
Payg‘ambarimiz sollallohu alayhi vasallam: “Mo‘minning farosatidan qo‘rqing, chunki u Allohning nuri ila nazar soladi” dedilar.
Payg‘ambarimiz sollallohu alayhi vasallam: “Qiyomat kuni Alloh taolo ibodat qilganlar va moli va joni bilan Alloh yo‘lida jiddu jahd qilgan bandalarga: “Jannatga kiringlar” deydi. Shunda olimu muallimlar: “Bular bizning ilmimiz sharofati bilan ibodat etdilar, xizmat qildilar”, deyishadi. Shunda Alloh taolo aytadi: “Sizlar Mening huzurimda ba’zi farishtalarim kabidirsizlar. Shafoat qilinglar, shafoatingiz qabul qilinadi”. Olimu muallimlar shafoatlari qabul bo‘lgach, jannatga kiradilar” dedilar.
Alloh taolo bizlarni ana shunday ulug‘ va sharafli martaba va darajalarga erishtirsin.
Toshkent islom instituti 4-kurs talabasi
Tojiddinov Abdussomad Abdulbosit o‘g‘li
Bismillahir Rohmanir Rohiym
Musulmon kishi nima uchun yaratildiyu, nima qilishi lozimligini yaxshi biladi. Bu borada u ko‘ngliga kelganini emas, balki Robbisining kalomi bilan yashaydi. Alloh taolo Qur’oni karimda shunday xitob qiladi: "Men jin va insni faqat o‘zimga ibodat qilishlari uchungina yaratdim" (Zoriyot, 56).
“U sizlarni yerdan paydo qilib, sizlarni uni obod etuvchi etdi” (Hud, 62).
Musulmon inson Allohga ibodat qilish, insonlarga yaxshilik qilishlik uni ikki dunyo saodatiga olib kelishini yaxshi anglaydi. Unga omonat qilib berilgan yagona fursati bo‘lmish dunyo hayotida, ham dunyosini, ham oxiratini obod qiladi.
“Ey iymon keltirganlar! Ruku’ qilinglar, sajda qilinglar va Robbingizga ibodat qilinglar hamda yaxshilik qilinglar – shoyadki, najot topsangiz!” (Haj-77)
Musulmon kishi ushbu oyati karima mazmunidan kelib chiqib namoz o‘qib, Robbisiga ibodat qilib, o‘zgalarga yaxshilik qilishga astoydil harakat qiladi. Chunki, u yaxshilik yo‘lida qo‘yilgan har-bir qadam uchun Allohdan ulug‘ ajrlar bo‘lishiga qat’iy ishonadi.
Biz yashab turgan dunyo imtihon dunyosidir. O‘zidan keyin yaxshi nom qoldirishni istagan har qanday kishi bu dunyoni ezgu amallar, go‘zal xulqlar bilan o‘tkazishi lozim. Barcha insonlarga birdek yaxshilik qilish, muruvvat ko‘rsatish, mehr-oqibatli bo‘lish katta insoniy fazilat hisoblanadi.
Alloh taolo Qur’oni karimda bandalarni mag‘firat va xayrli ishlarga shoshilishga buyurib, bunday marhamat qiladi:
وَسَارِعُوا إِلَىٰ مَغْفِرَةٍ مِّن رَّبِّكُمْ وَجَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّمَاوَاتُ وَالْأَرْضُ أُعِدَّتْ لِلْمُتَّقِينَ
“Robbingizdan (keluvchi) mag‘firat va kengligi osmonlar-u yerga teng, taqvodorlar uchun tayyorlab qo‘yilgan jannat sari shoshilingiz!” (Oli Imron, 133-oyat).
Rasululloh sollallohu alayhi vasallamdan Jobir ibn Abdulloh roziyallohu anhu rivoyat qilgan hadisda, eng yaxshi insonlar o‘zgalarga manfaat va yaxshiligi yetuvchi insonlar ekani zikr etilgan:
خَيْرُ النَّاسِ أَنْفَعُهُمْ لِلنَّاسِ
“Insonlarning yaxshisi boshqa insonlarga manfaati ko‘prog‘idir”, deganlar (Imom Tabaroniy rivoyati).
Boshqa bir hadisda quyidagicha keltiriladi: “Bir kishi Nabiy sallallohu alayhi vasallamdan: “Islomdagi eng yaxshi (amal) qaysi?” deb so‘radi. U zot: “Taom bermog‘ing hamda tanigan va tanimagan kishiga salom bermog‘ing”, dedilar (Imom Buxoriy va Imom Muslim rivoyati).
Bu dunyo hayotida kishi o‘z yaqinlariga, xattoki tanigan va tanimagan kishilariga imkon qadar yaxshilik qilishi, zaiflarga yordam berishi hamda muxtojlarga ko‘maklashishi lozim hisoblanadi. Bu orqali inson nafaqat bu dunyoda aziz, balki, oxiratda ham sharafga ega bo‘ladi.
Alloh taolo o‘z kalomida yaxshilikning mukofoti faqat yaxshilik bo‘lishini bayon qilib bunday deydi:
هَلْ جَزَاءُ الْإِحْسَانِ إِلَّا الْإِحْسَانُ
“Yaxshilikning mukofoti faqat yaxshilikdir” (Ar-Rahmon, 60-oyat).
