Илму ҳикмат бир илоҳий нур-зиё,

Илму ҳикмат билан диллар пурзиё.

Зебу зийнат, молу дунё ўткинчи,

Завқу азоб, орзу-ҳаво ўткинчи.

Заковат-ла сақланар қалб жаҳлдан,

Бахт бешиги ясалгай илм, ақлдан.

Ўрганамиз илм-ла дин-диёнатни,

Фарзу вожиб, суннату сир-синоатни.

Илм иста, ғафлатга ҳеч кўнмагин,

Бекор сўзлаб, узун ухлаб, сўнмагин.

Илмсиз қалб бўлармиди саломат?

Дардинг борми, йўқ ишингда давомат.

Илм йўллар сени рушду ҳидоятга

Ва олгайдир ихлосингни ҳимоятга.

Илм иста, бўлгин омон, эй дўстим,

Шунда жаннат йўли осон, эй дўстим.

Ибодуллоҳ Аҳроров

Тошкент ислом институти ўқитувчиси

(“Ҳидоят”журнали 2002, 2 сон)