Ruhiy hayotning eng afzal tomonlaridan biri yaxshilik yo‘lidagi o‘zaro yordamdir. Bu narsa ijtimoiy hayotni yuqori darajaga ko‘tarish, jamiyat a’zolarining farovonligini oshirish va ularning qayg‘u-alamlarini yengillatishdan iboratdir. Hozirgi zamon madaniyatida o‘zaro yordam degan tushunchaga katta ahamiyat beriladi. Shuning uchun ham barcha joylarda o‘zaro yordam va hamkorlik tashkilotlari tuzilgan. Mana shuning o‘zi ham har bir shaxs va har bir jamiyatning baxtiyor bo‘lishi uchun o‘zaro yordam zarurligini ko‘rsatadi.
Qur’on o‘zaro yordamga katta ahamiyat bergan. Buni quyidagi oyatdan fahmlab olsak ham bo‘ladi:
وَتَعَاوَنُوا عَلَى الْبِرِّ وَالتَّقْوَى وَلَا تَعَاوَنُوا عَلَى الْإِثْمِ وَالْعُدْوَانِ وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ
“Ezgulik va taqvo (yo‘li)da hamkorlik qilingiz, gunoh va adovat (yo‘li)da hamkorlik qilmangiz! Allohdan qo‘rqingiz! Albatta, Alloh azobi qattiq zotdir” (Moida surasi 2-oyat).
Qur’oni Karim yaxshilik va taqvodorlik yo‘lida hamkorlik qilishga buyurmoqda. "Yaxshilik" deganda bu dunyodagi barcha yaxshiliklarni: rostgo‘ylik, omonat, toat-ibodat, saxiylik, shijoat va hokazolarni tushunamiz.
"Yaxshilik" so‘zi dunyodagi barcha fazilatli narsalarni o‘z ichiga oladi. Taqvo esa Allohdan qo‘rqish va Unga itoat qilib ish olib borishni anglatadi.
Yaxshilik va taqvodorlik yo‘lidagi hamkorlik esa bu dunyodami yoki oxiratdami, saodatga erishtiruvchi yaxshi narsalar yo‘lidagi hamkorlikdir.
Qur’oni karimda yaxshi va ezgu amallarni qilish ibodatdan keyingi o‘rinda keltirildi. Demak, yaxshi ishlarda bardavom bo‘lish ibodat qilish bilan teng amal hisoblanadi.
Rasululloh sallallohu alayhi vasallam:
خَيْرُكُمْ خَيْرُكُمْ لِأَهْلِهِ
“Sizlarning yaxshilaringiz – ahli-oilasiga yaxshilik qiluvchilaringizdir”, dedilar. (Imom Termiziy rivoyati).
Inson yaxshilikni eng avval o‘z yaqinlaridan boshlashi lozim. Bu ham insonda yaxshilik fazilati mavjud ekanini ko‘rsatadi.
Biz so‘zlashayotgan mavzuda Payg‘ambarimiz sallallohu alayhi va sallamdan rivoyat qilingan quyidagi hadis ham e’tiborga molikdir:
خَيْرُكُمْ مَنْ يُرْجَى خَيْرُهُ وَيُؤمَنُ شَرُّهُ
Rasululloh sallallohu alayhi vasallam: “Sizlarning yaxshilaringiz – yaxshiligidan umid qilinuvchi va yomonligidan omonda bo‘linuvchingizdir” – deb marhamat qildilar (Imom Termiziy va Imom Ibn Hibbon rivoyati).
Ushbu hadisda barchamiz uchun buyuk bir ko‘rsatma bor. Musulmon kishi uni bilgan insonlar undan yaxshilik ko‘ruvchi hamda undan xavf va qurquv kutmasligi lozim. Buning uchun albatta, unda insonlarga nisbatan xayrixohlik va odamgarchilik topilishi kerak. Shunda u odamlar ichida yaxshisi bo‘ladi.
Inson o‘z umrining bog‘ini o‘zi yaratadi. Bu bog‘dagi musaffo osmon, porlab nur sochayotgan quyosh, yoqimli bulbullar xonishi, qushlar parvozi, mexribon ota-onalarimizning borligi, farzandarlarimizning beg‘ubor kulgusi, oilamizning ahilligi, o‘zaro mehr-muhabbat iqlimi, dastarxonlarimiz to‘kinligi, tinchlik-xotirjamlikdagi farovon va osuda hayot barchamizga huzur-halovat bag‘ishlaydi alhamdulillah. Azizlar, umrimizni mana shunday ajib bog‘da ezgulik, xayr-u saxovat, yaxshilik amallariga to‘ldirib yashaylik! Barchamizni Alloh o‘z panohida saqlasin! Omonat dunyoda omon bo‘laylik!
Alloh taolo barchalarimizni odamlar havas qiladigan, yaxshiligi umid qilinadigan va yomonligidan omonlikda bo‘linadigan kishilardan aylasin!
Muhammad Quddus Abdulmannon,
Xo‘jaobod tuman “Yetti chinor” jome masjidi imom noibi.